مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۰۷ قانون مدنی

این ماده مقرر می‌کند که تسلیم بخشی از ثمن یا پرداخت آن به شخص فاقد حق قبض، موجب سقوط خیار بایع نمی‌شود.

متن قانون

ماده ۴۰۷ قانون مدنی: تسلیم بعض ثمن یا دادن آن به کسی که حق قبض ندارد خیار بایع را ساقط نمی‌کند.

«تسلیم»، یعنی یکی از متعاقدین، طرف دیگر را نسبت به مال موضوع معامله مسلط نماید.
«ثمن»، مالی است که مشتری در مقابل تملک مبیع به تملیک فروشنده درمی آورد.
«قبض» در ماده ۴۰۷ قانون مدنی، به معنای قرار گرفتن مبیع، تحت اختیار و تسلط خریدار است.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«بایع»، کسی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری، ابراز می‌کند.

تسلیم قسمتی از ثمن، موجب ایجاد تردید نسبت به سقوط خیار تأخیر ثمن گردیده و در نتیجه بقای این خیار استصحاب می‌گردد.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.