آیین‌نامه تعیین و تشخیص معادن بزرگ و کوچک
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۹/۶/۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱۳۵۴۱ /۱۰۰ مورخ ۱۳۷۸/۱۲/۲ وزارت معادن و فلزات و به استناد ماده (۱۲) قانون معادن - مصوب ۱۳۷۷ - دستورالعمل نحوه تعیین و تشخیص معادن بزرگ و کوچک را به شرح زیر تصویب نمود: ۱
- در اجرای ماده (۱۲) قانون معادن کلیه معادن و یا ذخایر معدنی کشور به جز در مواردی که در جدول ذیل مشخص می‌گردد معادن کوچک محسوب می‌شوند: ردیف نوع ماده معدنی میزان فلز یا اکسید محتوی با توجه به ذخیره قطعی و عیار متوسط کانی نوع ماده معدنی ۱ سنگ آهن بیشتر از ۱۵۰ میلیون تنFe ۲ ذغال سنگ حرارتی بیشتر از ۱۵۰ میلیون تن ذغال ۳ ذغال سنگ کک شو بیشتر از ۱۰۰ میلیون تن ذغال ۴ سنگ کرومیت بیشتر از ۵ میلیون تن 3o2Cr ۵ سنگ مس بیشتر از ۴ میلیون تنCu ۶ سنگ سرب و روی بیشتر از ۲ میلیون تن مجموع&pb Zn ۷ سنگ تیتانیوم بیشتر از ۱ میلیون تن 2TIO ۸ املاح معدنی و تبخیری (به استثنای نمک طعام) بیشتر از ۱ میلیون تن (کانی خالص) ۹ سنگ نقره بیشتر از ۵۰۰ تنAg ۱۰ سنگ طلا بیشتر از ۱۰۰ تنAu ۲
- معادن فعال بزرگ در حال بهره‌برداری و بهره برداران با توجه به معیارهای مندرج در بند (۱) به شرح زیر تعیین می‌شوند: ردیف نام معدن استان میزان فلز محتوی (میلیون تن) بهره بردار فعلی ۱ سرب و روی انگوران زنجان ۱۹ /۳ شرکت سهامی کل معادن ایران ۲ مس سرچشمه کرمان ۵۶ /۸ شرکت ملی صنایع مس ایران ۳ سنگ آهن چادرملو یزد ۱۷۴ شرکت معدنی و صنعتی چادرملو ۴ سنگ آهن گل گهر کرمان ۸ /۱۲۰۲ مجتمع سنگ آهن گل گهر ۵ میقان اراک مرکزی شرکت املاح حسن حبیبی - معاون اول رئیس جمهور