دادرسAI
این ماده درباره استقلال صاحبان حق قصاص و ضمانت اجرای استیفای قصاص بدون اذن دیگر صاحبان حق است.
ماده ۴۲۲ قانون مجازات اسلامی: در هر حق قصاصی هر یک از صاحبان آن به طور مستقل حق قصاص دارند لکن هیچ یک از آنان در مقام استیفای نباید حق دیگران را از بین ببرد و در صورتی که بدون اذن و موافقت دیگر افرادِ خواهانِ قصاص، مبادرت به استیفای قصاص کند، ضامن سهم دیه دیگران است.
برخی معتقدند عبارت «صاحبان حق قصاص» در این ماده، ناظر به اولیائی است که اهلیت استیفای حق قصاص را دارا هستند.
برخی از فقها معتقدند در صورت تعدد اولیاء دم، حق قصاص برای آن‌ها به صورت مستقل وجود داشته و لذا در فرض اجرای قصاص از سوی یکی از آنان و بدون اذن سایرین، موضوع قصاص انحلال یافته و امکان اجراء قصاص بدون اذن سایر اولیاء دم وجود دارد، اما برخی دیگر از فقها، قائل به عدم جواز اجرای قصاص بدون اذن سایرین هستند. به این ترتیب اگر یکی از اولیاء دم بدون اجازه سایرین، جانی را بکشد، مسئول قتل تلقی خواهد شد، به نظر می‌رسد در این خصوص بین اکثر فقها، اتفاق نظر وجود دارد، تا اندازه ای که برخی این رای را رأی مشهور فقها دانسته‌اند.
برخی از فقها همچنین معتقدند اگر ولی دم جاهل به عفو جانی از سوی سایر اولیاء دم، اقدام به قصاص وی کند، به دلیل قتل باید او را مسئول دانست، اما جهل او به عفو، موجب سقوط قصاص او می‌شود، لذا برخی از فقها معتقدند مجازات قاتل در این حالت دیه است.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز میکند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.