فسخ قرارداد چه زمانی ممکن است؟

قانون مدنی در مادهٔ ۲۱۹ قراردادهای درست را برای طرفین لازم‌الاتباع می‌داند؛ یعنی هیچ‌یک نمی‌تواند یک‌جانبه از آن کنار برود. کنار کشیدن از قرارداد سه مسیر دارد: توافق دو طرف برای بر هم زدن آن، وجود خیار قانونی مثل خیار مجلس و غبن و عیب، یا خیار شرطی که خود طرفین در قرارداد گذاشته‌اند؛ نمونهٔ خیارات در مادهٔ ۳۹۶ قانون مدنی برشمرده شده است. بی‌خیاری و بی‌توافقی، کنار کشیدن یک‌جانبه یعنی نکول و پیامدش اثبات تخلف و مطالبهٔ خسارت در دادگاه است، نه خودداری خودخواسته.

• قرارداد برای طرفین لازم‌الاتباع است (مادهٔ ۲۱۹ قانون مدنی).
• فسخ فقط با تراضی، خیار قانونی یا خیار شرط ممکن است؛ نمونهٔ خیارات در مادهٔ ۳۹۶ آمده.
• کنار کشیدن بدون خیار، خود تخلف از قرارداد محسوب می‌شود و خسارت دارد.