راهبردهای گسترش فرهنگ عفاف
شورای عالی انقلاب فرهنگی در جلسه ۵۶۶ مورخ ۱۳۸۴/۵/۴ در چارچوب اصول و مبانی روشهای اجرایی گسترش فرهنگ عفاف (مصوب جلسه ۴۱۳ مورخ ۱۳۷۶/۱۱/۱۴) راهبردهای گسترش فرهنگ عفاف را به شرح ذیل تصویب نمود: ۱
- توسعه فرهنگ کنکاش و تفکر در مفاهیم دینی توسط جوانان به منظور پذیرش درونی و قلبی و عمل به آنها؛ ۲
- تبیین دائمی جایگاه والا و پر اعتبار زن در اسلام و مقایسه آن با سایر مکاتب به منظور احساس برتری شخصیت زن مسلمان نسبت به زنان سایر مکاتب و پرهیز از روی آوردن به جاذبهها و شخصیتهای کاذب؛ ۳
- تقویت بنیه اعتقادی، اخلاقی و اصول و مبانی تربیت برای والدین، خصوصاً مادران نسبت به امر عفاف و حجاب و ایجاد حساسیت در آنها نسبت به آسیبهای ناشی از عدم رعایت آن برای خود، خانواده و فرزندان؛ ۴
- اتخاذ تدابیر مناسب جهت جذب، تربیت و به کارگیری نیروی انسانی شایسته نظیر مدیران، معلمین و اساتید معتقد و عامل به رعایت حجاب و عفاف در کلیه مراکز اداری و آموزشی؛ ۵
- تبیین آموزههای دینی در خصوص ضرورت رعایت اصول حیا و عفت متناسب با قابلیتها و ویژگیهای زنان و مردان و ایجاد تعادل در روابط اجتماعی آنها؛ ۶
- احیاء و ترویج سنت حسنه امر به معروف و نهی از منکر؛ ۷
- ارتقاء سطح آگاهی جوانان در خصوص ارتباطات صحیح انسانی و اخلاقی بین آنها و حفظ حدود عفاف و حجاب در جامعه و خانواده؛ ۸
- تبیین فلسفه و پیامدهای مثبت فرهنگی اجتماعی، روانی و اخلاقی عفاف و حجاب درعرصههای مختلف زندگی و اثرات منفی عدم رعایت آن در سست کردن بنیانهای اخلاقی خانواده و جامعه؛ ۹
- تبیین دیدگاه اسلام در خصوص عفاف، پوشش، حجاب و ضرورت بیان، فلسفه، احکام و دستاوردهای مثبت رعایت آن در جامعه متناسب با شرایط سنی جوانان و نوجوانان با شیوههای جذاب؛ ۱۰
- توجه دادن به رعایت و نیز باور پوشش نه به عنوان یک اجبار اجتماعی بلکه به عنوان یک ارزش انسانی، دینی و معنوی و یک باور قلبی جهت مصونیت از زشتیها و آسیبهای اجتماعی؛ ۱۱
- افزایش آگاهی والدین نسبت به رعایت حجاب و عفاف خصوصاً در خانواده و نقش الگویی آنان در این امر؛ ۱۲
- اهتمام جدی نهاد خانواده نسبت به تامین نیازهای عاطفی و شخصیتی فرزندان به ویژه دختران و تاثیر آن در شکل گیری هویت دینی و اجتماعی آنها؛ ۱۳
- تبیین نقش عفاف و حجاب در تقویت هویت ملی و فرهنگی جوانان و تاثیر آن بر استقلال فرهنگی و سیاسی کشور؛ ۱۴
- تقویت روحیه تعادل در جوانان در رویکرد آنان به مدگرایی و بیان مستدل و منطقی اثرات و پیامدهای مدگرایی افراطی و پرهیز از تقلید کورکورانه از مدهای غربی و تقویت مدگرایی ملی؛ ۱۵
- تبیین ریشههای تاریخی و فرهنگی و نشانههای روشن از وجود حجاب و پوشش در ادیان الهی و جوامع دارای سابقه تاریخی و تمدن فرهنگی؛ ۱۶
- زمینه سازی اجتماعی مناسب برای دختران و پسران جهت کشف، هدایت و بروز قابلیتها و توانمندیها و تامین مطالبات خود به منظور جلوگیری از بروز جلوه گریهای نامناسب در حیطه فرهنگ عفاف و حجاب؛ ۱۷
- اختصاص بخشی از موضوعات تحقیقاتی به بررسی «زمینه، علل و موانع گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه» و بررسی تاثیرات محصولات فرهنگی کشور بر این موضوع؛ ۱۸
