آیین‌نامه چگونگی مدت کار، تعطیلات و مرخصیها، مزد و حقوق کارگرانی که طرز کارشان به نحوی است که تمام یا قسمتی از مزد و درآ
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۲/۴/۱۳ بنا به پیشنهاد شماره ۵۴۸۱۷ مورخ ۱۳۷۱/۴/۲۱ وزارت کار و امور اجتماعی و به استناد ماده (۱۹۰) قانون کار جمهوری اسلامی ایران، آیین‌نامه چگونگی مدت کار، تعطیلات و مرخصیها، مزد و حقوق کارگرانی که طرز کارشان، به نحوی است که تمام یا قسمتی از مزد و و درآمد آنها به وسیله مشتریان یا مراجعین تامین می‌شود را به شرح زیر تصویب نمود: ماده ۱
- مدت کار، تعطیلات، مرخصیها و مزد و حقوق کارگرانی که طرز کارشان به نحوی است که تمام یا قسمتی از مزد و درآمد آنها به وسیله مراجعین یا مشتریان تامین می‌شود، به موجب این آیین‌نامه خواهد بود. ماده ۲
- در مواردی که مزد کارگر از وجوه دریافتی از مراجعین و مشتریان تامین می‌شود باید سهم مزد کارگر از وجوه دریافتی در قرارداد کار مشخص شود و هر گاه علاوه بر وجوه مذکور پرداخت مزد ثابتی توسط کارفرما تعهد شده باشد باید میزان آن در قرارداد معین گردد. تبصره
- وجوهی که عرفا تحت عنوان انعام از سوی مشتریان یا مراجعین به کارگران پرداخت می‌شود و در قرارداد کار ذکری از آنها به عنوان بخشی از مزد نشده جزو مزد محسوب نمی‌شود. ماده ۳
- در کارگاههای مشمول این آیین‌نامه چنانچه با توجه به ماهیت کار، وجوه دریافتی از مشتریان یا مراجعین به وسیله کارفرما یا طرق دیگر جمع‌آوری شوند، چگونگی و نحوه پرداخت سهم مزد کارگر با تراضی طرفین (کارگر و کارفرما) تعیین می‌شود. ماده ۴
- مجموع مزد و درآمد دریافتی از مشتریان یا مراجعین موضوع ماده (۲) این آیین‌نامه که به کارگر تعلق می‌گیرد در هر حال نباید از حداقل مزد قانونی کمتر باشد. ماده ۵
- کارگران مشمول این آیین‌نامه از نظر استفاده از تعطیلات و مرخصیها تابع مقررات مبحث سوم از فصل سوم قانون کار می‌باشند و مزد ایام مذکور توسط کارفرما پرداخت می‌شود در صورتی که ماخذ پرداخت مزد برای تعطیلات و مرخصیها در قرارداد کار مشخص نشده باشد، ماخذ محاسبه، میانگین مزد دریافتی در روزهای کارکرد آخرین ماه کارگر است. ماده ۶
- مزدی که مبنای محاسبه فوق‌العاده اضافه کاری قرار می‌گیرد و نیز مزد روزهای جمعه و تعطیل رسمی و مرخصیها نباید کمتر از حداقل مزد قانونی باشد. ماده ۷
- ماخذ محاسبه مزد یا حقوق، حق سنوات و مزایای پایان کار موضوع مواد (۱۸)، (۲۰)، (۲۷)، (۳۱)، (۳۲) قانون کار عبارت از متوسط مزد دریافتی کارگر در آخرین نود (۹۰) روز کار او خواهد بود. ماده ۸
- در صورت وجود عرف و رویه دیگری در کارگاه که مزد و مزایایی بیش از آنچه که در این آیین‌نامه مقرر شده برای کارگران در نظر گرفته باشد همان عرف و رویه حاکم خواهد بود. حسن حبیبی معاون اول رئیس جمهور