آیین‌نامه نحوه تشخیص و تائید مشاور فنی و خدمات ایمنی
فصل اول کلیات ماده ۱: در اجرای بخشی از فصل چهارم قانون کار جمهوری اسلامی ایران به مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار اجازه داده می‌شود که جهت تامین حفاظت فنی کارگاهها و به منظور مشاوره فنی و ارائه خدمات ایمنی براساس این آیین‌نامه به متقاضیان مشاور فنی و خدمات ایمنی پروانه صلاحیت اعطاء نماید. ماده ۲: مشاور فنی و خدماتی ایمنی به منظور بررسی شرایط و سنجش عوامل محیط کار، ایمنی، پیشگیری و اطفاء حریق، آموزش ایمنی و ارائه راه حل‌های فنی جهت کاهش حوادث و بیماری‌های ناشی از کار فعالیت می‌نمایند. ماده ۳: اشخاص حقیقی یا حقوقی می‌توانند به امر مشاوره فنی و خدمات ایمنی مبادرت ورزند که از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار با رعایت مفاد این آیین‌نامه پروانه صلاحیت و تائید تحصیل نمایند. فصل دوم
- نحوه تشخیص صلاحیت و تائید فعالیت مشاور فنی و خدمات ایمنی ماده ۴: مشاور فنی و خدمات ایمنی باید دارای مکان مشخص که اقامتگاه قانونی آنان محسوب می‌شود باشند. ماده ۵: مسئولیت قانونی مشاور فنی و خدمات ایمنی با اشخاص حقیقی و حقوقی است که پروانه صلاحیت به نام آنان صادر شده است. تبصره: پروانه صلاحیت مشاوره فنی و خدمات ایمنی قابل انتقال به غیر نمی‌باشد. ماده ۶: پروانه صلاحیت هر یک از مشاور فنی و خدمات ایمنی ابتدا برای یک سال صادر می‌گردد سپس برای مقاطع زمانی دو ساله تجدید می‌گردد. تبصره: اشخاص دارای پروانه صلاحیت مکلفند در دوره‌های آموزشی و بازآموزی اعلام شده از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار شرکت نمایند. ماده ۷: تعرفه صدور و تجدید پروانه صلاحیت بر اساس قانون (درآمد - هزینه) به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی به تصویب هیات وزیران می‌رسد درآمد حاصل از آن جهت بکارگیری کارشناسان پاره وقت و تقویت مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار هزینه خواهد گردید. ماده ۸: کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موظف به رعایت مقررات مربوطه و دستورالعمل‌های صادره از سوی شورای عالی حفاظت فنی و مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار می‌باشند. ماده ۹: پروانه صلاحیت مشاور فنی و خدمات ایمنی با امضا معاون تنظیم روابط کار و رئیس مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار توسط مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار صادر می‌گردد. فصل سوم صلاحیت فنی و تخصص متقاضیان صلاحیت مشاوره فنی و خدمات ایمنی ماده ۱۰: تائید صلاحیت فنی و تخصصی متقاضیان با داشتن شرایط زیر صورت می‌گیرد. الف - عدم سابقه محکومیت کیفری. ب - دارای بودن کارت پایان خدمت یا معافیت دائم (در مورد مشمولین خدمت نظام وظیفه). ج - دارا بودن مدرک کارشناسی در یکی از رشته‌های علوم، فنی، مهندسی، ایمنی، حفاظت کار و بهداشت صنعتی یا ۱۰ سال تجربه کار مفید (در زمینه ایمنی) و یا مدرک کارشناسی ارشد و دکترا در رشته‌های مذکور با ۵ سال تجربه کار مفید. د - قبولی در آزمون مربوطه که از طرف مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار برگزار می‌گردد. فصل چهارم
- رسیدگی به تخلفات و عملکرد مشاورین فنی و خدمات ایمنی ماده ۱۱: رسیدگی به تخلفات مشاورین فنی و خدمات ایمنی با مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار می‌باشد. ماده ۱۲: اهم موارد قابل رسیدگی به شرح زیر می‌باشد: الف - عدم رعایت مقررات و آیین نامه‌های ایمنی وزارت کار و امور اجتماعی. ب - هرگونه سوءاستفاده از پروانه صلاحیت و موقعیت شغلی. ج - عدم همکاری با بازرسان اعزامی از مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار و بازرسان کار. د - شکایات طرف قرارداد مشاورین مذکور. ماده ۱۳: عدم رعایت هر یک از مقررات این آیین‌نامه برحسب مورد و براساس رای مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار موجب تذکر کتبی، درج در پرونده مشاوره ای، تعلیق مجوز صلاحیت و ابطال آن می‌گردد. در صورت لزوم مراتب از طریق قوه قضائیه و مراجع ذیربط تعقیب می‌گردد. ماده ۱۴: کلیه مشاورین فنی و خدمات ایمنی موجود کشور موظفند ظرف یک سال از تاریخ تصویب وضعیت خود را با این آیین‌نامه تطبیق دهند. ماده ۱۵: این آیین‌نامه در چهار فصل و ۱۵ ماده و ۲ تبصره در جلسه نهایی مورخ ۳۰ /۷ /۷۵ شورای عالی حفاظت فنی تهیه و در تاریخ ۱۰ /۹ /۷۵ به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسید.