آیین نامه تشکیل و صلاحیت دادگاه نظامی موقت در زمان حکومت نظامی
فصل اول
- بازجوئی ماده اول
- در نقاطی که فرمانداری نظامی اعلام میشود کلیه ضابطین نظامی مذکور در ماده ۱۲۳ قانون دادرسی و کیفر ارتش و ضابطین دادگستری مذکور در ماده ۲۶ قانون اصول محاکمات جزایی موظف هستند در صورت اطلاع بر وقوع بزههای مذکور در این آییننامه اقدامات لازم برای جمعآوری دلائل و مدارک ارتکاب و جلوگیری از فرار و مخفی شدن متهم طبق مقررات مربوطه به عمل آورده و مراتب را باسرع وقت به دادستان دادگاههای نظامی موقت گزارش داده و پرونده امر را ارسال دارند. ماده دوم
- پروندههای مقدماتی که به وسیله ضابطین تهیه شده از طرف آنان مستقیماً نزد دادستان دادگاههای نظامی موقت ارسال میگردد. دادستان فوراً پرونده را بدادیار بازپرس ارجاع کرده و یا در صورت لزوم نزد مامورین شهربانی یا ژاندارمری برای جمعآوری دلائل و بازجوئیهای بیشتری میفرستد. ماده سوم
- دادستانها و همچنین دادگاههای نظامی موقت میتوانند بازجوئیهائی را در خارج از حوزه صلاحیت خود بدادسراها و دادگاههای بخش دادگستری رجوع نمایند و این مقامات مکلفند تقاضای مزبور را انجام دهند. ماده چهارم
- فرمانداری نظامی میتواند هر گونه اطلاعاتی را در حوزه صلاحیت خود راجع به حفظ امنیت و انتظامات عمومی از ادارات و بنگاههای دولتی بخواهد و این مقامات مکلفند اطلاعات مزبور را بفرماندار نظامی بدهند. فصل دوم
- تشکیل دادگاههای نظامی موقت ماده پنجم
- دادگاههای نظامی موقت در صورتی که شعب متعدد داشته باشند دارای یک نفر رئیس با درجه سرتیپی خواهد بود و اگر در محل تشکیل دادگاه سرتیپ نباشد تصدی مقام ریاست با یکنفر سرهنک [سرهنگ] خواهد بود - درجه رئیس شعبه اقلا سرهنک [سرهنگ] دوم و درجه کارمندان آن از سرهنک [سرهنگ] دویمی تا سرگردی باید باشد. ماده ششم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- برای رسیدگی بجنایات دادگاه نظامی موقت از سه نفر افسر ارتش و برای رسیدگی بجنحه از یکنفر افسر تشکیل میکردد [میگردد]. ماده هفتم
- دادگاههای نظامی موقت بتناسب دارای کارمند علی البدل از یک تا دو نفر افسر ارتش خواهد بود و دادگاههای یکنفری ممکن است یکنفر افسر ارتش به عنوان عضو علی البدل داشته باشد. ماده هشتم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- دادستانی دادگاههای بدوی با یکنفر افسر ارتش است که بعده لازم دادیار و بازپرس و منشی خواهد داشت. دادیارها و بازپرسها نیز از افسران ارتش خواهند بود. ماده نهم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- هر گاه برای انجام وظایف بازپرسی و یا دادیاری احتیاج بکارمند قضایی دادگستری باشد فرماندار نظامی مراتب را به وزارت دادگستری اطلاع خواهد داد تا مامورین لازم را تعیین و در اختیار فرماندار بگذارند. وزارت دادگستری با در نظر گرفتن مقدار کار میتواند بکارمندان قضایی خود ابلاغ نماید که در هفته چند روز و یا در روز چند ساعت را در دادگستری انجام وظیفه نموده و بقیه اوقات خود را در دادسرا و یا دادگاه نظامی و یا دادگاه تجدیدنظر با سمتی که برای آنها معین میشود انجام وظیفه نمایند. ماده دهم
