ماده ۱۵۱ قانون مدنی

به وسیله‌ای که غلات و حبوبات را آرد می‌کند؛ «آسیاب» گویند.

• احکام مربوط به اموال مشترک، در مورد نهر مشترک نیز جاری است؛ لیکن هیچ‌یک از شرکا نمی‌تواند بدون اذن سایر آنان، در نهر مزبور تصرفی نماید و در مورد بردن آب از نهر مزبور باید بین شرکا توافق حاصل گردد، و اگر به آسانی رضایت ندهند، ممکن است تراضی نمایند که هر یک از آنان، در زمان‌های مشخص، حق استفاده از آب نهر را داشته باشد، در غیر این صورت، چاره‌ای جز تقسیم آب بر حسب اجزای آن نیست، بدین ترتیب که چوب یا سنگ یا مانعی دیگر را که اندازه سوراخ آنها مساوی باشد؛ جلوی مسیر آب هر یک از شرکا قرار می‌دهند؛ تا هر کدام از آنان، به نحو مساوی، از آب بهره‌مند گردند. گاهی اوقات هم ممکن است حفره اشیای مزبور، به تناسب سهم هر شریک، کوچک یا بزرگ باشد، تقسیم نوع اخیر، اجباری بوده؛ و عدول از آن امکان‌پذیر نیست.
• اگر برخی از مالکان نهر مشترک، با تصرف مازاد بر حق خود، مانع تمتع سایر شرکا گردند؛ اشخاصی که بدین وسیله به حقوق آنان تعرض گردیده؛ حق ندارند مسیر آب خود را جدا نمایند، لیکن می‌توانند مانع ادامه زیان گردند.