آیین‌نامه مالی شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور
بسمه تعالی با صلوات بر محمد و آل محمد وزارت راه و ترابری - وزارت امور اقتصادی و دارایی معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور وزیران عضو کمیسیون اقتصاد در جلسه مورخ ۱۳۸۷/۱۲/۱۷ بنا به پیشنهاد شماره ۱۸۴۹۲/۱۱ مورخ ۱۳۸۵/۹/۱۳ وزارت راه و ترابری و به استناد ماده (۷) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران - مصوب ۱۳۸۳ - و با رعایت تصویبنامه شماره ۱۶۴۰۸۲/ت۳۷۳ه- مورخ ۱۳۸۶/۱۰/۱۰، آیین‌نامه مالی شرکت مادر تخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور (سهامی خاص) را به شرح زیر تصویب نمودند: فصل اول
- کلیات ماده ۱
- شرکت مادر تخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور (سهامی خاص) که «شرکت» نامیده می‌شود، دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی می‌باشد و موظف است عملیات مالی خود را بر اساس اساسنامه شرکت و مفاد این آیین‌نامه انجام دهد. ماده۲
- سال مالی شرکت از اول فروردین ماه هر سال شروع می‌شود و در آخر اسفند همان سال پایان می‌پذیرد. ماده۳
- دریافت‌های شرکت شامل وجوهی است که تحت عنوان درآمد و سایر منابع تامین اعتبار و مطالبات از اشخاص یا عناوین مشابه با رعایت مقررات مربوط عاید شرکت می‌گردد و باید به حساب‌های بانکی که توسط خزانه افتتاح می‌گردد، واریز شود. ماده۴
- حساب‌های بانکی شرکت به تشخیص مدیرعامل و با درخواست ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت از خزانه داری کل با رعایت مقررات مربوط افتتاح می‌گردد. ماده۵
- برداشت از حساب‌های بانکی شرکت با امضای مشترک مدیرعامل شرکت یا نماینده او و یکی از اعضای هیات مدیره یا نماینده منتخب هیات مدیره به علاوه امضای ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت یا نماینده وی خواهد بود. ماده۶
- دریافت‌ها و پرداخت‌های ارزی شرکت با توجه به مقررات پولی و بانکی کشور و بر اساس توافق‌های حاصل با بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران انجام خواهد شد. فصل دوم
- بودجه ماده ۷
- بودجه شرکت برنامه مالی شرکت است که برای یک سال مالی تهیه می‌گردد و حاوی پیش‌بینی درآمدها و سایر منابع تامین اعتبار و برآورد هزینه‌ها برای انجام عملیاتی است که منجر به تحقق اهداف شرکت در قالب وظایف مقرر خواهد شد و از دو قسمت تشکیل می‌گردد: الف
- بودجه جاری که عبارت است از پیش‌بینی درآمدها و سایر منابع و برآورد هزینه‌های جاری شرکت. ب
- بودجه سرمایه ای که عبارت است از پیش‌بینی هزینه‌های سرمایه ای و بازپرداخت اصل وام‌ها و منابع تامین اعتبار مربوط. ماده ۸
- شرکت موظف است همه ساله بودجه پیشنهادی خود را با توجه به اهداف و سیاست‌های کلی و برنامه سالانه به همراه عملکرد سال گذشته شرکت، تهیه و برای کسب نظر مشورتی به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور ارسال نماید و سپس همراه با نظر مشورتی معاونت مذکور در مجمع عمومی شرکت مطرح و پس از تایید آن برای درج در لایحه بودجه کل کشور مجدداً به معاونت یاد شده ارسال نماید. ماده ۹