- تشویق و ترغیب خانوادهها و جوانان به ازدواج آسان و آشنا نمودن آنان با معیارهای شرعی انتخاب همسر، حقوق و وظایف یکدیگر، تقویت روحیه ساده زیستی و قناعت پیشگی در زندگی؛ ۱۹
- تقویت هماهنگی بین دستگاههای ذیربط در برنامهریزی و تامین امکانات لازم جهت رفع مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی موجود بر سر راه ازدواج جوانان؛ ۲۰
- توسعه فعالیتهای بنیادهای ازدواج به منظور جلب مساعدت دولت و خیّرین در امر ازدواج جوانان؛ ۲۱
- ارتقای مهارتهای فنی و حرفه ای و توانمندیهای جوانان جهت توسعه طرحهای خود اشتغالی و آشنایی با بازار کار و زمینههای مختلف فعالیت به عنوان زمینه ساز ازدواج، تشکیل خانواده و نهایتاً توسعه فرهنگ عفاف؛ ۲۲
- اهتمام جدی مراکز فرهنگی و کلیه رسانههای کشور نسبت به ارائه الگوی مطلوب از عفاف و حجاب در محصولات فرهنگی خود (فیلم، سریال، تئاتر و…) و پرهیز از ایجاد تضاد و تناقض برای جوانان در این امر؛ ۲۳
- جذب، تربیت و بکارگیری نیروی انسانی آگاه و عامل به مبانی دینی عفاف و حجاب در برنامههای فرهنگی و تبلیغی؛ ۲۴
- جهت دهی و تقویت امر عفاف و حجاب با استفاده از قابلیتها و ظرفیت سازمانها، احزاب، تشکلهای غیردولتی و هیاتهای مذهبی در کشور؛ ۲۵
- هدایت تبلیغات تجاری به سوی استقلال فرهنگی و اقتصادی؛ ۲۶
- سازماندهی مبلغان آشنا به اصول و مبانی فرهنگ عفاف و حجاب به روشهای صحیح تبلیغ و استفاده بهینه از آنها در مجامع دینی و خودجوش مردمی؛ ۲۷
- نظارت دقیق و همه جانبه در امر تولید و نشر کتاب، مطبوعات و مجلات سینمایی در خصوص رعایت حریم عفاف و حجاب از نظر محتوایی و شکلی؛ ۲۸
- تبیین ضرورت رعایت حجاب و عفاف توسط زنان و مردان در برنامههای فرهنگی، تبلیغی و هنری و پرهیز از یک سونگری؛ ۲۹
- الگوسازی و ایجاد گرایشات عمیق و پایدار نسبت به امر حجاب و عفاف از طریق معرفی سیره عملی معصومین (ع)، بزرگان علمی و ادبی و فرهنگی، منطبق با مقتضیات زمان و مکان و شرایط سنی جوانان. ۳۰
- تبیین عدم مغایرت پوشیدگی، حجاب و عفاف با حضور و فعالیتهای اجتماعی زنان و رفع شبهه تعارض بین آن دو؛ ۳۱
- توسعه ارتباطات و تبادل اطلاعات بین دستگاههای مختلف آموزشی، فرهنگی و تبلیغی در جهت تبیین و تعیین حدود و ضوابط هماهنگ در رعایت عفاف و حجاب در ارائه برنامهها و کالاهای فرهنگی؛ ۳۲
- تربیت و توسعه نیروی انسانی مومن، کارآمد و آشنا به مسائل فرهنگی - تبلیغی در امر عفاف و حجاب و پرهیز ازبرخوردهای خشن، فیزیکی و تحقیر آمیز با متخلفین؛ ۳۳
- هماهنگی و وحدت رویه مستمر و پایدار در برخورد با ناهنجار ی های فرهنگی توسط دستگاههای مختلف در چارچوب قانون؛ ۳۴
- ارتقای سطح آگاهی و ایجاد حساسیت در مدیران نسبت به توسعه فرهنگ عفاف و حاکمیت ارزشهای اخلاقی در مجموعههای تحت مسئولیت آنها؛ ۳۵
- طراحی و اجرای فعالیتهای فرهنگی در مراکز تبلیغی، آموزشی و فرهنگی در راستای توسعه امر عفاف و حجاب؛ ۳۶
- ترغیب مسئولین و مدیران نسبت به مناسب سازی فیزیکی و فرهنگی محیط کار در ادرات، بانکها، مدارس، دانشگاهها، شرکتهای خصوصی برای شاغلین و مراجعین؛ ۳۷
- توسعه و تنوع بخشی به الگوهای مناسب حجاب و تبلیغ آن توسط رسانهها به منظور اقناع روحیه تنوع طلبی و حس زیبا شناختی جوانان ضمن ترویج و تشویق چادر به عنوان حجاب برتر و پرهیز از تحمیل و اجباری کردن یک الگوی ثابت از حجاب؛ ۳۸
- توجه دستگاهها و نهادهای فرهنگساز به مد به عنوان مولفه ای نوین و تاثیر گذار در جهت دهی به نوع پوشش و آراستگی جوانان؛ ۳۹
- تشویق وترغیب و تبلیغ نمادها و الگوهای لباس ایرانی و بومی مناطق مختلف کشور و ممانعت از تبلیغ الگوهای مغایر با فرهنگ ایرانی - اسلامی؛ ۴۰
- اتخاذ تدابیر لازم جهت تولید و توزیع اقلام مورد نیاز جامعه در رعایت حجاب؛ ۴۱
- ایجاد زمینههای دسترسی عمومی به پارچه و لباس منطبق با الگوهای ایرانی - اسلامی و حمایت از طراحان و تولید کنندگان آن؛ ۴۲
- ایجاد زمینه تبادل فرهنگی ملل اسلامی از طریق ارائه الگوها ونمادهای پارچه و لباس ایرانی - اسلامی؛ ۴۳
- فراهم ساختن زمینههای امکان رقابت برای تولید کنندگان داخلی و حمایت مالی از آنها؛ ۴۴
- تقویت فرهنگ استفاده از پارچه و لباسهای منطبق با الگوهای ایرانی - اسلامی؛ ۴۵
- تهیه مقررات لازم برای جلوگیری از واردات پارچه و لباس غیر متناسب با فرهنگ عفاف و حجاب؛ ۴۶
- به منظور ایجاد هماهنگی بین دستگاههای اجرایی و سایر اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در امر ترویج و گسترش فرهنگ عفاف و حجاب در جامعه کمیته ترویج و گسترش فرهنگ عفاف با ترکیب ذیل در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل خواهد شد و گزارش عملکرد آن هر شش ماه یکبار به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه خواهد گردید. ۱
- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (رئیس کمیته) ۲
- رئیس سازمان تبلیغات اسلامی (نائب رئیس کمیته) ۳
- دبیر شورای فرهنگ عمومی (دبیر کمیته) ۴
- نماینده سازمان ملی جوانان ۵
- نماینده وزارت اطلاعات ۶
- نماینده نیروی انتظامی ۷
- نماینده وزارت کشور ۸
- نماینده کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ۹
- نماینده وزارت آموزش و پرورش ۱۰
- نماینده وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری ۱۱
- نماینده وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ۱۲
- نماینده سازمان صدا و سیما ۱۳ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸)
- نماینده وزارت صنعت، معدن و تجارت. ۱۴
- نماینده ستاد امر به معروف و نهی از منکر ۱۵
- نماینده شورای فرهنگی اجتماعی زنان ۱۶
- نماینده سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ۱۷
- نماینده وزارت مسکن و شهرسازی ۱۸
- نماینده وزارت اقتصاد و دارایی ۱۹
- نماینده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات ۲۰
- نماینده گمرگ جمهوری اسلامی ایران ۲۱
- نماینده سازمان تربیت بدنی ۲۲
- نماینده مرکز امور مشارکت زنان ۴۷
- کمیته ترویج و گسترش فرهنگ عفاف موظف است حداکثر ظرف مدت دو ماه راهکارها، آییننامهها و دستورالعملهای اجرایی و نقش دستگاههای ذیربط در این خصوص را تهیه و تصویب نموده و به اطلاع شورای عالی انقلاب فرهنگی برساند رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی