ماده ۳۱۳ قانون مدنی

«اذن» در ماده ۳۱۳ قانون مدنی، به معنای موافقت مالک، جهت تصرف دیگری در مال او می‌باشد.

• اگر کسی بذر متعلق به خود را به نحو عدوان، در زمین غیر بکارد؛ در این صورت مالک زمین می‌تواند الزام غاصب را به محو زراعت خواستار گردد، همین حکم، در مورد احداث ساختمان و حفر چاه در ملک دیگری، جاری است.
• اگر شخصی در زمین مغصوب احداث بنا نماید و مالک زمین، به این امر راضی نباشد؛ غاصب هیچ حقی نسبت به مطالبه هزینه‌های تأسیس ساختمان نخواهد داشت.
• حتی اگر جداسازی مصالح مغصوب از بنا، منجر به ورود آسیب به ساختمان گردد؛ باز هم مالک مصالح می‌تواند چنین امری را خواستار گردد، مگر اینکه بیم ورود زیان به جان دیگران، در میان باشد.
• برخی از فقها، در صورت ورود ضرر مالی وسیع (حتی بر غاصب) در صورت جداسازی مصالح غصبی، غاصب را ضامن بدل دانسته‌اند نه عین.
• بدون جلب رضایت هر یک از شرکا، شریک دیگر نمی‌تواند در ملک مشاع، بنا احداث نماید.
• اگر شخصی زمینی را غصب نموده و در آن زراعت یا درختکاری نماید؛ محصولی که به دست می‌آید؛ متعلق به غاصب بوده؛ و او باید اجرت‌المثل زمین مغصوب را بپردازد و زراعت را محو نموده؛ و زیان‌های وارد شده به زمین را جبران نماید. در این صورت مالک زمین نیز می‌تواند الزام غاصب را به محو زراعت خواستار گردیده؛ یا اینکه خود او، مبادرت به این امر نماید.