دادرسAI
این ماده درباره مسئولیت خسارت‌های واردشده توسط حیوانی است که در معابر عمومی یا محل‌های غیرمجاز متوقف شده است.
ماده ۵۲۴ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲): هرگاه کسی که سوار حیوان است آن را در معابر عمومی یا دیگر محل‌های غیرمجاز متوقف نماید در مورد تمام خسارت‌هایی که آن حیوان وارد می‌کند و مستند به فعل شخص مزبور می‌باشد ضامن است و چنانچه مهار حیوان در دست دیگری باشد مهارکننده به ترتیب فوق ضامن است.
برخی از فقها علاوه بر راکب، صاحب حیوان را نیز در فرض فوق، مسئول می‌دانند.
گروهی دیگر از فقها نیز بیان نموده‌اند وقتی کسی سوار حیوانی است،اگر آن حیوان به کسی آسیبی بزند، سوار را باید ضامن دانست، مشروط بر آنکه این آسیب با دست‌های حیوان بوده باشد، لکن نسبت به آسیب‌های وارده از سوی سر حیوان، میان فقها اختلاف نظر وجود دارد و برخی ضمان سوار را در این حالت نیز پذیرفته‌اند اما در خصوص جنایت با پاهای حیوان، قائل به حکم خسارات وارده با دست‌های او هستند. گروهی بیان نموده‌اند که اگر حیوانی چون اسب در هنگام سواری در یک جاده‌ی خاکی، با پای خود سنگی درشت را پرت کند، سوار را باید ضامن دانست، چرا که او به درستی حیوان را حفاظت ننموده است.
در خصوص آسیب‌هایی که ممکن است در طول روز به مزارع افراد وارد شود، گروهی از فقها بیان نموده‌اند که با توجه به لزوم نگهداری از مزارع در روز توسط صاحبان آنها، آسیب‌های مالی وارده از سوی چهارپایان به این مزارع در روز اگر بدون عمد باشد ضمان آور نیست، اما آسیب‌های مورد بحث چنانچه در طول شب بوده باشد، موجب ضمان صاحب چهارپا خواهد بود. این ضمان در صورتی که صاحب حیوان در کنار او ایستاده بوده باشد یا پشت سر او راه برود نیز جاری است.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز می‌کند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.