مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۳۴۰ قانون مدنی

این ماده درباره صراحت الفاظ و عبارات در ایجاب و قبول و دلالت آن‌ها بر معنای بیع است.

متن قانون

ماده ۳۴۰ قانون مدنی: در ایجاب و قبول، الفاظ و عبارات باید صریح در معنی بیع باشد.

«ایجاب» به معنای ابراز تمایل برای انعقاد یک قرارداد مطابق شرایط معین می‌باشد، در واقع ایجاب، پیشنهاد معامله است.
اعلام اراده مخاطب ایجاب، برای انعقاد قراردادی که به او پیشنهاد شده است، «قبول» نام دارد.

همه قراردادها، باید با الفاظ صریح واقع گردند؛ زیرا تنها چنین الفاظی، قدر متیقن در تأثیر هستند و لفظ غیرصریح، متضمن ایجاد تردید بوده؛ و با وجود تردید در معنای لفظ، حالت سابق، استصحاب گردیده و حکم به عدم وقوع عقد می‌شود. البته ذکر الفاظ مَجاز به همراه قرینه، می‌تواند دلالت بر وقوع عقد نماید.
عقود، باید با الفاظ خاص واقع گردند.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.