ماده ۶۲۹ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲)

چه در عرف و چه در علم پزشکی، دو فک بالا و پایین مشمول ماده فوق هستند. فک پایین یا آرواره را می‌توان به مانند نعل اسبی دانست که در پایین صورت است. فک بالا که فاقد هرگونه تحرکی می‌باشد، ادامه همان استخوانی است که سازنده کاسه چشم، سقف دهان و جدار بینی است، البته به نظر می‌رسد مقصود از دو فک (لحیان) در فقه و ماده فوق، تنها فک پایین است.

برخی از فقهای عامه بر این باورند که دو استخوان فک زیرین، نظیر دیگری در بدن ندارند، همچنین موجبات زیبایی چهره را فراهم می‌آورند، لذا جنایت بر آنها موجب ثبوت دیه کامل است، همچنین دیه دندان‌ها در دیه این استخوان‌ها تداخل نمی‌نماید. برخی از فقها نیز بر این باورند که اگر دو استخوان مورد بحث حتی در صورت فقدان دندان مجنی علیه از بین بروند، دیه کامل ثابت خواهد شد، همچنین اگر مجموع دو فک به همراه دندان‌ها از بین برود، دو دیه ثابت خواهد شد.

برخی از فقهای امامیه، آرواره‌های زیرین را دارای دیه کامل دانسته‌اند، چرا که منفعت و جمال انسان را به همراه دارند.

در هر صورت گروهی از فقها تصریح کرده‌اند که از میان بردن مجموع دو فک، موجب دیه کامل و از بین بردن هر یک از آنها نیز موجب ۵۰۰ دینار دیه می‌شود، در فرض از بین بردن بخشی از آن‌ها، باید میزان دیه را به نسبت مساحت از بین رفته احتساب نمود.