- افزایش یا کاهش اعتبار هر یک از مواد هزینه یا فعالیت‌ها یا برنامه کلی بودجه مصوب شرکت با موافقت هیات مدیره موکول به تصویب مجمع عمومی شرکت می‌باشد مشروط بر آنکه موجب کاهش ارقام مالیات و سود سهام دولت نشود. ماده ۱۰
- هر گاه در جریان سال مالی، تغییر در بودجه شرکت به منظور افزایش اعتبار مصوب یا تحصیل اعتبار جدید ضروری باشد، متمم بودجه توسط شرکت با رعایت مقررات مربوط تهیه می‌گردد و پس از تصویب مجمع عمومی و سیر مراحل قانونی، اجرا خواهد شد. ماده ۱۱
- در صورت عدم تصویب بودجه در موعد مقرر به منظور جلوگیری از وقفه در انجام امور شرکت و تا تصویب بودجه، مجوز خرج با تصویب مجمع عمومی خواهد بود. ماده ۱۲
- بودجه شرکت به صورت سالیانه تنظیم می‌گردد و در صورت ضرورت شرکت می‌تواند برای آن قسمت از هزینه‌های جاری مستمر یا پروژه‌هایی که نوعاً انجام آن بیش از یک سال مالی به طول می‌انجامد، بودجه برنامه ای تنظیم نماید و اعتبارات لازم را در بودجه سالانه خود جهت پرداخت این قبیل تعهدات مقدم بر سایر اعتبارات منظور نماید. ماده ۱۳
- به منظور پرداخت تعهدات و دیون و بدهی‌های پیش‌بینی نشده سنوات قبل، همه ساله اعتباری در بودجه سالانه شرکت منظور خواهد شد. ماده ۱۴
- وجود اعتبار در بودجه مصوب شرکت به خودی خود برای اشخاص اعم از حقوقی و حقیقی ایجاد حق نمی‌کند و استفاده از اعتبارات باید با رعایت مقررات شرکت باشد. تبصره
- هیچ هزینه ای یا تعهدی بدون تامین اعتبار تحقق نمی‌یابد. فصل سوم
- درآمدها و سایر منابع تامین اعتبار ماده۱۵
- درآمدها و منابع مالی شرکت عبات است از: ۱
- حق‌الزحمه دریافتی از اعتبارات تخصیص یافته به هر یک از طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه ای در دست اجرای شرکت که به پیشنهاد هیات مدیره و تایید مجمع عمومی شرکت تعیین می‌شود. ۲
- حق‌الزحمه حاصل از ارایه خدمات فنی و مهندسی. ۳
- درآمد حاصل از سایر فعالیت‌هایی که شرکت به موجب اساسنامه خود و یا سایر قوانین و مقررات مرتبط مجاز به انجام آنها می‌باشد. ۴
- درآمد حاصل از اجاره یا فروش اموال، کالا و کارمزدهای دریافتی. ۵
- سایر منابع. ماده۱۶
- سایر منابع تامین اعتبار شرکت عبارت است از منابعی که تحت عنوان کمک‌های نقدی و غیرنقدی دولت، وام، استفاده از ذخایر، کاهش سرمایه در گردش و یا عناوین مشابه طبق قوانین و مقررات مجاز به منظور نمودن آنها در بودجه مربوط می‌باشد. تبصره
- منظور از سرمایه در گردش مذکور در ماده فوق، مازاد دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری می‌باشد. ماده۱۷
- وجوهی که شرکت به عنوان سپرده یا وجه الضمان و یا وثیقه و یا نظایر آنها دریافت می‌نماید، به حساب بانکی خاص شرکت نزد بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که از طریق خزانه افتتاح می‌شود، واریز می‌گردد. وصول و ایصال این وجوه طبق مقررات مربوط به خود صورت خواهد گرفت. ماده۱۸
- وجوهی که تحت عنوان درآمد، بیشتر از میزان مقرر وصول می‌شود (اعم از اینکه این دریافتی اضافی اشتباه پرداخت کننده یا واحد وصول کننده یا عدم انطباق مبلغ وصولی با مورد باشد و یا اینکه تحقق اضافه دریافتی بر اثر رسیدگی شرکت یا واحد ذی ربط یا مقامات قضایی حاصل شود) با اجازه مدیر عامل یا مقام مجاز از طرف او از درآمد جاری شرکت به ذی‌نفع مسترد می‌گردد. فصل چهارم
