ماده ۷۲۸ قانون مدنی

«ملیء» در لغت، بر وزن فعیل و به معنای توانگر، مالدار و متمکن است، و در اصطلاح حقوقی، وضعیت فردی است که قادر به پرداخت دیون خویش است. ملائت، متضاد مفهوم اعسار و تهی‌دستی می‌باشد.

در صورت ملائت محال علیه، بر محتال قبول حواله لازم نیست بلکه مستحب است حواله را بپذیرد. عده‌ای معتقدند که اگر معلوم شود که محال علیه، معسر بوده است، محتال می‌تواند حواله را فسخ کند.