ماده ۱۰۲ قانون ثبت اسناد و املاک

این ماده، ثبت عمدی سند بدون احراز هویت اشخاص، اهلیت اصحاب معامله یا قابلیت موضوع معامله را مشمول مجازات اداری می‌داند.

متن قانون

ماده ۱۰۲ قانون ثبت اسناد و املاک: هر یک از اعضای ثبت اسناد و املاک قبل از احراز هویت اشخاص و یا اهلیت اصحاب معامله و یا قابلیت موضوع معامله سندی را عمداً ثبت نماید به مجازات اداری فوق محکوم خواهد گردید.

توضیح واژگان

ثبت اسناد و املاک: امروزه تشکیلات ثبتی در شهرستان‌ها در غالب «اداره ثبت اسناد و املاک» تأسیس گردیده است.
هویت: هویت در لغت به معنای «ویژگی و یا کیفیتی است که موجب تمایز و شناسایی کسی از دیگران می‌باشد». در اصطلاح به خصلت‌هایی اشاره دارد که افراد و گروه‌ها را در روابط اجتماعیشان از افراد و گروه‌های دیگر متمایز می‌نماید.
اشخاص: شخص در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.
اهلیت: به صلاحیت شخص برای دارا شدن و اجرای حق و تکلیف، اهلیت گفته می‌شود. به اهلیت دارا شدن حق، " اهلیت تمتع " و به اهلیت اجرای حق، نیز " اهلیت استیفاء " گفته می‌شود.
معامله: در اصطلاح رایج امروزی به عقد معوض و مالی که در آن دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند، معامله گفته می‌شود.
سند: به نوشته‌ای که توسط خواهان یا خوانده در دادگاه مورد استناد قرار گیرد؛ سند گویند، به عبارت دیگر، سند، نوشته‌ای است که به‌طور کتبی، به منظور احقاق و اثبات عمل یا واقعه حقوقی تنظیم می‌گردد.

۲ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۱۰۲ قانون ثبت اسناد و املاک

خروجی پی‌دی‌اف

متن قانون

توضیح واژگان

ثبت اسناد و املاک: امروزه تشکیلات ثبتی در شهرستان‌ها در غالب «اداره ثبت اسناد و املاک» تأسیس گردیده است.
هویت: هویت در لغت به معنای «ویژگی و یا کیفیتی است که موجب تمایز و شناسایی کسی از دیگران می‌باشد». در اصطلاح به خصلت‌هایی اشاره دارد که افراد و گروه‌ها را در روابط اجتماعیشان از افراد و گروه‌های دیگر متمایز می‌نماید.
اشخاص: شخص در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.
اهلیت: به صلاحیت شخص برای دارا شدن و اجرای حق و تکلیف، اهلیت گفته می‌شود. به اهلیت دارا شدن حق، " اهلیت تمتع " و به اهلیت اجرای حق، نیز " اهلیت استیفاء " گفته می‌شود.
معامله: در اصطلاح رایج امروزی به عقد معوض و مالی که در آن دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند، معامله گفته می‌شود.
سند: به نوشته‌ای که توسط خواهان یا خوانده در دادگاه مورد استناد قرار گیرد؛ سند گویند، به عبارت دیگر، سند، نوشته‌ای است که به‌طور کتبی، به منظور احقاق و اثبات عمل یا واقعه حقوقی تنظیم می‌گردد.

۲ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.