دادرسAI
این ماده، سود قابل تقسیم شرکت را پس از کسر زیان‌های سال‌های مالی قبل و اندوخته‌های قانونی و اختیاری تعریف می‌کند.
ماده ۲۳۹ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت: سود قابل تقسیم عبارت است از سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان‌های سال‌های مالی قبل و اندوخته قانونی مذکور در ماده ۲۳۸ و سایر اندوخته‌های اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال‌های قبل که تقسیم نشده است.
سود قابل تقسیم: سود قابل تقسیم سودی است که از درامد حاصل در سال مالی شرکت پس از کسر کلیه هزینه‌ها و استهلاکات و وضع زیان‌های وارده در سنوات مالی ثبل و منهای اندوخته قانونی و اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال‌های قبل که تقسیم نشده است. اندوخته اختیاری: اندوخته اختیاری قسمتی از سود خالص است که بنابر تصمیم مجمع عمومی عادی معمولا بنابر توصیه هیات مدیره بین سهامداران تقسیم نمی‌گردد و به عنوان ذخیره عمومی یا ذخیره مخصوص نگهداری می‌گردد. اندوخته قانونی: اندوخته قانونی قسمتی از سود خالص شرکت است که پس از کم نمودن زیان‌های وارد در سال‌های قبل معادل یک بیستم آن مطابق ماده ۱۴۰ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت به عنوان اندوخته قانونی کسر و برداشت می‌شود.
موضوع نمودن: در اینجا به معنای کسر و برداشت است.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز می‌کند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.