- متهم میتواند وکیل مدافع خود را از نظامیان مطابق قانون دادرسی و کیفر ارتش و یا از وکلای دادگستری مطابق قانون انتخاب نماید و نیز دادگاه میتواند به درخواست متهم وکیل مسخر برای او تعیین کند. فصل سوم
- دیوان تجدیدنظر ماده یازدهم
- در هر حوزه فرمانداری نظامی بقدر لزوم شعبه دیوان تجدیدنظر تشکیل خواهد شد و دیوان تجدیدنظر برای رسیدگی باراء صادر از دادگاههای نظامی موقت میباشد. ماده دوازدهم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- دیوان تجدیدنظر برای رسیدگی بامور جنحه از سه نفر و برای رسیدگی بامور جنائی از پنج نفر افسران ارتش تشکیل میشود و بعده لازم کارمند علیالبدل از افسران انتخاب خواهند شد. ماده سیزدهم
- رئیس دیوان تجدیدنظر باید دارای درجه سرتیپی و در جاهائیکه سرتیپ نباشد درجه سرهنگی بوده و کارمندان آنهم از درجه سرهنک [سرهنگ] دویمی کمتر نباشد. ماده چهاردهم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- دادرسان نظامی به موجب حکم وزارت جنک [جنگ] منصوب میشوند. ماده پانزدهم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- عده دادگاههای نظامی موقت و شعب دیوان تجدیدنظر را به تناسب مقدار کار به پیشنهاد فرماندار نظامی وزارت جنک [جنگ] معین خواهد نمود. ماده شانزدهم (منسوخ ۱۳۲۲/۰۶/۲۱)
- برای دیوان تجدیدنظر یک دادستان که لااقل دارای درجه سرهنگی باشد و بقدر کافی دادیار از افسران انتخاب خواهد شد. تبصره (منسوخ ۱۳۲۴/۰۹/۰۱)
- مواد فوق نسبت به پروندههائی که قبل از تاریخ تصویب این مواد تکمیل شده و یا در جریان است شامل نیست و پروندههای نامبرده باید به ترتیب سابق تکمیل و در دادگاههائی که منطبق با مواد سابق است رسیدگی شود. ماده هفدهم
- دیوان تجدیدنظر در صورت تقاضای تجدیدنظر از طرف محکوم یا دادستان به حکم صادر از دادگاههای نظامی موقت رسیدگی مینماید. ماده هیجدهم
- مدت درخواست تجدیدنظر ده روز پس از تاریخ ابلاغ حکم میباشد. ماده نوزدهم
- رسیدگی در دادگاه نظامی موقت و دیوان تجدیدنظر بنوبت است ولی چنانچه فرماندار نظامی مصلحت بداند که رسیدگی به پرونده ای خارج از نوبت به عمل آید مراتب را به دادگاه اعلام میدارد و دادگاه موظف است که خارج از نوبت پرونده را رسیدگی نماید. فصل چهارم
- صلاحیت ماده بیستم
- دادگاههای نظامی موقت باعمال مذکور در قانون حکومت نظامی مصوب ۲۷ سرطان۱۳۲۹ و بزههای زیر که کیفر آنها در قوانین کیفری تصریح شده رسیدگی مینماید: ۱
- تشکیل و اداره کردن و عضویت دسته یا جمعیت یا شعبه جمعیتی که مرام یا رویه آن ضدیت با سلطنت مشروطه ایران باشد طبق قسمت اول شق یک ماده اول قانون ۲۲ خرداد ماه۱۳۱۰. ۲
