مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۰۵ قانون مدنی

این ماده درباره اثر آمادگی مشتری برای پرداخت ثمن و امتناع بایع از دریافت آن بر حق فسخ معامله است.

متن قانون

ماده ۴۰۵ قانون مدنی: اگر مشتری ثمن را حاضر کرد که بدهد و بایع از اخذ آن امتناع نمود خیار فسخ نخواهد داشت.

«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«ثمن»، مالی است که مشتری در مقابل تملک مبیع به تملیک فروشنده درمی آورد.
«بایع»، کسی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری، ابراز می‌کند.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن، می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

لایهٔ دانشجو

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.