متن قانون
مستخدمین دولت که در تاریخ تصویب این قانون مشمول پرداخت کسور بازنشستگی کشوری هستند مستخدم رسمی محسوب میشوند.
دولت مکلف است وضع استخدامی مستخدمین رسمی را باستثنای مستخدمین مذکور در بند ج ماده ۲ با مقررات این قانون تطبیق کند.
(اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۲) - گروه و پایه مستخدمین رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دولت هستند پس از اجرای ماده ۳۰ با توجه به شغل مورد تصدی تعیین میشود ولی تا هنگامی که گروه و پایه قطعی آنان معین نشده است برای تعیین محل حقوق مستخدمین مزبور و انطباق آن با جدول حقوق مندرج در این قانون سازمان امور اداری و استخدامی کشور مستخدمین رسمی را به طور موقت در یکی از گروههای هفت گانه زیر قرار خواهد داد و حکم موقت برای آنان صادر خواهد شد و پایه آنان در گروه مربوط با احتساب کلیه سنوات خدمت دولتی آنها به ازا هر دو سال یک پایه تعیین میشود پس از اجرای مفاد ماده ۳۰ نیز مستخدمین در گروهی پائین تر از گروه موقت قرار نخواهند گرفت: گروه یک (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) -مستخدمین جزء که عملا متصدی مشاغل خدمتگزاری جزء هستند و متصدیان مشاغل نظیر خدمتگزاری جزء به تشخیص سازمان امور اداری و استخدامی کشور با هر قدر تحصیل. گروه دو – مستخدمینی که دارای تحصیلات مقدماتی قدیمه یا تحصیل رسمی تا پایان دوره اول متوسطه هستند. گروه سه – مستخدمینی که احراز رتبه آنان طبق قوانین خاص مربوط مستلزم داشتن گواهی نامه سوم متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی بوده که معادل دیپلم کامل شناخته نشده است. گروه چهار – مستخدمینی که دارای دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهی نامه از هنرستانها یا آموزشگاههای حرفه ای یا فنی باشند که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه پنج – دبیران غیر لیسانسیه و مستخدمینی که علاوه بر داشتن گواهی نامه دوره کامل متوسطه یک دوره تخصصی گذرانده باشند و ارزش دوره مذکور از طرف مراجع صالحه فرهنگی عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه شش – مستخدمینی که دارای دانشنامه لیسانس هستند یا ارزش تحصیلی آنها لیسانس شناخته شده باشد. گروه هفت – مستخدمینی که دوره تحصیلات دانشگاهی را تمام کرده و دانشنامه دکتری یا فوق لیسانس که دوره تحصیلی آن کمتر از پنج سال نباشد داشته باشند. تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۲) - مستخدمین رسمی مشمول این قانون در موقع تغییر گروه موقت به گروه قطعی در پایهای از گروه قطعی قرار میگیرند که در گروه موقت دارابودهاند و چنانچه پایه مزبور در گروه قطعی وجود نداشته باشد آخرین پایه گروه جدید به آنان اعطاء میشود. تبصره ۲- مستخدمین رسمی که به منظور اشتغال به مشاغلمدیریت عامل یا بازرس (حسابرس) یا عضویت در هیأتهایمدیره و یا هیأتها و شوراهای قانونی دیگر بهطور موظف وتمام وقت به شرکتهای دولتی و موسسات دولتی غیرمشمولمأمور میشوند مشاغل مورد تصدی آنان با مشاغل گروههایجداول حقوق ماده ۳۰ این قانون تطبیق و گروه شغل آنان بر این اساس تعیین میشود. تشخیص همطراز بودن مشاغل موضوع این تبصره با مشاغلگروههای جداول حقوق این قانون با شورا است
دولت مکلف است اجرای مرحله یک موضوع ماده ۱۳۳ را پس از اجرای مفاد تبصره ۳ ماده ۸ در مورد هر یک از وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون بانجام رساند.