- اقدام برای جدا کردن قسمتی از کشور ایران یا برای لطمه وارد آوردن به تمامیت یا استقلال آن طبق ماده دوم قانون مصوب ۲۲ خرداد ۱۳۱۰. ۳
- اقدام مسلحانه بر ضد کشور ایران طبق ماده سوم قانون مصوب ۲۲ خرداد ۱۳۱۰. ۴
- تبلیغ برای ارتکاب جرمهای مذکور در فقرات ۱ و ۲ و ۳ فوق الذکر بهر نحوی که صورت گرفته باشد طبق ماده پنجم قانون مصوب ۲۲ خرداد۱۳۱۰ ۵
- دسایس و دخالت در اسباب چینی با دولتهای بیگانه برای تولید عداوت و جنک یا ایران طبق ماده ۶۱ قانون کیفر عمومی ۶
- فراهم آوردن وسائل تسهیل ورود دشمنان بداخل خاک ایران و ارتکاب سایر جرمهای مذکور در ماده ۶۲ قانون کیفر عمومی ۷
- مکاتبه یا مخابرده [مخابره] با تبعه دولتی که طرف خصومت با دولت ایران باشد و برای دشمن متضمن تعلیمات و فوائدی باشد که برای دولت ایران مضر باشد طبق ماده ۶۳ قانون کیفر عمومی. ۸
- افشاء اسرار و تصمیمات سری دولت طبق ماده ۶۴ قانون کیفر عمومی ۹
- تحریص اهالی بمسلح شدن بر ضد حکومت ملی مطابق ماده ۶۹ قانون کیفر عمومی ۱۰
- اغوا و تحریک اهالی بجنک [جنگ] و قتال با یکدیگر طبق ماده ۷۰ قانون کیفر عمومی ۱۱
- تشکیل مخفیانه جمعیت برای اغوا و تحریک اهالی به بجنک [جنگ] و قتال با یکدیگر مطابق ماده ۷۲ قانون کیفر عمومی. ۱۲
- خراب گردن [کردن] و سوزاندن مخزن اسلحه یا قورخانه یا کشتی یا ابنیه عمومی و سایر جرائم مذکور در ماده ۷۳ قانون کیفر عمومی و همچنین جرائم مذگور [مذکور] در مواد ۱ و ۲ و ۳ و ۴ قانون کیفر بزههای مربوط راهآهن ۱۳
- تحریک افراد نظامی به عصیان یا عدم اجرای وظایف نظامی طبق ماده ۷۴ قانون کیفر عمومی. ۱۴
- تحریص به ارتکاب جنحه یا جنایت بر ضد امنیت داخلی یا خارجی به وسیله نطق یا اوراق چاپی یا خطی طبق ماده ۷۹ قانون کیفر عمومی. ۱۵
- توهین نسبت بمقام سلطنت بهر نحوی که باشد. توهین نسبت برئیس مملکت خارجی یا نماینده سیاسی او بهر نحوی از انحاء طبق ماده ۸۱ اصلاح شده قانون کیفر عمومی. ۱۶
- فرار محبوسی از زندان - شکستن یا خراب کردن درب زندان برای فرار طبق ماده ۱۱۷ قانون کیفر عمومی. ۱۷
- مساعدت مامورین با زندانی یا بازداشت شده در فرار یا راهنمائی او برای فرار و تبانی برای این امر طبق ماده ۱۱۹ قانون کیفر عمومی. ۱۸
- فراهم آوردن موجب فرار اشخاصی که قانوناً زندانی یا دستگیر شدهاند طبق ماده ۱۲۱ قانون کیفر عمومی. ۱۹
- اسلحه دادن بشخص زندانی یا بازداشت شده برای مساعدت بفرار او طبق ماده ۱۲۲ قانون کیفر عمومی. ۲۰
- مخفی ساختن کسی که قانوناً دستگیر شده و فرار کرده است و یا کسیکه متهم به جنحه و جنایتی است و قانونا امر بدستگیری او شده است طبق ماده ۱۲۳ قانون کیفر عمومی با رعایت معافیتهای مذکور در ماده ۱۲۴ قانون مذکور. ۲۱ (منسوخ ۱۳۲۴/۰۹/۰۱)
- حمله و تمرد بمامورین دولت طبق ماده ۱۶۰ و ۱۶۱ قانون کیفر عمومی. ۲۲