- هزینه ماده۱۹
- هزینه عبارت است از پرداخت‌هایی که به طور قطعی به ذی‌نفع در قبال انجام تعهد یا تحت عنوان کمک و یا عناوین مشابه با رعایت قوانین و مقررات مربوط صورت می‌گیرد و عبارت است از: الف
- هزینه‌های جاری که هزینه‌های مربوط به خدمات و پشتیبانی را در بر می‌گیرد. ب
- هزینه‌های سرمایه ای که برای سرمایه‌گذاری زیربنایی شامل ساختمان، تاسیسات، تجهیزات و ماشین آلات، وسائط نقلیه و غیره می‌باشد. ماده۲۰
- اعتبار، عبارت است از مبلغی که برای مصرف یا مصارف معین به منظور نیل به اهداف و اجرای برنامه‌های شرکت در قالب بودجه سالیانه به تصویب مراجع ذی ربط می‌رسد. ماده۲۱
- تشخیص، عبارت است از تعیین و انتخاب کالا و خدمات و سایر پرداخت‌ها که تحصیل یا انجام آنها برای نیل به اهداف شرکت ضروری باشد. ماده۲۲
- تامین اعتبار، عبارت است از تخصیص تمام یا قسمتی از اعتبار مصوب برای هزینه معین. ماده۲۳
- تعهد، عبارت است از الزاماتی بر ذمه شرکت ناشی از: ۱
- تحویل کالا یا انجام خدمت. ۲
- اجرای قراردادهایی که با رعایت قوانین و مقررات منعقد می‌شوند. ۳
- اجرای احکام صادر شده از مراجع قانونی و صلاحیت دار. ماده۲۴
- دیون بلامحل عبارت است از بدهی‌های قابل پرداخت سنوات گذشته که در بودجه مربوط اعتباری برای آنها منظور نشده و یا زائد بر اعتبار مصوب می‌باشد و در هر دو صورت به یکی از طرق زیر بدون اختیار دستگاه ایجاد شده باشد: ۱
- احکام قطعی صادر شده از طرف مراجع ذی صلاح. ۲
- انواع بدهی به وزارتخانه‌ها، موسسات دولتی و شرکت‌های دولتی ناشی از خدمات انجام شده مانند حق اشتراک برق، آب، هزینه‌های مخابراتی، پست و هزینه‌های مشابه. ماده۲۵
- تسجیل، عبارت است از تعیین میزان بدهی قابل پرداخت به موجب اسناد مثبته. ماده۲۶
- حواله (دستور پرداخت)، اجازه ای است که کتباً توسط مدیر عامل و یا نماینده او برای پرداخت تعهدات و بدهی‌های قابل پرداخت از محل اعتبارات مربوط، عهده ذی حساب و مدیر امور مالی در وجه ذی‌نفع، صادر می‌شود. ماده۲۷
- مسئولیت تشخیص، انجام تعهد و تسجیل و حواله به عهده مدیر عامل یا مقام مجاز از طرف او و مسئولیت تامین اعتبار و تطبیق پرداخت با قوانین و مقررات به عهده ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت می‌باشد. ماده۲۸
- تقاضای وجه، عبارت است از سندی که در آن مقام مجاز (ذی حساب) شرکت درخواست می‌نماید وجه لازم از حساب درآمد شرکت، توسط خزانه به بستانکار حساب بانک پرداخت شرکت واریز شود. ماده۲۹
- تنخواه گردان پرداخت، عبارت از وجهی است که از طرف ذی حساب و مدیر امور مالی و با تایید مدیر عامل یا مقامات مجاز از طرف وی برای انجام برخی از هزینه‌ها در اختیار واحدها یا مامورانی که به موجب قانون مجاز به دریافت آن می‌باشند قرار می‌گیرد تا به تدریج که هزینه‌های مربوط انجام می‌شود، اسناد هزینه تحویل و مجدداً وجوه دریافت کنند. ماده۳۰
- علی‌الحساب، عبارت است از وجهی که طبق مقررات از محل اعتبارات مربوط برای ادای قسمتی از تعهد، پرداخت می‌گردد. ماده۳۱
- پیش پرداخت، عبارت است از وجهی که از محل اعتبارات مربوط طبق احکام و قراردادها بر اساس مقررات، قبل از انجام تعهد با دستور کتبی مدیرعامل و یا نماینده تام الاختیار وی صورت می‌گیرد و برای موارد زیر قابل پرداخت است: الف
- وجوه مربوط به هزینه ماموریت موقت بر طبق احکام صادر شده و برای مدتی که در احکام ذکر می‌شود. ب
- وجوهی که بر طبق قراردادهای منعقد شده به عنوان پیش پرداخت تادیه می‌گردد. ج
- وجوهی که بابت افتتاح اعتبارات اسنادی برای خریدهای خارجی و هزینه‌های متعلق به آنها پرداخت می‌شود. د
- وجوه مربوط به آبونمان روزنامه و سایر نشریات مورد نیاز و نظایر آنها، حداکثر برای مدت یک سال مالی. ه -- مساعده حقوق و مزایای کارکنان شرکت حداکثر یک دوم خالص دریافتی ماه قبل با تقاضای پرسنل و موافقت مدیرعامل یا نماینده او. و
- سایر وجوهی که بر طبق مقررات خاص و ضوابط مقرر به طور پیش پرداخت باید تادیه شود. تبصره ۱
- پیش پرداخت‌های موضوع این ماده به ترتیب زیر واریز یا تسویه می‌گردد: ۱
- پیش پرداخت‌های موضوع بند (الف) حداکثر یک ماه پس از تاریخ خاتمه ماموریت. ۲
- پیش پرداخت‌های موضوع بند (ب) به ترتیبی که در قرارداد ذکر شده است. ۳
- پیش پرداخت‌های موضوع بندهای (ج) و (د) پس از تحویل کالا یا انجام خدمت. ۴
- پیش پرداخت‌های موضوع بند (ه-) در زمان اولین پرداخت قطعی. ۵
- پیش پرداخت‌های موضوع بند (و) بعد از دریافت کالا یا انجام خدمت بر طبق مقررات مربوط. تبصره ۲
- در صورتی که پیش پرداخت‌ها در موعد مقرر واریز نشوند، ذی حساب و مدیر امور مالی مکلف است علاوه بر اقدامات لازم برای واریز آن، از محل هر گونه وجوهی که باید به بدهکار تادیه شود، این رقم را تامین و تهاتر نماید. ماده۳۲
- شرکت در صورتی می‌تواند اقدام به افتتاح اعتبار اسنادی بنماید که معادل کل مبلغ آن و هزینه‌های بانکی و حقوق و عوارض گمرکی (در صورتی که مشمول باشد) و سایر هزینه‌های مربوط را تامین اعتبار کرده باشد. در خصوص آن دسته از کالا و خدمات که به موجب قراردادهای منعقد شده بهای آنها باید تدریجاً و یا به طور یکجا در سال‌های بعد به فروشنده پرداخت شود، افتتاح اعتبار اسنادی توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران بدون پیش دریافت کالا و خدمات مزبور با تعهد معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور مبنی بر پیش‌بینی اعتبار لازم در بودجه سال‌های مربوط مجاز خواهد بود. ماده۳۳
- کاهش در ابواب جمعی جمعداران نسبت به وجه نقد یا اوراقی که در حکم وجه نقد است با اعلام مدیرعامل و تصویب مجمع عمومی از محل اعتبارات مربوط در بودجه شرکت، تامین می‌شود. این اقدام مانع تعقیب مسئولان امر نخواهد بود. تبصره
- وجوهی که بر اثر تعقیب مسئولان امر از این بابت وصول خواهد شد، به حساب درآمد شرکت منظور می‌گردد. ماده۳۴
- مسئولیت کسر و تسویه به موقع کسور قانونی که جمع‌آوری و کسر آنها به موجب قانون بر عهده شرکت می‌باشد، با ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت است. ماده۳۵
- در صورتی که ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت پرداخت وجهی را مخالف قانون و مقررات تشخیص دهد، مراتب را با ذکر مستند قانونی مربوط کتباً به مدیرعامل شرکت اعلام می‌نماید. مدیر عامل شرکت پس از وصول گزارش ذی حساب و مدیر امور مالی چنانچه پرداخت را منطبق با قوانین و مقررات تشخیص دهد و مسئولیت قانونی بودن پرداخت را کتباً با ذکر مستند قانونی مربوط به عهده بگیرد و به ذی حساب اعلام نماید، ذی حساب و مدیر امور مالی مکلف است وجه را پرداخت و مراتب را با ذکر مستندات قانونی مربوط به بازرس (حسابرس) قانونی شرکت گزارش نماید. ماده۳۶
- اعتباری که در بودجه شرکت برای پرداخت کمک‌های بلاعوض و امور رفاهی کارکنان و یا انجام هزینه‌های اضطراری که همه ساله به تصویب مجمع عمومی شرکت می‌رسد جز در موارد خاصی که قانوناً تعیین تکلیف شده است، به تشخیص مدیر عامل شرکت قابل پرداخت است. ماده۳۷
- هر گاه بر اثر گواهی خلاف واقع مسئولان امور مالی و یا دستور مقامات مجاز، دینی اضافه بر اعتبارات بودجه مصوب بر ذمه شرکت ایجاد شود، مقام متخلف طبق مقررات عمومی مورد تعقیب قرار خواهد گرفت. ماده۳۸
- اعتبارات منظور شده در بودجه هر سال تا آخر اسفند همان سال قابل تعهد و پرداخت است و برای آن مبلغ از هزینه‌هایی که تا پایان سال مالی تعهد انجام شده است، ولی پرداخت نگردیده‌اند، ذخیره مناسب در حساب‌ها منظور می‌گردد. این هزینه‌ها در سال مالی بعد از محل ذخیره‌های در نظر گرفته شده پرداخت خواهد شد. فصل پنجم
- حسابداری و تنظیم امور مالی شرکت ماده۳۹
- ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت مستخدم رسمی است که بنا به پیشنهاد مدیر عامل شرکت و به موجب حکم وزارت امور اقتصادی و دارایی به این سمت منصوب می‌شود و علاوه بر اعمال نظارت و تامین هماهنگی لازم در اجرای مقررات مالی و محاسباتی، وظایف زیر را عهده دار خواهد بود: ۱
- اداره امور مالی شرکت ۲
- نگاهداری و تنظیم حساب‌ها و اسناد مالی ۳
- حفظ اسناد و دفاتر مالی ۴
- نگاهداری و تحویل و تحول وجوه و نقدینه‌ها و سپرده‌ها و اوراق بهادار ۵
- وصول درآمدها و انجام هزینه‌ها ۶
- کنترل و نگاهداری حساب موجودی اموال و انبار ۷
- حفظ و نگهداری اسناد مالکیت اموال غیرمنقول و سایر اموالی که دارای سند مالکیت می‌باشند و همچنین تضمین نامه‌ها و اوراق بهادار متعلق به شرکت ۸
- سایر وظایفی که به موجب این آیین‌نامه و سایر قوانین و مقررات مربوط به عهده ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت واگذار می‌شود. تبصره
- ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت زیر نظر مدیر عامل وظایف خود را انجام می‌دهد. ماده۴۰
- عامل ذی حساب از بین مستخدمان رسمی شرکت با موافقت ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت و حکم مدیر عامل از بین مستخدمان رسمی به این سمت منصوب می‌شود و ذی حساب و مدیر امور مالی قسمتی از وظایف خود را به او محول می‌نماید. ماده۴۱
- از کلیه کارکنانی که به نحوی از انحا تنخواه گردانی در اختیار دارند، تضمین یا وثیقه متناسب اخذ خواهد شد. تعیین نوع تضمین و میزان و نحوه اخذ آن با هیات مدیره شرکت می‌باشد. ماده۴۲
