ماده ۸۷۴ قانون مدنی

تأخر در لغت به معنای عقب ماندن است؛ و حادث به معنای پدید آمدن؛ و در اصول فقه، به ایجاد اعتبار برای واقعه ایجابی متأخر، دربین دو رویداد مردد، «اصل تأخر حادث» گویند.[۱]

در صورتی که یکی از تاریخ وفات یکی از دو شخصی که بین آنان توارث وجود دارد؛ معلوم بوده و تاریخ فوت دیگری مجهول باشد؛ کسی که تاریخ مرگ او مجهول است؛ از کسی که زمان وفات او معلوم است؛ ارث می‌برد.[۶]

اصل تأخر حادث، از لحاظ حجیت، تابع اصل مثبت است.[۷]