آییننامه اجرایی ماده ۷ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت
هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۱/۳/۱۹ بنا به پیشنهاد شماره ۱۰۸۷۳ / ۱۱۱۶ /۵۶ مورخ ۱۳۸۱/۳/۴ وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد ماده (۷) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت - مصوب ۱۳۸۰ - آییننامه اجرایی ماده (۷) قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود: ماده ۱
- تعاریف الف - وجوه اداره شده: اعتباراتی است که طی قراردادهای منعقد شده با بانکهای عامل در اختیار آنها قرار میگیرد تا با نظارت دولت برای سرمایهگذاری در جهت اهداف قوانین برنامههای توسعه و بودجه به صورت تسهیلات در اختیار اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی قرار دهند. ب - واگذارنده اعتبار: دستگاه اجرایی (ملی یا استانی) است که با عقد قرارداد با بانک عامل اعتبارات لازم را در اختیار بانک قرار میدهد. ج - بانک عامل: بانک یا موسسات اعتباری است که به حکم قانون یا با مجوز بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تاسیس شده و طرف قرارداد واگذارنده اعتبار است. ماده ۲
- واگذارنده اعتبار موظف است طبق مفاد موافقتنامه مبادله شده با سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و بر اساس قرارداد منعقد شده با بانک عامل اعتبارات مربوط به وجوه اداره شده را در اختیار بانک عامل قرار دهد. ماده ۳
- ذیحساب دستگاه واگذارنده اعتبار موظف است وجوه پرداختی به بانک عامل را به هزینه قطعی منظور نماید. ماده ۴
- بانک موظف است سود حاصل از وجوه مذکور و مبالغ دریافتی از بابت بازپرداخت اقساط تسهیلات موضوع این آییننامه را به حساب خاصی که توسط خزانهداری کل افتتاح میگردد واریز نماید تا به حساب درآمد عمومی کشور منظور گردد. ماده ۵
- معادل وجوه واریزی به حساب خزانه از محل اعتبارات مربوط در قوانین بودجه سنواتی در قالب وجوه اداره شده در اختیار دستگاههای اجرایی ذی ربط قرار میگیرد. ماده ۶
- بانک عامل و واگذارنده اعتبار موظف هستند حسابهای مربوط به وجوه اداره شده را به صورتی نگهداری کنند که در هر زمان اطلاعات مربوط به مصرف آن به تفکیک اصل و سود تسهیلات اعطاﺀ شده و اقساط معوق و میزان وجوه اداره شده مصرف شده قابل تحصیل باشند. معاون اول رئیسجمهور - محمدرضا عارف