- عملیات مربوط به هزینه و درآمد و سایر عملیات حسابداری شرکت و تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه طبق اصول و قواعد مورد عمل شرکت‌های دولتی و بر اساس اسناد و مدارک مثبته، توسط امور مالی شرکت انجام می‌شود. ماده۴۳
- ذی حساب و مدیر امور مالی موظف است صورت حساب‌های دریافت و پرداخت هر ماه را حداکثر تا پایان ماه بعد تهیه و برای طرح در هیات مدیره به مدیرعامل تسلیم نماید. ماده۴۴
- ذی حساب و مدیر امور مالی شرکت موظف است پس از پایان سال مالی حداکثر تا اردیبهشت سال بعد صورت‌های مالی را برای طرح و تصویب هیات مدیره به مدیرعامل تسلیم نماید. ماده۴۵
- برگه اسناد مورد استفاده و نحوه تنظیم آنها و مدارک و مستندات مورد پذیرش برای ثبت عملیات مالی بر اساس دستورالعملی خواهد بود که توسط امور مالی تهیه و پس از تصویب هیات مدیره اجرا خواهد شد. ماده۴۶
- کلیه اسناد مالی شرکت بر اساس اصل مدارک مثبته تنظیم می‌گردد. تبصره ۱
- در مواردی که اصل مدارک مفقود گردیده باشد، امور مالی شرکت با ارایه دلایل توجیهی مشروط بر آنکه قبلاً به حساب منظور نشده باشد، پس از تصویب هیات مدیره اسناد مالی را با نسخ دیگر به حساب منظور می‌نماید. تبصره ۲
- چنانچه امکان تهیه نسخ دیگر یا فتوکپی مدارک مفقود شده وجود نداشته باشد، امور مالی پس از حصول اطمینان، مراتب را با ارایه دلایل توجیهی به مدیر عامل شرکت جهت طرح در هیات مدیره و کسب مجوز لازم گزارش خواهد نمود. ماده۴۷
- شرکت مکلف است پس از پایان سال مالی صورت‌های مالی را که مورد رسیدگی بازرس (حسابرس) قانونی قرار گرفته است، در مجمع عمومی به تصویب برساند. فصل ششم
- اموال ماده۴۸
- اموال شرکت اعم از منقول و غیرمنقول متعلق به شرکت می‌باشد و صورت آنها باید به نحوی که قابل رسیدگی باشد، نگهداری و ثبت گردد. مسئولیت حفظ و حراست اموال مذکور با شرکت و نظارت و تمرکز حساب‌های اموال با ذی حساب و مدیر امور مالی می‌باشد. تبصره
- ترتیب و نحوه احتساب استهلاک اموال شرکت بر طبق قانون مالیات‌های مستقیم - مصوب ۱۳۶۶ - و اصلاحات بعدی می‌باشد. ماده۴۹
- انتقال اموال منقول وزارت راه و ترابری به شرکت به صورت بلاعوض با رعایت مقررات مربوط مجاز می‌باشد. ماده۵۰
- انتقال بلاعوض اموال منقول شرکت به وزارت راه و ترابری بنا به درخواست وزیر راه و ترابری و موافقت مجمع عمومی شرکت و با اطلاع قبلی وزارت امور اقتصادی و دارایی مشروط بر اینکه ارزش دفتری (قیمت تمام شده منهای استهلاک) آنها جمعاً از پنجاه درصد سرمایه پرداخت شده شرکت تجاوز ننماید، مجاز می‌باشد. ماده۵۱
- شرکت می‌تواند اموال منقول خود را به طور امانی در اختیار سایر وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی و شرکت‌های دولتی و موسسات و نهادهای عمومی غیردولتی قرار دهد در این صورت وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی و شرکت‌های دولتی و موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی تحویل گیرنده بدون اینکه حق تصرف مالکانه نسبت به اموال امانی مذکور داشته باشند، مسئول حفظ و حراست اموال مزبور و نگهداری حساب این اموال خواهند بود و موظفند فهرست اموال یاد شده را به وزارت امور اقتصادی و دارایی ارسال نمایند. عین اموال امانی موضوع این ماده پس از رفع نیاز به شرکت اعاده می‌گردد و مراتب به اطلاع وزارت امور اقتصادی و دارایی می‌رسد. تبصره
- حداکثر زمان پیش‌بینی شده برای تحویل اموال امانی یک سال می‌باشد. ماده۵۲
- منظور از اموال منقول مذکور در مواد (۴۹)، (۵۰) و (۵۱) این آیین‌نامه، اموال منقول و غیر مصرفی است و ترتیب نگهداری حساب نقل و انتقال اموال منقول مصرفی و در حکم مصرفی به موجب قوانین و مقررات موضوعه تعیین خواهد گردید. ماده۵۳
- فروش اموال غیرمنقول شرکت با تصویب مجمع عمومی مجاز و فروش اموال منقول و زائد و اسقاطی با تصویب هیات مدیره شرکت می‌باشد. ماده۵۴
- اموال غیرمنقول شرکت با تصویب مجمع عمومی و هیات وزیران قابل انتقال به وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی می‌باشد، مشروط بر اینکه قیمت دفتری اینگونه اموال مجموعاً از پنجاه درصد سرمایه پرداخت شده شرکت تجاوز ننماید. شرکت مکلف است معادل قیمت دفتری اموال غیرمنقول که به وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی منتقل شده‌اند، از سرمایه شرکت کسر نماید. ماده۵۵
- اموال غیرمنقول شرکت با تصویب مجمع عمومی قابل انتقال به شرکت‌هایی است که صد در صد سهام آنها متعلق به دولت می‌باشد. بهای اینگونه اموال با توافق مجامع عمومی مربوط تعیین و معادل آن سرمایه انتقال دهنده کاهش و سرمایه انتقال گیرنده افزایش می‌یابد. فصل هفتم
- سایر مقررات ماده۵۶
- مدیرعامل شرکت موظف است ترتیب بستن دفاتر مالی هر سال را در پایان همان سال داده و صورت‌های مالی شرکت را حداکثر تا پایان خرداد سال بعد تهیه نموده و پس از تایید هیات مدیره برای بررسی به سازمان حسابرسی (بازرس و حسابرس قانونی) تسلیم نماید. سازمان حسابرسی مکلف است صورت‌های مالی شرکت را ظرف دو ماه رسیدگی و گزارش خود را برای تصویب مجمع عمومی شرکت، تسلیم نماید. ماده۵۷
- شرکت مکلف است صورت‌های مالی خود را به انضمام یک نسخه از گزارش حسابرسی پس از تصویب مجمع عمومی برای درج در صورت حساب عملکرد به وزارت امور اقتصادی و دارایی ارسال نماید. ماده۵۸
- شرکت مکلف است هر سال معادل ده درصد سود ویژه خود را به منظور افزایش بنیه مالی به عنوان اندوخته قانونی منظور نماید و تا زمانی که اندوخته مزبور معادل سرمایه ثبت شده شرکت بشود، این روند ادامه می‌یابد. تبصره
- افزایش سرمایه شرکت از محل اندوخته قانونی مجاز نمی‌باشد. ماده۵۹
- مواردی که در این آیین‌نامه پیش‌بینی نشده است، تابع مقررات قانون محاسبات عمومی کشور و مقررات مورد عمل در شرکت‌های دولتی خواهد بود. هر گونه تغییر یا اصلاح این آیین‌نامه منوط به پیشنهاد شرکت و تایید مجمع عمومی و تصویب هیات وزیران می‌باشد. ماده۶۰
- این آیین‌نامه جایگزین تصویبنامه شماره ۱۲۱۳۰۰/ت/۳۵۶ه- مورخ ۱۳۶۹/۸/۱۳ در خصوص آیین‌نامه مالی شرکت سابق تامین ماشین آلات و تجهیزات راهسازی و راهداری می‌شود. این تصویبنامه در تاریخ ۱۳۸۸/۳/۱۷ به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است. پرویز داودی - معاون اول رئیس جمهور