مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۳۸۵ قانون مدنی

این ماده درباره فروش مال تجزیه‌ناپذیر با مقدار معین و حق فسخ مشتری یا بایع در صورت کمتر یا بیشتر درآمدن مقدار هنگام تسلیم است.

خروجی پی‌دی‌اف

متن قانون

ماده ۳۸۵ قانون مدنی: اگر مبیع از قبیل خانه یا فرش باشد که تجزیهٔ آن بدون ضرر ممکن نمی‌شود و به شرط بودن مقدار معین فروخته شده ولی در حین تسلیم، کمتر یا بیشتر در آید در صورت اولی مشتری و در صورت دوم بایع حق فسخ خواهد داشت.

توضیح واژگان

«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«ضرر»، به معنای وارد نمودن نقص بر مال، آسیب بر جان و وهن در کلام دیگری می‌باشد.
«تسلیم»، یعنی یکی از متعاقدین، طرف دیگر را نسبت به مال موضوع معامله مسلط نماید.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«بایع»، طرفی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری ابراز می‌کند.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.
«شرط» در ماده ۳۸۵ قانون مدنی، به معنای التزام و تعهدی است که ضمن عقد معین و در کنار تعهد اصلی به وجود می‌آید.

سوابق فقهی

مشهور فقها که در صورت زیاده یا کم آمدن مبیع مختلف الاجزا، قائل به ضمانت اجرای فسخ بیع یا مطالبه مابه‌التفاوت گردیده‌اند؛ نظر به مبیع تجزیه ناپذیر نداشته‌اند.

۷ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

توضیح واژگان

«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«ضرر»، به معنای وارد نمودن نقص بر مال، آسیب بر جان و وهن در کلام دیگری می‌باشد.
«تسلیم»، یعنی یکی از متعاقدین، طرف دیگر را نسبت به مال موضوع معامله مسلط نماید.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«بایع»، طرفی است که اراده خود را مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری ابراز می‌کند.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.
«شرط» در ماده ۳۸۵ قانون مدنی، به معنای التزام و تعهدی است که ضمن عقد معین و در کنار تعهد اصلی به وجود می‌آید.