مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۳۹۰ قانون مدنی

این ماده درباره مسئولیت بایع در صورت مستحق‌للغیر درآمدن تمام یا بخشی از مبیع پس از قبض ثمن است.

متن قانون

ماده ۳۹۰ قانون مدنی: اگر بعد از قبضِ ثمن، مبیع کلاً یا جزئاً مستحق للغیر درآید بایع ضامن است اگر چه تصریح به ضمان نشده باشد.

«قبض»، به معنای قرار گرفتن مبیع، تحت اختیار و تسلط خریدار می‌باشد.
«ثمن»، به مالی گفته می‌شود که مشتری در مقابل تملک مبیع به تملیک فروشنده درمی آورد.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
مقصود از «مستحق للغیر» در ماده ۳۹۰ قانون مدنی، این است که مالی که مورد معامله واقع شده ملک بایع یا مشتری نبوده و احد متبایعین، معامله کننده فضولی بوده است.
«بایع»، طرفی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری ابراز می‌کند.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.