ماده ۳۴۲ قانون مدنی

«مبیع» در ماده ۳۴۲ قانون مدنی، به معنای چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.

• اگر به هنگام معامله، دلال بگوید که زمین در فلان منطقه قرار دارد و بعدها با مراجعه به پلاک ثبتی معلوم گردد که مورد معامله، واقع در نقطه دیگری بوده است؛ در این صورت معامله باطل است، هر چند فروشنده مدعی گردد که خود او نیز زمین مزبور را بدون اینکه ببیند یا اینکه بداند در کجا قرار دارد، خریده است.
• اگر تعیین ثمن معامله، به کارشناس محول گردیده باشد؛ چنین قراردادی غرری نیست.
• فروش یکی از دو عین به نحو مردد، یا اعطای حق انتخاب به ثالث، صحیح نیست.