محاسبه مهریه به نرخ روز

محاسبه مهریه به زبان ساده

مهریه‌ای که به پول نقد (وجه رایج) در عقدنامه نوشته شده، هنگام پرداخت به همان مبلغ اسمی حساب نمی‌شود: قانون آن را متناسب با تغییر شاخص قیمت سالانهٔ بانک مرکزی از سال عقد تا زمان پرداخت بالا می‌برد، مگر آنکه زن و شوهر هنگام عقد به نحو دیگری توافق کرده باشند. این ماشین‌حساب همین تعدیل را انجام می‌دهد، و اگر مهریه سکه باشد، ارزش روز سکه‌ها را می‌سنجد.

این ماشین‌حساب بخشی از دادرس، پلتفرم هوشمند حقوقی است. اگر پرسشی فراتر از عدد دارید، همان را از هوش مصنوعی حقوقی دادرس بپرسید.

چگونه محاسبه می‌شود

مهریه به نرخ روز = مبلغ مهریه در عقدنامه × میانگین شاخص بهای سال قبل از مطالبه ÷ میانگین شاخص بهای سال وقوع عقد

• «سال قبل از مطالبه» یعنی سال شمسی پیش از سال پرداخت؛ برای مهریه‌ای که امسال پرداخت می‌شود، میانگین شاخص سال گذشته به کار می‌رود، نه شاخص خود امسال.
• اگر مهریه از ترکهٔ شوهرِ فوت‌شده پرداخت شود، سال فوت جای سال مطالبه را می‌گیرد و میانگین شاخص سال پیش از فوت به کار می‌رود.
• اوایل هر سال، بانک مرکزی هنوز میانگین سال گذشته را منتشر نکرده است. در این حالت آخرین شاخص سالانهٔ منتشرشده جای آن می‌نشیند و نتیجه می‌گوید از کدام سال استفاده شده؛ این جانشینی فقط وقتی پذیرفته است که آن سال بعد از سال عقد باشد، وگرنه عدد شاخص از شما خواسته می‌شود.
• اگر سال قبل از مطالبه بعد از سال عقد نباشد — یعنی مطالبه در سال عقد یا سال بعد از آن — چیزی برای تعدیل وجود ندارد: ضریب تعدیل یک است و مهریه همان مبلغ عقدنامه است، نه کمتر.
• مهریهٔ سکه‌ای شاخص‌گذاری نمی‌شود؛ سکه عین معین است و ارزشش بهای سکه در روز پرداخت است. آخرین قیمت ثبت‌شدهٔ همان سکه در سامانه به کار می‌رود، مگر خودتان نرخ روز را وارد کنید، و قیمتی که بیش از سه روز از آن گذشته باشد با هشدار همراه است. دو سکه در فهرست است: تمام امامی (طرح جدید) و تمام بهار آزادی (طرح قدیم)؛ دادگاه‌ها و دفاتر ثبت معمولاً بهای سکهٔ تمام امامی را ملاک می‌گیرند.
• اگر بخشی از مهریه پرداخت شده است، مبلغ پرداخت‌شده را وارد کنید تا باقی‌ماندهٔ قابل مطالبه هم نشان داده شود.

مبنای قانونی

• • ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی و تبصرهٔ الحاقی ۱۳۷۶: مهریهٔ وجه رایج متناسب با تغییر شاخص قیمت سالانهٔ بانک مرکزی از سال عقد تا زمان تأدیه محاسبه و پرداخت می‌شود، مگر آنکه زوجین هنگام عقد به نحو دیگری توافق کرده باشند.
• • ماده ۲ آیین‌نامهٔ اجرایی قانون الحاق یک تبصره به ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی (هیئت وزیران، ۱۳۷۷/۲/۱۳): مهریهٔ مندرج در عقدنامه × متوسط شاخص بها در سال قبل ÷ متوسط شاخص بها در سال وقوع عقد.
• • نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۱/۳۳۴ مورخ ۱۴۰۱/۱۱/۱۷: محاسبهٔ مهریه بر مبنای متوسط شاخص بها در سال قبل از تأدیه است، یعنی میانگین سال شمسی پیش از سال پرداخت.
• • ماده ۳ آیین‌نامهٔ اجرایی ۱۳۷۷: اگر مهریه از ترکهٔ زوج متوفی پرداخت شود، تاریخ فوت مبنای محاسبه است؛ یعنی میانگین شاخص سال پیش از فوت به کار می‌رود (نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۵/۵۶).
• • تبصرهٔ الحاقی ۱۳۷۶ به ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی و ماده ۲ آیین‌نامهٔ اجرایی ۱۳۷۷ فقط مهریهٔ وجه رایج را شاخص‌گذاری می‌کنند؛ سکه عین معین است و ارزش مهریهٔ سکه‌ای به بهای سکه در روز پرداخت سنجیده می‌شود.