پرسش‌های حقوقی پرتکرار

محاسبهٔ مهریه به نوع آن بستگی دارد؛ در رویهٔ قضایی، مهریهٔ ریالی با توجه به کاهش ارزش پول و بر پایهٔ شاخص بها بازمحاسبه می‌شود.

زن به‌مجرد عقد مالک مهر شده است؛ با فوت شوهر، مهریه طلب زن محسوب می‌شود و از ترکهٔ او پرداخت می‌شود.

حق حبس یعنی زن می‌تواند تا مهر به او پرداخت نشده، از ایفای وظایف زناشویی امتناع کند (مادهٔ ۱۰۸۵ قانون مدنی).

در عقد دائم، نفقهٔ زوجه به‌موجب مادهٔ ۱۱۰۶ قانون مدنی بر عهدهٔ شوهر است و شامل نیازهای متعارف زوجه، از مسکن تا خوراک، می‌شود.

طلاق توافقی با توافق زوجین و صدور گواهی عدم امکان سازش انجام می‌شود (مادهٔ ۲۴ قانون حمایت خانواده) و معمولاً کوتاه‌تر از طلاق یک‌طرفه است.

عسر و حرج یعنی سختی‌ای که ادامهٔ زندگی را برای زن غیرقابل‌تحمل کند؛ در این صورت دادگاه به درخواست زن طلاق می‌دهد (مادهٔ ۱۱۳۰ قانون مدنی).

زوجین می‌توانند ضمن عقد ازدواج شرط کنند که در صورت تخلف، زوجه وکیل در طلاق باشد (مادهٔ ۱۱۱۹ قانون مدنی).

قولنامه عادی تعهد به فروش است، نه انتقال مالکیت؛ خریدار با دعوای الزام به تنظیم سند رسمی می‌تواند انتقال را پیگیری کند (مادهٔ ۲۱۹ قانون مدنی).

قرارداد لازمی که فسخ نشده، قابل تغییر نیست؛ فسخ فقط با تراضی یا وجود یکی از خیارات و دلایل قانونی ممکن است (مادهٔ ۳۹۶ قانون مدنی).

بله؛ به‌موجب مادهٔ ۱۰ قانون مدنی، قراردادهای خصوصی برای طرفینشان لازم‌الاتباع است، حتی اگر با نوشتنِ ساده تنظیم شود.

وکالت اصولاً با عزل موکل پایان می‌یابد (مادهٔ ۶۷۹ قانون مدنی)، اما وکالت در ضمن عقد لازم یا بلاعزل، قابل عزل نیست.

برای رسیدگی به ترکه، گواهی حصر وراثت لازم است و صدور آن به شورای حل اختلاف آخر اقامتگاه متوفی است (مادهٔ ۳۶۰ قانون امور حسبی).

ساخت سند مجعول یا تغییر آن با هدف ضرر زدن، جعل است (مادهٔ ۵۲۳ قانون مجازات اسلامی تعزیرات) و مجازات آن حبس است.

استفاده یا تصاحب مالی که به امانت سپرده شده، بر خلاف قرارداد و موجب ضرر مالک، جرم خیانت در امانت است (مادهٔ ۶۷۴ تعزیرات).

تحصیل مال دیگری با توسل به وسایل متقلانه — مثل چهره‌سازی و ساخت اسناد — جرم کلاهبرداری است و شکایت از دادسرا آغاز می‌شود.

واخواهی، اعتراض محکوم‌علیه غایب به حکم غیابی است؛ مهلت آن به‌موجب مادهٔ ۳۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی بیست روز از تاریخ ابلاغ است.

دادگاه‌های قابل تجدیدنظر باید ظرف بیست روز از ابلاغ برای مقیم ایران و دو ماه برای مقیم خارج، تجدیدنظرخواهی شوند (مادهٔ ۳۳۶).

ابلاغ به شخص خوانده انجام می‌شود و اگر ممکن نشد، به‌صورت قانونی از طریق اقوام یا الصاق در محل یا انتشار در روزنامه (مادهٔ ۶۸).