آیین‌نامه قرائن و امارات مشمولین مالیات
ماده ۱
- قرائن و امارات مذکور در ماده ۶ قانون املاک و مالیات بر درآمد عبارتند از: ۱ - میزان سرمایه. ۲ - میزان فروش سالیانه. ۳ - کرایه سالیانه محل پیشه یا خانه مسکونی یا هر دو آنها. ۴ - میزان حقوق یا دستمزدی که بکارمندان و کارگران پرداخت شده است. ۵ - میزان قوه ماشین و مقدار مواد اولیه که بمصرف رسیده و یا ارزش محصولاتی که به دست آمده. ۶ - میزان حق بیمه. ۷ - میزان ظرفیت وسائط رانندگی. ۸ - میزان کل درآمد (ناویژه). ۹ - واحد معمولی دستمزد و پایمزد. ۱۰ - تعداد کارگران. ۱۱ - تعداد فروش آبونمان - تعداد مجله‌ای که در هفته یا ماه چاپ میشود. ۱۲ - تعداد صندلیهای تآتر - سینما - کافه‌ها - رستورانها و قهوه‌خانه‌ها و غیره. ۱۳ - تعداد دستگاههای پارچه‌بافی. ۱۴ - تعداد قرقره‌ها در کارخانه‌های نخریسی. ۱۵ - تعداد و بهاء اتومبیلهای شخصی. ۱۶ - تعداد فروش اغنام و احشام در مورد چوبدارها. ۱۷ - تعداد کشتار در مورد قصابها و کشتارکنندگان. ۱۸ - میزان مالیات پرداختی در سال قبل. ماده ۲
- ممکن است درآمد ویژه مودیان را با اعمال یک یا چند نشانی تعیین نموده و چنانچه چند نشانی اعمال شود آنکه دارای قرائن بیشتر است ماخذ تشخیص مالیات و صدور پیش آگهی خواهد بود. ماده ۳
- در مواردی که برای محل پیشه و خانه مسکونی کرایه داده نمیشود میزان کرایه محل متشابه ماخذ قرار داده خواهد شد. ماده ۴
- ضرایب مالیاتی در بهمن ماه هر سال از طرف ادارات دارائی تهیه و ابلاغ میشود. به موجب ماده ۲۵ قانون مالیات املاک مزروعی و مالیات بر درآمد مصوب تیر ماه ۱۳۲۸ آیین‌نامه مربوط به اجرای ماده ۶ راجع به قرائن و امارات مالیاتی که مشتمل بر چهار ماده و در جلسه ۲۰ آبان ماه ۱۳۲۹ به تصویب کمیسیون قوانین دارائی مجلس شورای ملی رسیده قابل اجرا میباشد. رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت