دادرسAI
این ماده درباره دیه شکستن بخش نمایان دندان، کندن ریشه و کاهش دیه در صورت از بین رفتن بخشی از دندان پیش از جنایت یا عارضه است.
ماده ۶۲۲ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲): شکستن آن مقدار از دندان که نمایان است با بقاء ریشه، دیه همان دندان را دارد و اگر کسی بعد از شکستن مقدار مزبور ریشه را بکند، خواه مرتکب کسی باشد که مقدار نمایان دندان را شکسته است یا دیگری، ارش تعیین می‌شود.
تبصره ۱ شکستن مقداری از قسمت نمایان دندان به همان نسبت دیه دارد.
تبصره ۲ هرگاه قسمتی از دندان کنده‌شده در اثر جنایت یا عارضه‌ای قبلاً از بین رفته باشد به همان نسبت از دیه دندان کاهش می‌یابد.
به موجب نظر مشهور فقها، دیه دندان‌ها شامل کنده شدن آن‌ها از ریشه و نیز شکسته شدن قسمت ظاهری نیز می‌شود، لذا اگر کسی تمام قسمت ظاهری دندان را شکسته باشد، لازم است دیه کامل آن را پرداخت کند. برخی از فقها تصریح نموده‌اند که دیه شکستن و کندن دندان‌ها همان دیه کامل دندان است و میان آن‌ها تفاوتی نمی‌باشد. همچنین گروهی از فقها بیان نموده‌اند که اگر به هر دلیل لثه از روی قسمت تحتانی دندان کنار زده شود و در ادامه، دیگری جنایتی بر دندان وارد کند، ملاک تعیین دیه، میزان قسمت ظاهری دندان قبل از ورود صدمه به لثه می‌باشد، همچنین در فرض حصول اختلاف میان جانی و مجنی علیه در خصوص اندازه قسمت ظاهر و نمایان دندان، گروهی از فقها به استناد اصل برائت، سخن جانی را مقدم دانسته‌اند.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز میکند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.