متن قانون
ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی: دادگاه می‌تواند فردی را که به حد، قصاص یا مجازات تعزیری محکوم کرده است، با رعایت شرایط مقرر در این قانون، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وی به یک یا چند مجازات از مجازات‌های تکمیلی بندها و تبصره‌های این ماده محکوم نماید.
الف اقامت اجباری در محل معین
ب منع از اقامت در محل یا محل‌های معین
پ منع از اشتغال به شغل، حرفه یا کار معین
ت انفصال از خدمات دولتی و عمومی
ث منع از رانندگی با وسایل نقلیه موتوری و یا تصدی وسایل موتوری
ج منع از داشتن دسته چک و یا اصدار اسناد تجارتی
چ منع از حمل سلاح
ح منع از خروج اتباع ایران از کشور
خ اخراج بیگانگان از کشور
د الزام به خدمات عمومی
ذ منع از عضویت در احزاب، گروه‌ها و دستجات سیاسی یا اجتماعی
ر توقیف وسایل ارتکاب جرم یا رسانه یا مؤسسه دخیل در ارتکاب جرم
ز الزام به یادگیری حرفه، شغل یا کار معین
ژ الزام به تحصیل
س انتشار حکم محکومیت قطعی
تبصره ۱ مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست مگر در مواردی که قانون به نحو دیگری مقرر نماید.
تبصره ۲ چنانچه مجازات تکمیلی و مجازات اصلی از یک نوع باشد، فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار می‌گیرد.
تبصره ۳ آیین‌نامه راجع به کیفیت اجرای مجازات تکمیلی ظرف شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه می‌شود و به تصویب رییس قوه قضاییه می‌رسد.