ماده ۲۳۷ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت

سود قابل تقسیم: سود قابل تقسیم سودی است که از درامد حاصل در سال مالی شرکت پس از کسر کلیه هزینه‌ها و استهلاکات و وضع زیان‌های وارده در سنوات مالی ثبل و منهای اندوخته قانونی و اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال‌های قبل که تقسیم نشده است. درامد: هنگامی که یک موسسه خدماتی را برای دیگران انجام می‌دهد و یا کالایی را به انها تحویل می‌دهد مبالغی را از انها دریافت می‌کند و یا معادل قیمت انها طلبکار می‌شود و در نتیجه ان دارایی موسسه افزایش می‌یابد چنین افزایشی را که در دارایی یک موسسه حاصل می‌شود در امد می‌نامند. هزینه: اقلام هزینه شامل بهای اشیا و خدماتی است که برای تحصیل در امد مورد نیاز می‌باشد و به مصرف می‌رسد به عنوان مثال می‌توان هزینه حقوق کارمندان و اب بها و هزینه تلفن و نظایر این‌ها را ذکر نمود. استهلاک: عبارت است از تنزل تدریجی و دایم در ارزش اقلام دارایی در اثر فرسودگی ناشی از استعمال عادی و یا تاثیر عوامل طبیعی یا گذشت زمان یا نایاب شدن و از دست دادن ارزش خود. ذخیره‌ها: مبالغی هستند که برای جبران استهلاک یا کاهش در ارزش اقلام دارایی به حساب هزینه منظور و کنار گذاشته می‌شوند و یا برای پرداخت تعهدات یا زیان‌های مسلم یا احتمالی که مبلغ انها را نمی‌توان دقیقا تعیین نمود ذخیره می‌گردند.