مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۳۷۸ قانون مدنی

این ماده درباره آثار تسلیم مبیع به مشتری پیش از دریافت ثمن و استثنای فسخ به موجب خیار است.

متن قانون

ماده ۳۷۸ قانون مدنی: اگر بایع قبل از اخذ ثمن، مبیع را به میل خود تسلیم مشتری نماید حق استرداد آن را نخواهد داشت مگر به موجب فسخ در مورد خیار.

«بایع»، طرفی است که اراده خود مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری را ابراز می‌کند.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«ثمن»، مالی است که مشتری در مقابل تملک مبیع به تملیک فروشنده درمی آورد.
«تسلیم» یعنی یکی از متعاقدین، طرف دیگر را نسبت به مال موضوع معامله مسلط نماید.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن، می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

لایهٔ دانشجو

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.