سیاستهای ارتقاء مشارکت زنان در آموزش عالی
شورای عالی انقلاب فرهنگی در جلسه ۵۷۰ مورخ ۲۶/۷/۸۴، سیاستهای ارتقاء مشارکت زنان در آموزش عالی را به شرح ذیل تصویب نمود: مقدمه زنان کشور ما نیمی از افراد جامعه را تشکیل می‌دهند و سازندگان و پرورش دهندگان نسل‌های آینده‌اند و منبع انسانی بالقوه مهمی در توسعه علمی، اجتماعی و فرهنگی کشور محسوب می‌شوند بنابراین باید در نظر گرفتن جایگاهشان در نظام اسلامی و شناخت موقعیت کنونی آنان به گونه ای برنامه‌ریزی شود تا امکان پرورش کامل استعدادهایشان مهیا شود و با کاهش فاصله قابلیت‌های علمی زنان و مردان، بسیاری از مشکلات فرهنگی - اجتماعی و اقتصادی را حل نمود و از طرفی تمام اعضای خانواده و اجتماع در بهره وری از آن سهیم خواهند شد. خوشبختانه در پرتو پیروزی انقلاب اسلامی ایران، زمینه‌های مناسبی برای استقبال زنان به آموزش عالی فراهم شد و افق‌های تازه ای برای ایفای نقش موثرتر زنان تحصیل کرده و متخصص در عرصه‌های مختلف گشوده شد. اما علیرغم افزایش کمی و رشد آماری دانشجویان دختر در رقابت تنگاتنگ جهت ورود به دانشگاه، مشکلاتی در چشم انداز آینده آموزش عالی زنان و بهره گیری از توانمندیهای آنان دیده می‌شود که شورای عالی انقلاب فرهنگی بر همین اساس سیاستهای ارتقاء مشارکت زنان در آموزش عالی را به شرح ذیل تصویب نموده است: فصل اول: اهداف ۱
- ارتقاء سطح فرهنگی، تعمیق باورهای دینی و رشد فرهنگ عفاف و فضائل اخلاقی و حرفه ای ۲
- ایجاد فرصت و امکانات عادلانه و رفع تبعیضات ناروا در تربیت نیروی متخصص زن به منظور بهره گیری از تخصص آنان در توسعه و تعالی کشور ۳
- توسعه کمی و کیفی آموزش عالی زنان در کسب مدارج بالا ۴
- توسعه مشارکت زنان متخصص در سطح مختلف مدیریت آموزش عالی کشور ۵
- افزایش توانمندی و کسب مهارتهای لازم برای زنان جهت ایفای موثرتر مسئولیتهای فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی زنان فصل دوم: سیاستهای مربوط به برنامه‌های آموزشی ۱
- برنامه‌ریزی و اتخاذ تدابیر لازم جهت توسعه آموزش عالی زنان در کلیه سطوح علمی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی ۲
- افزایش کمی و کیفی سطح آموزش و مهارتهای اختصاصی زنان، و تنوع بخشی به رشته‌های دانشگاهی متناسب با نقش آفرینی آنان در عرصه‌های مختلف زندگی ۳
- اهتمام بر برنامه‌ریزی آموزشی و تدوین منابع درسی متناسب با نیازها و نقش آفرینی‌های زنان در خانواده و اجتماع ۴
- اتخاذ تدابیر قانونی و آموزشی انعطاف پذیر و متناسب با مسئولیتهای خانوادگی زنان (همسری و مادری) ۵
- اتخاذ تدبیر مناسب جهت تحصیل دانشجویان دختر در دانشگاه‌های محل اقامت خود ۶
- توسعه کمی و کیفی رشته‌های تحصیلی و منابع درسی مربوط به زنان و خانواده به منظور تبیین نظام مند مبانی اسلام در زمینه شخصیت، حقوق و مسئولیتهای زنان و خانواده ۷
- توسعه کمی و کیفی امکانات آموزش عالی برای دختران در نقاط محروم جهت رشد استعداد آنها و دسترسی به سطوح بالای آموزشی فصل سوم: سیاستهای مربوط به پژوهش و فن آوری ۱
- اتخاذ تدابیر مناسب جهت توسعه مشارکت اعضاء هیات علمی و دانشجویان زن در برنامه‌های تحقیقاتی دانشگاهها و مراکز پژوهشی ۲
- تخصیص بخشی از امکانات، اعتبارات پژوهشی، موضوعات و منابع تحقیقات به مسائل و موضوعات مورد نیاز زنان ۳
- حمایت از محققین زن در بخش پژوهش و فن آوری و تلاش جهت رفع مشکلات آنان و بهبود زندگی مادی و معنوی آنان ۴
- توسعه ارتباط علمی اعضاء هیات علمی و محققین و دانشجویان تحصیلات تکمیلی زن به دانشگاهها و مجامع علمی خارج از کشور ۵
- حمایت از تشکیل و توسعه انجمنهای علمی زنان ۶
- تخصیص امکانات علمی و پژوهشی مناسب جهت جذب نخبگان علمی زن ۷
- توسعه و ساماندهی واحدهای پژوهشی زنان به منظور ارتقاء وضعیت پژوهش ۸
- توسعه مشارکت اعضاء هیات علمی و پژوهشگر زن در فعالیتهای مربوط به پارکهای فن آوری و شهرکهای تحقیقاتی چهارم: سیاستهای مربوط به منابع انسانی ۱
- برنامه‌ریزی جامع و راهبردی در خصوص تربیت زنان متخصص و مورد نیاز جامعه در راستای توسعه و تعالی کشور ۲
- ایجاد فرصت عادلانه با تاکید بر اصل تعهد و تخصص و شایسته سالاری در جذب و بهره گیری از توانمندیهای زنان متخصص در نظام مدیریتی به عنوان اعضای هیات علمی در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی ۳
- افزایش مشارکت اعضای هیات علمی زن در برنامه‌ریزی آموزشی و فرهنگی ۴
- افزایش مشارکت اعضای هیات علمی زن در برنامه‌ریزی آموزشی دانشگاهها ۵
- ارتقاء سطح علمی، آموزشی، پژوهشی و مدیریتی زنان در دانشگاهها از طریق دوره‌های تخصصی، فرصت‌های مطالعاتی و … در کوتاه مدت و درازمدت ۶
- توسعه دانشگاهها و مراکز آموزش عالی خاص زنان پنجم: سیاستهای مربوط به امور فرهنگی - اجتماعی ۱
- توسعه آگاهیهای دینی و فرهنگی دانشجویان دختر در عقیده مندی و پای بندی به ارزش‌ها و حدود الهی و ایجاد مصونیت در برابر القای شبهات دینی در برنامه ریزی‌های فرهنگی ۲ -توسعه و تقویت فرهنگ عفاف و حجاب و رعایت اصول و موازین اسلامی از طریق برنامه‌های آموزشی و فرهنگی دانشگاهها و ضرورت نظارت صحیح بر حاکمیت این موازین در فضای فرهنگی دانشگاهی ۳
- اهتمام به معرفی اسوه‌ها و الگوهای مناسب از مفاخر زنان مسلمان در عرصه‌های گوناگون در برنامه‌های فرهنگی و متون آموزشی دانشگاهها ۴
- تقویت هویت ملی و دینی و روحیه اعتماد به نفس و خودباوری در زنان و دختران دانشگاهی از طریق برنامه‌های فرهنگی ۵
- توسعه و تعمیق بینش سیاسی دانشجویان به منظور دفاع از نظام اسلامی و مقابله با تهاجم فرهنگی ۶
- حمایت و تقویت حضور و مشارکت دختران دانشجو در فعالیتهای انجمنها و تشکل‌های فرهنگی - اجتماعی دانشگاهها ۷
- ایجاد زمینه مناسب جهت پیشگیری از بروز آسیب‌های اجتماعی دختران دانشجو با تاکید بر وضعیت دانشجویان غیربومی و تفاوت‌های فرهنگی - اقتصادی و اجتماعی آنان با سایر دانشجویان فصل ششم: سیاستهای مربوط به امور خدماتی و رفاهی ۱
- توسعه خدمات مشاوره ای رایگان در زمینه‌های علمی، فرهنگی، ازدواج و مشکلات خانوادگی برای دانشجویان دختر (خصوصاً دانشجویان جدیدالورود به شهرهای بزرگ) ۲
- توسعه کمی و کیفی خدمات مادی و معنوی به دانشجویان دختر نیازمند و بهبود وضعیت تحصیلی آنان ۳
- توسعه کمی و بهبود وضعیت خوابگاههای دانشجویان دختر براساس میزان پذیرفته شده گان در دانشگاهها و افزایش مشارکت آنان در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی و اداره خوابگاهها ۴
- توجه به تامین و غنی سازی اوقات فراغت دانشجویان دختر و توسعه امکانات ورزشی به عنوان عامل مهم در سلامت، افزایش بهداشت روانی و روحیه نشاط و مصونیت در برابر آسیب‌های اجتماعی ۵
- ایجاد تسهیلات، امکانات و خدمات لازم و مناسب برای دانشجویان دختر به منظور ایفای همزمان مسئولیت همسری و مادری و آموزشی آنان (انعطاف در ساعت کار، افزایش مدت مرخصی زایمان، ساعت شیردهی، امکانات نگهداری فرزند، خدمات بیمه ای و…) ۶
- حمایت از تشکیل و توسعه تشکل‌های صنفی و رفاهی دانشجویان، مدیران و اساتید زن به منظور بررسی مشکلات خود در امور اقتصادی و اجتماعی ۷
- توسعه و تقویت منابع، تجهیزات و امکانات آموزشی و کمک آموزشی (بانک اطلاعات، کتابخانه و …) مورد نیاز دانشجویان، اساتید و مدیران زن در دانشگاهها فصل هفتم: سیاستهای مربوط به اشتغال زنان فارغ التحصیل ۱
- اتخاذ تدابیر لازم جهت هدایت تحصیلی دختران در انتخاب رشته‌های تحصیلی، متناسب با مسئولیتهای خانوادگی و آینده شغلی آنان. ۲
- بهره گیری مناسب و تخصصی از مشارکت کمی و کیفی زنان آموزش دیده و فارغ التحصیل به عنوان سرمایه‌های ملی در برنامه‌های توسعه در راستای بهره وری مناسب از نظام آموزشی کشور و ایجاد توسعه پایدار و متوازن. ۳
- استفاده بهینه از تجارب علمی و فرهنگی زنان دانشگاهی و حوزوی در مجامع ملی و بین‌المللی. ۴
- ایجاد هماهنگی جهت ایجاد فرصت‌های شغلی به منظور بهره وری نظام مند و مناسب از نظام آموزش عالی دولتی زنان با توجه به صرف منابع و جلوگیری از اتلاف آن. رئیس جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی - محمود احمدی نژاد