در صورتی که مبلغ حقوق مستخدم رسمی پس از تطبیق وضع استخدامی او با مقررات این قانون از مجموع مبلغ حقوق حق تأهل و مدد معاش اولاد وی که طبق قانون مستحق دریافت آن است کمتر شود تفاوت این دو مبلغ را به عنوان تفاوت تطبیق حقوق دریافت خواهد کرد و تا زمانیکه مبلغ حقوق اینگونه مستخدمین با جمع مبلغ حقوق حق تأهل و مدد معاش اولاد که قبل از تطبیق وضع دریافت میکردهاند برابر یا از آن بیشتر نشده باشد تا مدت ۴ سال هر نوع ترفیع بابت تفاوت مذکور محسوب خواهد شد ولی پس از انقضاء این مدت ترفیعات خود را باضافه تفاوت مذکور دریافت خواهند کرد مشروط بر آنکه مجموع حقوق و تفاوت تطبیق حقوق آنان در مرحله موقت تطبیق موضوع ماده ۱۳۳ از حداکثر حقوق نوع رتبه مستخدم قبل از تطبیق و در مرحله قطعی موضوع همان ماده از حقوق حداکثر پایه گروه شغل تجاوز نکند. تبصره - در صورتی که مستخدم مبلغی تفاوت تطبیق حقوق داشته باشد ولی فوقالعاده شغل وی از مجموع مزایا و فوق العادههای مذکور در ماده ۱۳۶ زیادتر شود اگر تفاوت این دو مبلغ بیشتر از تفاوت تطبیق حقوق باشد در اینصورت بمستخدم فوقالعاده شغل پس از کسر تفاوت تطبیق حقوق پرداخت میشود در صورتی که تفاوت دو مبلغ مذکور از تفاوت تطبیق حقوق کمتر و یا برابر باشد بمستخدم از بابت فوقالعاده شغل مبلغی معادل مجموع مزایای مذکور در ماده ۱۳۶ پرداخت خواهد شد.
(اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۲) - مستخدم رسمی که در تاریخ تطبیق وضع استخدامی او با مقررات این قانون به اقتضای پست مورد تصدی مزایای مستمری دریافت میدارد که جز فوق العادهها و هزینههای مذکور در این قانون منظور نشده است کماکان مبلغی را که تحت آن عناوین دریافت میداشته است دریافت خواهد کرد و در صورتی که مبلغ دریافتی از مبلغ فوقالعاده شغلی که به استناد این قانون به او تعلق میگیرد بیشتر باشد تفاوت این دو مبلغ را به عنوان تفاوت تطبیق مزایا دریافت خواهد کرد. تبصره ۱ – در صورتی که مستخدم رسمی مبلغی تفاوت تطبیق مزایا داشته باشد ولی حقوق وی پس از تطبیق وضع استخدامی با مقررات این قانون از مجموع حقوق و حق تاهل و مدد معاش اولاد وی بیشتر شود اگر تفاوت این دو مبلغ از تفاوت تطبیق مزایا بیشتر و یا برابر با آن باشد در این صورت مستخدم رسمی از مقررات این ماده استفاده نخواهد کرد ولی در صورتی که تفاوت دو مبلغ مذکور از تفاوت تطبیق مزایا کمتر شود به مستخدم تفاوت تطبیق مزایا پس از کسر تفاوت مبلغ دو حقوق پرداخت میشود. تبصره ۲ – مستخدمین رسمی که طبق مقررات قانونی مربوط حقوق بیشتری از حقوق رتبه قانونی خود دریافت میکنند مابهالتفاوت به عنوان مزایای مذکور در این ماده محسوب میشود و نسبت به آن طبق مفاد این ماده رفتار خواهد شد. تبصره ۳ – از تاریخ تصویب این قانون به هیچ یک از مستخدمین رسمی بابت حقوق و مزایای مستمر و تفاوت تطبیق نمیتوان بیش از حداکثر حقوق و فوقالعاده شغل مذکور در فصل سوم این قانون پرداخت کرد. تبصره ۴ – انواع مزایای مستمر مذکور در این ماده به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور و تصویب هیئت وزیران تعیین خواهد شد. تبصره ۵ – حذف شده (۱۳۴۹/۸/۱۲)
(اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند طبق سازمان و پستهای ثابت سازمانی مصوب خود بمستخدمین غیررسمی ازقبیل دون پایه، حکمی، پیمانی و روزمزد را که در تاریخ ۳۱/ ۳/ ۴۵ در استخدام دارند و همچنین افرادی را که طبق قوانین خاص خود کارگر شناخته شده و در تاریخ مذکور به مشاغل غیر کارگری اشتغال داشتهاند با رعایت تبصرههای زیر بمستخدم رسمی تبدیل کنند. تبصره ۱ – وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون نمیتوانند تا زمانی که مستخدم رسمی واجد شرایطی در اختیار دارند که شاغل پست سازمانی نیست پستهای ثابت سازمانی را به مستخدمین غیر رسمی ارجاع و وضع استخدامی آنان را تبدیل کنند. تبصره ۲ – تعیین گروه و پایه مستخدمین غیر رسمی در دو مرحله صورت میگیرد: الف (اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۲) - در مرحله اول گروه مستخدمین غیر رسمی به طور موقت با رعایت حداقل مدرک تحصیلی لازم برای احراز شغل مورد تصدی به شرح زیر تعیین و پایه آنان در گروه مربوط با احتساب کلیه سنوات خدمت دولتی آنان به ازا هر دو سال یک پایه تشخیص میگردد. گروه یک (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - گروه یک. مستخدمین جزء که عملا متصدی مشاغل خدمتگزاری جزء هستند و متصدیان مشاغل نظیر خدمتگزاری جزء به تشخیص سازمان اموراداری و استخدامی کشور با هر قدر تحصیل. گروه دو – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهی نامه دوره اول متوسطه است. گروه سه – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهی نامه سوم متوسطه و گذراندن یک دوره آموزشی که معادل دیپلم کامل شناخته نشده است باشد. گروه چهار – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهی نامه از هنرستانها یا آموزشگاههای حرفه ای یا فنی باشد که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه پنج – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهی نامه دوره کامل متوسطه و گذراندن یک دوره تخصصی است که ارزش آن از طرف مراجع صالحه فرهنگی عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه شش – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دانشنامه لیسانس باشد. گروه هفت – متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دانشنامه دکتری یا فوق لیسانس باشد که دوره تحصیلی آن کمتر از پنج سال باشد. ب – در مرحله دوم گروه و پایه مستخدمین مزبور به اقتضای شرایط احراز شغل مورد تصدی تعیین میشود. تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) -شرط تحصیلی مذکور در گروههای فوق مانع از آن نخواهد بود که در اجرای ماده ۳۰ و تعیین شرایط احراز مشاغل و تخصیص آنها به گروههای دوازده گانه در موارد لزوم تجربه جانشین تحصیلات گردد. همچنین در رشتههای مشاغل دبیری و آموزگاری و پزشکی و مشاغل نظیر که سلسله مراتب اداری در آنها ملحوظ نیست تجربه و تخصص بر اساس آئیننامه ای که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و بتصویب شورا خواهد رسید ملاک طبقه بندی قرار میگیرد و متصدیان اینگونه مشاغل در صورت احراز شرایط بدون تغییر شغل با رعایت ماده ۳۰ به گروههای بالاتر ارتقاء خواهند یافت. تبصره ۴ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - حقوق گروه و پایه ای که به ترتیب فوق به مستخدم غیر رسمی تعلق میگیرد اگر از مجموع حقوق ثابت و مزایای مستمری که مستخدم در زمان تبدیل دریافت میدارد که جز فوق العادهها و هزینههای مذکور در این قانون منظور نشده کمتر باشد مابهالتفاوت به عنوان مزایای شغل به طور موقت تا زمان اجرای ماده ۳۸ به وی پرداخت میشود. تبصره ۵ (اصلاحی ۱۳۶۸/۱۲/۱۳)- حقوق اولین ماه خدمت رسمی مستخدمین غیر رسمی که به ترتیب مذکور در این ماده به مستخدم رسمی تبدیل میشوند به صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان پرداخت میگردد. تبصره ۶ – از تاریخ تصویب این قانون به هیچ یک از مستخدمین غیر رسمی از بابت حقوق و مزایای مستمر و تفاوت تطبیق نمیتوان بیش از حداکثر حقوق و فوقالعاده شغل مذکور در فصل سوم این قانون پرداخت کرد. تبصره ۷ – تا زمانی که فوقالعاده شغل مذکور در ماده ۳۸ معین نشده است اضافه ای که در بدو مرحله اول از بابت تطبیق وضع مستخدمین رسمی با جدول حقوق این قانون به آنان تعلق گیرد از مزایای مستمر مذکور در این ماده که دریافت میدارند کسر خواهد شد. تبصره ۸ – حقوق و مزایای پرداختی به مستخدمین غیر رسمی نمیتواند پس از تبدیل از حداکثر حقوق و مزایای مستخدمین رسمی که در مشاغل مشابه قرار دارند تجاوز نماید. تبصره ۹ – مستخدمین غیر رسمی که به موجب این قانون وضع استخدامی آنها به رسمی تبدیل میشود مکلفند تکالیف خاص استخدامی را که در مورد مستخدمین رسمی مجرا است انجام دهند. تبصره ۱۰ (اصلاحی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - ملاک تعیین گروه موقت مستخدمین رسمی و غیررسمی موضوع دو ماده ۱۳۳ و ۱۳۷ بالاترین مدرک تحصیلی است که در تاریخ تطبیق یاتبدیل دارا میباشند و هرگاه قبل از اجرای ماده ۳۰ اینقانون مدرک تحصیلی بالاتری اخذ و ارائه کنند گروه موقت آنان بر اساس مدرک تحصیلی جدید تغییر خواهد کرد. تبصره ۱۱ (الحاقی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - آثار مالی مترتب بر اجرای این اصلاحیه باستثنای تبصره الحاقی به ماده ۱۰۰ از تاریخ تصویب این اصلاحیه معتبر و قابل اجرا خواهد بود.
در صورتی که پس از تصویب سازمان تفصیلی وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون و ارجاع پستهای ثابت سازمانی بمستخدمین تعدادی از مستخدمین رسمی متصدی پستی نشوند آماده به خدمت محسوب و با آنان بطریق زیر رفتار خواهد شد: الف - به مستخدمینی که در زمان تطبیق موضوع ماده ۱۳۳ منتظر خدمت باشند نصف حقوق پایه و گروهی که به موجب این قانون برای آنان معین میشود پرداخت خواهد شد ولی در هر حال حقوق آمادگی به خدمت اینگونه مستخدمین از حقوق انتظار خدمت آنان کمتر نخواهد شد. ب - با سایر مستخدمین طبق ماده ۱۱۷ رفتار خواهد شد.
وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون با آن عده از مستخدمین غیر رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دارند و به علت نبودن پست ثابت سازمانی تبدیل وضع نمییابند مانند مستخدم آماده به خدمت رفتار خواهند کرد و هر موقع به پست ثابت سازمانی گمارده شدند طبق مقررات این قانون به مستخدم رسمی تبدیل وضع مییابند. تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - مستخدمین غیررسمی موضوع این ماده را که در اختیار وزارتخانهها و موسسات دولتی هستند میتوان به پستهای موقت منصوب نمود مشروط بر اینکه حقوق پست موقت آنان کمتر از حقوق آماده بخدمت نباشد که در اینصورت در مدت تصدی تابع مقررات مربوط به مستخدمین پیمانی خواهند بود و حقوق آماده به خدمت دریافت نخواهند داشت. تبصره ۲- مشمولین تبصره ماده ۴ از شمول مقررات این ماده مستثنی خواهند بود.
مستخدمین رسمی و غیر رسمی که در تاریخ تصویب این قانون در مقامات مذکور در ماده ۳ اشتغال دارند طبق مفاد مواد ۱۳۳ و ۱۳۷ تطبیق یا تبدیل وضع مییابند. تبصره ۱ (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸) - مستخدمین غیر رسمی که در یکی از مقامات مذکور در ماده ۳ خدمت کنند در مرحله اول بر اساس آخرین شغلی که قبل از تصدی این مقامات داشتهاند طبق بند الف تبصره ۲ ماده ۱۳۷ و در صورتی که در شرکتهای دولتی یا موسسات دولتی غیر مشمول این قانون متصدی شغلی بودهاند با توجه به مدرک تحصیلی که در دست دارند با رعایت ماده ۱۳۳ تبدیل وضع مییابند. تبصره ۲ - خدمت مستخدمین غیر رسمی وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون که در تاریخ تصویب این قانون تصدی مقامات مذکور در ماده ۳ را به عهده دارند جز سوابق خدمت دولتی آنان محسوب خواهد شد. تبصره ۳ (اصلاحی مصوب ۱۳۴۹/۸/۱۲) - گروه قطعی مستخدمین رسمی که پس از اجرای ماده ۳۰ تصدی یکی از مقامات غیر دولتی ماده ۳ را به عهده دارند بر اساس بالاترین شغلی که قبل از تصدی آن مقامات داشتهاند تعیین خواهد شد.
تا زمانی که ماده ۳۰ اجراء نشده است استخدام رسمی برای تصدی پستهای ثابت سازمانی طبق مقررات این قانون به عمل خواهد آمد وگروه موقت مستخدمین جدید با رعایت حداقل مدارک تحصیلی لازم برای احراز شغل مورد نظر به شرح زیر تعیین و حقوق آنان بر اساس جدول مندرجدر این قانون پرداخت خواهد شد و پس از اجرای مفاد ماده ۳۰ با آنان مانند سایر مستخدمین رسمی رفتار میشود. گروه ۱ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهینامه ششم ابتدائی است. گروه ۲ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهی نامه سوم متوسطه است. گروه ۳ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی است که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها طبق قوانین خاص مربوط داشتن گواهینامه دوره اول متوسطه وگذراندن یک دوره آموزشی بوده که ارزش تحصیلی آن معادل دیپلم کامل شناخته نشده باشد. گروه ۴ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دیپلم دوره کامل متوسطه یا گواهینامه از هنرستانها یا آموزشگاههایحرفهای یا فنی باشد که معادل تحصیلات دوره کامل متوسطه شناخته شده باشد. گروه ۵ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن گواهینامه دوره کامل متوسط و گذراندن یک دوره تخصصی است کهارزش آن از طرف شورای عالی آموزش و پرورش یا شورای مرکزی دانشگاهها عالی یا فوق دیپلم شناخته شده باشد. گروه ۶ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دانشنامه لیسانس باشد. گروه ۷ (الحاقی ۱۳۴۶/۰۴/۲۲)- متصدیان مشاغلی که حداقل شرط تحصیلی لازم برای احراز آنها داشتن دانشنامه دکترا یا فوق لیسانس باشد.
(اصلاحی ۱۳۵۰/۰۳/۳۰)- انتقال مستخدمین مذکور در بند ج ماده ۲ و مستخدمین مشمول قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی بوزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون به شرط دارا بودن شرایط احراز شغل مورد نظر با تقاضای وزارتخانه یأ [یا] موسسه دولتی و رضایت مستخدم و موافقت وزارتخانهیا موسسه مربوط به عمل خواهد آمد و گروه و پایه آنان با توجه بشغل ارجاعی و سنوات خدمت طبق مقررات این قانون تعیین خواهد شد. نسبت به مستخدمین بند ج ماده ۲ نیز بر اساس مفاد همین ماده عمل خواهد شد. تبصره - کسور بازنشستگی این گونه مستخدمین اعم از سهم مستخدم و سهم دولت باید به صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان منتقل شود.
مستخدمین رسمی مشمول این قانون که به یکی از موسسات موضوع بند ب ماده ۱۱ مأمور شده یا بشوند تا وقتیکه از طرف وزارتخانه و موسسه دولتی مربوط خود احضار ودعوت به کار نشده و یا از طرف موسسهای که در آن مشغولخدمت هستند عدم احتیاج به وجود آنان اعلام نشده است بهخدمت خود در آن موسسات مذکور ادامه خواهند داد و تازمانی که خدمت ایشان در آن موسسات ادامه دارد اشتغال آنان در موسسات مذکور در حکم خدمت رسمی تلقی شده و جزو سابقه خدمت رسمی آنان محسوب خواهد شد. در صورت اعلام عدم احتیاج به وجود این قبیل مأمورین ونبودن پست ثابت سازمانی در وزارتخانه یا موسسه دولتیمتبوع، مستخدم به حال آماده به خدمت درخواهد آمد. تبصره (اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)- تعیین گروه قطعی مستخدمین موضوع این ماده موکولبه اشتغال آنان در یکی از وزارتخانهها و موسسات دولتیمشمول این قانون است. هرگاه اینگونه مستخدمین قبل از اشتغال در یکی از سازمانهایمشمول این قانون بازنشسته یا از کارافتاده یا فوت شوند آخرینشغل قبل از بازنشستگی یا از کارافتادگی یا فوت آنها با مشاغلگروههای جداول حقوق این قانون مقایسه و حقوق گروه و پایهتعیین شده بدون رعایت تبصره ۱ ماده ۷۸ مبنای تعیین حقوِبازنشستگی یا وظیفهای که به آنان یا وراث قانونی آنها تعلقمیگیرد خواهد بود. تشخیص همطراز بودن شغل مورد تصدی چنین مستخدمی بامشاغل گروههای جداول حقوق قانون استخدام کشوری باشوراست.
(اصلاحی مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۸) - مستخدمین رسمی مشمول این قانون که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت یکی از موسسات دولتی مستثنی شده از این قانون یا موسسات مذکور در بند ت ماده ۲ هستند کماکان به خدمت خود ادامه خواهند داد و میتوانند ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون با اطلاع سازمانی که در آن خدمت میکنند از سازمان امور اداری و استخدامی کشور تقاضا کنند که در یکی از وزارتخانهها یا موسسات دولتی مشمول این قانون پست سازمانی به آنان ارجاع شود در صورتی که ظرف یک سال از تاریخ تصویب این قانون پست ثابت سازمانی در وزارتخانهها یا موسسات مزبور به آنان ارجاع نشود و مستخدم کماکان در تقاضای خود باقی باشد در اختیار سازمان امور اداری و استخدامی کشور قرار میگیرد و به حال آماده به خدمت در میآید و طبق مقررات مربوط با او رفتار خواهد شد. در صورتی که این نوع مستخدمین چنین تقاضایی نکرده و یا از تقاضای خود منصرف شوند ادامه خدمت رسمی آنان متوقف میشود و مشمول مقررات خاص موسسه محل خدمت خود خواهند بود. مستخدمین مزبور پس از رسیدن به حد بازنشستگی به تناسب مدت خدمت رسمی که تا انقضا مهلت مذکور در فوق داشته و به ماخذ حقوق آخرین رتبه رسمی خود از حقوق بازنشستگی استفاده خواهند کرد در صورت انتقال مستخدمین مزبور به وزارتخانهها یا شرکتها و موسسات دولتی مشمول این قانون خدمت رسمی آنان مجددا ادامه خواهد یافت. تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۴۹/۸/۱۲) - مستخدمین موضوع این ماده به جز از نظر تعیین گروه و پایه مرحله اول و بازنشستگی تابع مقررات موسسه محل خدمت خود خواهند بود. تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۵۳/۱۲/۲۸) - گروه و پایه قطعی مستخدمین موضوع این ماده طبقمقررات استخدامی موسسات مربوط آنان که از جدول حقوق ماده ۳۲ و تغییرات بعدی آن تبعیت خواهند کرد براساس طبقهبندی مشاغل مقررات استخدامی مربوط که به تأییدسازمان امور اداری و استخدامی کشور رسیده باشد تعیینخواهد شد و در موردی که مستخدم قبل از اجرای طبقهبندی مشاغل موسسه بازنشسته یا ازکارافتاده یا فوت شود همچنین نسبت به مستخدمین موضوع این ماده در سایر موسسات آخرین شغل قبل از بازنشستگی یا از کارافتادگی یا فوت آنها در موسسه محل خدمت با مشاغل گروههای جدول حقوق مربوط مذکور در ماده ۳۰ مقایسه و حقوق گروه و پایه تعیین شده بدون رعایت تبصره یک ماده ۷۸ مبنای تعیین حقوق بازنشستگی یا وظیفهای که به آنان یا وراث قانونی آنها تعلق میگیرد خواهد بود. تشخیص همطراز بودن شغل مورد تصدی چنین مستخدمی با مشاغل گروههای جدول مربوط با شورا میباشد. تبصره ۳- مستخدم موضوع این ماده در صورت تمایل میتوانددرخواست کند مشمول مقررات بازنشستگی موسسه محلخدمت خود شود که در این صورت صندوق بازنشستگی کشوری مکلف است کلیه کسور بازنشستگی پرداختی مستخدم را به صندوق بازنشستگی مربوط واریز کند. سوابق خدمت قابل احتساب چنین مستخدمی از لحاظ بازنشستگی و وظیفه در حکم سوابق خدمت در موسسهمربوط منظور میشود و به شرط آن که حقوق بازنشستگی ازحداکثر حقوق بازنشستگی مقرر در قانون استخدام کشوری تجاوز نکند مشمول مقررات بازنشستگی و وظیفه موسسه محل خدمت خواهد بود. هرگاه صندوق بازنشستگی موسسه محل خدمت بابت پرداخت حقوق بازنشستگی و وظیفه مربوط به اینگونه مستخدمین با کسری مواجه شود دولت کمبود آن را تأمین و پرداخت خواهد نمود
تا زمانی که برای پرداخت حقوق طبق جدول حقوق این قانون و برای فوق العادهها یا هزینهها یا تفاوت تطبیق طبق مقررات این قانون در بودجه کل کشور برای کلیه وزارتخانهها و موسسات دولتی مشمول این قانون اعتبار لازم تأمین نشده است حقوق و مزایای مستمر مستخدمینی که در تاریخ تصویب این قانون در خدمت دولت هستند و مزایای مستخدمینی که جدیداً استخدام میشوند طبق قوانین و آئیننامههای خاص استخدامی و مقررات سابق کماکان قابل پرداخت است. تبصره ۱ - دولت مکلف است نسبت به تأمین اعتبار حقوق مستخدمین گروههای مختلف از پائین ترین گروه شروع و به ترتیب نسبت به حقوق مستخدمین گروههای بالاتر اقدام کند. تبصره ۲ - موسسات دولتی مشمول این قانون که از حقوق واحد استفاده میکنند تا زمانیکه فوقالعاده شغل موضوع ماده ۳۸ معین نشده است حقوق مستخدم جدید خود را طبق مفاد ماده ۱۴۱ معین میکنند و مابهالتفاوت حقوق مزبور را با حقوق واحدی که به موجب آئیننامه و مقررات خاص به وی تعلق میگرفته است به عنوان مزایا به مستخدم خواهند پرداخت.
(اصلاحی ۱۳۵۳/۱۲/۲۸)- تأمین اعتبار لازم برای پرداخت کلیه تعهدات ناشی از اجرای این قانون در موسسات مذکور در بند ت ماده ۲ و شرکتها و موسسات دولتی خارج ازشمول این قانون به عهده موسسات مربوط خواهد بود.
آئیننامههای اجرائی این فصل به وسیله سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.
پس از تصویب این قانون آن قسمت از قوانین و مقررات استخدامی که در مقام اجرا با مقررات این قانون مغایر باشد ملغی خواهد بود. تبصره - تا زمانی که آئیننامههای اجرائی مذکور در این قانون به تصویب مقامات مذکور در این قانون نرسیده است آئیننامههای فعلی معتبر و لازم الاجراء خواهد بود.
دولت میتواند از تاریخ تصویب این قانون ظرف ۳ سال اصلاحاتی را که ضمن اجرای آن ضروری تشخیص دهد جهت تصویب به کمیسیونهای استخدام مجلسین تقدیم کند. مقررات این قانون و اصلاحاتی که به تصویب کمیسیونهای استخدام مجلسین میرسد تا تقدیم لایحه نهائی به مجلسین و تعیین تکلیف آن از طرف مجلسین لازم الاجراء است. تبصره - دولت مکلف است در اجرای این ماده نسبت به ترمیم حقوق مستخدمین بازنشسته و وظیفه بگیرها و در متناسب ساختن آن با حقوق مستخدمین شاغل اقدام لازم به عمل آورد.
(الحاقی ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)- وزارتخانهها و سازمانها و موسسات دولتی مشمول این قانون مکلفند بر اساس پستهای سازمانی مصوب مستخدمین پیمانی و همچنینکارکنانی را که برای انجام خدمت تمام وقت در مقابل دریافت دستمزد بکار گمارده شدهاند و در تاریخ تصویب این اصلاحیه در خدمت دارند بنا به درخواست آنان با حفظ سابقه خدمت دولتی به رسمی تبدیل کنند. گروه شغلی آنان بر اساس طرح طبقهبندی مشاغل تعیین و پایه آنها به ازاء هر دو سال سابقه خدمت دولتی یک پایه تعیین خواهد شد. تبصره (اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)- آئیننامه لازم برای اجرای این ماده و همچنین ترتیب انتقال کسور بازنشستگی مربوط به این گونه کارکنان از سایر صندوقهای مربوط به صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان به پیشنهاد سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید.
(اصلاحی ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)- خدمت تمام وقت در وزارتخانهها و سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و شهرداریها در اجرای مقررات این قانون از لحاظ تعیین پایه وبازنشستگی و وظیفه جزو خدمت دولتی محسوب و منظور خواهد شد.احتساب سنوات تمام وقت بازخرید شده مستخدمین در دستگاههای موضوع این ماده باستثنای مستخدمین مشمول ماده ۱۲۰ این قانون که دولت در قبال سنوات خدمت آنان هیچگونه تعهدی ندارد از لحاظ تعیین پایه و بازنشستگی و وظیفه مشروط بر این است که کلیه وجوه دریافتی مربوط به بازخرید سنوات مزبور را به صندوق بازنشستگی کشوری پرداخت نمایند. تبصره (الحاقی ۱۳۵۷/۱۰/۰۲)- مدت خدمت مستخدمین رسمی در مدارس غیر دولتی مشمول فرمان آموزش رایگان با رعایت ضوابطی که در آئیننامه اجرائی قانون تعیین تکلیف وضع استخدامی کارکنان مدارس مذکور مصوب ۱۹ مرداد ماه ۱۳۵۶ پیشبینی شده است از لحاظ پایه و بازنشستگی جزو سابقه خدمت آنان محسوب میشود.