ماده ۸۷۳ قانون مدنی

به کسی که تاریخ وفات او معلوم نباشد؛ «مجهول الوفات» گویند.

«غرق»، عبارت است از خفگی در جای عمیق، بر اثر ورود آب به ریه.

«هدم» در لغت، به معنای خراب کردن و ویران کردن است، و منظور از آن، متلاشی شدن یک مجموعه مرکب است که عرفا ظهور در خراب شدن یک ساختمان یا اجزای یک ساختمان مانند دیوار دارد.

تعارض در اجرای اصل تأخر حادث، نتیجه عدم توارث را، در مورد هریک از امواتی که شرط وراثت او، زنده بودن به هنگام موت دیگری است؛ ممکن می‌سازد. هرگاه دو استصحاب با هم تعارض پیدا کنند و ترجیح یکی بر دیگری، ممکن نباشد؛ در نتیجه هر دو دلیل، از اعتبار خواهند افتاد؛ نظیر عدم امکان تعیین تاریخ مرگ یکی از متوارثین، که بقای هریک از آنان، به هنگام مرگ دیگری استصحاب می‌گردد.

توارث بین دو شخصی که بر اثر غرق و هدم از دنیا رفته‌اند؛ و از طرفی تقدم و تأخر زمان مرگ هیچ‌یک از آنان، معلوم نیست؛ حکمی استثنایی است؛ چرا که یکی از شرایط ارث بری، زنده بودن وارث به هنگام فوت مورث است.