- اجتماع و مواضعه برای ارتکاب جنحه یا جنایتی بر ضد امنیت خارجی یا داخلی مملکت و سایر جرمهای مذکور در ماده ۱۶۸ و ۱۶۹ قانون کیفر عمومی. ۲۳
- قتل و جرح به وسیله اسلحه گرم یا سرد و یا چاقو طبق مواد ۱۷۰ و ۱۷۱ و ۱۷۲ و ۱۷۳ و ۱۷۴ و ۱۷۵ مکرر قانون کیفر عمومی. ۲۴ (منسوخ ۱۳۲۴/۰۹/۰۱)
- سرقتهای مشمول مواد ۲۲۲ و ۲۲۳ و ۲۲۵ و شق ۳ و ۴ و ۵ ماده ۲۲۶ قانون کیفر عمومی. ۲۵
- تحصیل وجه نقد یا سند و یا هر چیز دیگری به وسیله تهدید با اسلحه یا چاقو طبق ماده ۲۳۴ قانون کیفر عمومی. جرائم مشمول ماده ۲۵۸ قانون کیفر عمومی.(منسوخ ۱۳۲۴/۰۹/۰۱) ۲۷
- هر نوع نهب و غارت و اتلاف اجناس و امتعه که از طرف جماعتی بیش از سه نفر به نحو قهر و غلبه واقع شود طبق ماده ۲۶۱ قانون کیفر عمومی. ۲۸ (منسوخ ۱۳۲۴/۰۹/۰۱)
- ورود با تهدید و عنف در منزل و مسکن دیکری (دیگری) طبق مواد ۲۶۶ و ۲۶۷ قانون کیفر عمومی. ۲۹
- بزههای مذکور در مواد ۱۶ و ۳۵ و ۳۶ قانون مطبوعات مصوب محرم ۱۳۲۶. ۳۰
- بزههای مذکور در ماده ۱۶۳ قانون کیفر عمومی ماده بیست و یکم
- رسیدگی به بزههای دیگری که طبق آیین نامههای مورخ سیزدهم خرداد و بیستم تیر ماه ۱۳۲۱ از صلاحیت دادگاههای نظامی موقت شناخته شده بود بدادسرا و دادگاههای عمومی و سایر مراجع صلاحیت دار محول میشود. ماده بیست و دوم
- از تاریخ تصویب این آییننامه کلیه پرونده هائی که در دادسراهای دادگاههای نظامی موقت تحت تعقیب است و هنوز نسبت بآنها ادعانامه صادر نشده و رسیدگی به پروندههای مزبور به موجب این آییننامه از صلاحیت دادگاههای نظامی موقت خارج است از طرف دادسرای مزبور بدادسراهای شهرستانهای مربوطه فرستاده میشود که به مراجع صالح ارجاع گردد و نسبت بپرونده هائیکه ادعانامه تنظیم شده در دادگهاهای نظامی موقت رسیدگی خواهد شد. ماده بیست و سوم
- بزه هائیکه به موجب قانون دادرسی و کیفر ارتش رسیدگی به آنها در صلاحیت دادگاههای نظامی بوده در همان دادگاههای نامبرده رسیدگی میشود. فصل پنجم
- اجرای احکام ماده بیست و چهارم
- دستور اجرای احکام را فرماندار نظامی به مجرد قطعی شدن صادر میکند ولی کیفیت استدعای عفو و تخفیف مجازات از مقام سلطنت مطابق ماده ۵۵ قانون مجازات عمومی است. ماده بیست و پنجم
- آنچه از مقررات قانون دادرسی و کیفر ارتش که با این آییننامه منافات ندارد در دادسراها و دادگاههای نظامی موقت قابل اجرا میباشد. ماده بیست و ششم
- از تاریخ تصویب این آییننامه آییننامه مصوب سیزدهم خرداد ۱۳۲۱ و مواد الحاقی آن که در بیستم تیر ماه ۱۳۲۱ به تصویب کمسیون دادگستری مجلس شورای ملی رسیده است نسخ میشود. آییننامه تشکیل و صلاحیت دادگاه نظامی موقت در زمان حکومت نظامی مشتمل بر بیست و شش ماده به شرح بالا در تاریخ شانزدهم خرداد ماه۱۳۲۲ به تصویب کمیسیون قوانین دادگستری مجلس شورای ملی رسیده است و به موجب قانون مصوب ۲۳ اردیبهشت ماده ۱۳۲۱ قابل اجرا است. رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری