آییننامه اتوبوسرانی
فصل اول ماده ۱ به کار انداختن اتوبوس در داخل شهرها و خارج آن بدون پروانه شهربانی ممنوع است. ماده ۲
- هرکس بخواهد یک یا چند دستگاه اتوبوس به کار بیندازند باید به موجب درخواست نمونه (۱) شهربانی را از قصد خود آگاه نماید. ماده ۳
- ظرفیت اتوبوسهای شهری از یک تن و یک چهارم و اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر مسافرت میکنند از سه تن نباید کمتر باشد. تبصره
- اتوبوسهائی که اطاق و تعداد صندلیهای آنها در کارخانههای معروف خارجه ساخته و تعیین شده و ظرفیت آنها کمتر از بیست نفر باشد مشمول مواد ۵ و۳ نخواهند بود. ماده ۴
- هر اتوبوس شهری باید یکنفر راننده و یکنفر بلیط فروش و یک نفر شاگرد راننده داشته باشد و اگر مالک بخواهد اجزاء دیگری از قبیل ممیز و غیره اضافه کند مجاز خواهد بود. اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند باید یکنفر شاگرد راننده داشته باشند تعیین اجزاء دیگر اختیاری است. ماده ۵
- تعداد صندلی اتوبوسهائی که در ایران ساخته میشود شهربانی مطابق ظرفیت آن تعیین خواهد کرد عرض صندلیها برای هر یک نفر از ۴۰ سانتیمتر و طول آن ۴۵سانتیمتر کمتر نباید باشد تعیین میزان بار مسافرین اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار میکنند با شهربانی خواهد بود. ماده ۶
- فاصله هر ردیف صندلی نباید کمتر از۳۰ سانتیمتر باشد. ماده ۷
- رویه صندلیها باید از چرم و یا مشمع و یا مخمل و یا ماهوت مناسبی باشد که رنگ پس ندهد. ماده ۸
- شاسی اتوبوسها باید مخصوص اتوبوس ساخته شده باشد. ماده ۹
- عرض راهرو اطاق اتوبوسها نباید کمتر از۴۰ سانتیمتر باشد. ماده ۱۰
- گوشه صندلیها یا سقف راهرو اطاق اتوبوسها باید دارای دستگیره باشد که مسافرین در موقع لزوم استفاده نمایند. ماده ۱۱
- طرفین اطاق اتوبوس باید دارای پنجره بوده و شیشه و پرده آن متحرک و بسهولت باز و بسته شود. ماده ۱۲
- ارتفاع اطاق اتوبوس از کف آن تا سقف کمتر از یکمتر و هشتاد سانتیمتر نباید باشد. ماده ۱۳
- در داخل اتوبوسهای شهری روبروی راننده باید لوحه خط سیرنصب شود. ماده ۱۴
- در خارج جلو هر اتوبوس باید لوحه مخصوص برای تعیین خط سیر در شهر و در جلو یا طرفین آن برای مسافرتهای خارج شهر نصب یا نوشته شود. ماده ۱۵
- در داخل اتوبوسها نباید کمتر از دو چراغ نصب شود و چراغها بایستی حباب مات داشته باشند. ماده ۱۶
- هر اتوبوس باید لااقل دارای دو چراغ بزرک [بزرگ] سفید در جلو باشد و در عقب باضافه چراغ فرمان ایست باید چراغ شماره و خطر نصب شود. ماده ۱۷
- اتوبوسها باید دارای آیینه باشند که راننده عقب خود را ببیند. ماده ۱۸
- سقف اطاق اتوبوسها باید دارای هواکش باشد. ماده ۱۹
- اتوبوسها باید دارای وسیله خبر بین بلیت فروش و راننده باشد. ماده ۲۰
- اتوبوسها میتوانند برای مسافرین ایستاده جایگاه ویژه مجزایی تهیه نمایند ولی تعیین تعداد مسافرین محل مزبور با شهربانی خواهد بود. فصل دوم وظایف مالکین ماده ۲۱
- مالکین باید دفتر ویژه مطابق نمونه (۲) که از طرف شهربانی سرب و منگنه خواهد شد در جایگاه اتوبوسها داشته باشد. ماده ۲۲
- دفتر مزبور هر موقع تمام شود مالک اتوبوس باید آن را به شهربانی تسلیم و دفتر تازه تهیه و بسرب و منگنه شهربانی برساند. ماده ۲۳
- مالکین در موقع استخدام و اخراج راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش باید بفاصله ۴۸ ساعت مراتب را در برک [برگ] چاپی طبق نمونه (۳) بشهربانی اطلاع دهند. ماده ۲۴
- مالکین اتوبوسهای شهری بهیچوجه حق ندارند بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوسهای خود را از کار باز داشته و یا اینکه بخارج شهر بفرستند و اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند موقع مسافرت باید شهربانی را مطلع و بمعاینه متخصص برسانند. ماده ۲۵
- مالکین و رانندکان [رانندگان] باید ساعت کاری که از طرف شهربانی برای رانندکان [رانندگان] تعیین میشود رعایت نمایند. ماده ۲۶
- مالکین موظفند در موقع انتقال اتوبوس خود یا به تعمیردادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن آنها بفاصله ۴۸ساعت مراتب را طبق نمونه (۴) بشهربانی اطلاع دهند. ماده ۲۷
- مالکین در موقع استخدام راننده و شاکرد [شاگرد] راننده و بلیت فروش باید رضایت نامه مالک اول را رویت و در موقع اخراج آنها نیز نباید از دادن خشنودی نامه بدون جهت خودداری نمایند. ماده ۲۸
- در هر موقع که شهربانی مقتضی و لازم بداند اتوبوسها را معاینه خواهد نمود. ماده ۲۹
- مالکین اتوبوسها نباید راننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش که دارای گواهینامه شهربانی نیستند استخدام نمایند. فصل سوم وظایف رانندگان ماده ۳۰
- رانندکان [رانندگان] اتوبوسها باید دارای گواهینامه درجه۱ باشند. ماده ۳۱
- رانندکان [رانندگان] اتباع بیگانه که دارای گواهینامه کشور متبوعه خود باشند در صورتی که در کشور نامبرده گواهینامههای ایران را بپذیرند گواهینامه آن کشور نیز در کشور شاهنشاهی پذیرفته شده و بدون آزمایش براننده گواهینامه داده خواهد شد. ماده ۳۲
- کلیه رانندگان اتوبوسها در موقع رانندگی باید لباس ویژه را که شهربانی جهت آنها تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه رانندگی را در سمت راست سینه خود داشته باشند. ماده ۳۳
- رانندگان باید همه روزه صبح لااقل نیمساعت قبل از ساعت کار ادارات دولتی اتوبوس را در ایستگاههای معینه حاضر و آماده نمایند. ماده ۳۴
- رانندگان در موقع رانندگی حق صحبت کردن با مسافرین را نداشته و هرگاه مسافر سئوالی نماید بدون اینکه سر خود را بطرف مسافر بر گردانند باید پاسخ دهند. ماده ۳۵
- خارج شدن از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس ممنوع است. ماده ۳۶
- رانندگان به جزدر ایستگاههائیگه [استگاههائیکه] شهربانی لوحه نصب نموده حق توقف و پیاده و سوارکردن مسافرین را ندارند مگر در مواقع ضروری که خطری برای مسافر یا کارکنان اتوبوس متصور باشد. ماده ۳۷
- رانندگان در موقع حرکت اتوبوسها حق سبقت بهمدیگر را ندارند. ماده ۳۸
- موقع حرکت فاصله دو اتوبوس نباید کمتر از پانزده متر و در موقع توقف در ایستگاهها کمتر از پنج متر باشد. ماده ۳۹
- شب در موقع حرکت چراغهای جلو و چراغهای داخل اتوبوس و چراغ شماره و همچنین چراغ قرمز خطر و ایست باید روشن باشند. ماده ۴۰
- رانندگان باید همیشه قبل از سوارکردن مسافر بقدر کافی بنزین مصرفی خط سیر خود را در انبار اتوبوس داشته باشند و با سواربودن مسافر ریختن بنزین یا آب و یا روغن به اتوبوس ممنوع است. ماده ۴۱
- رانندگان در موقع تصادف و تصادم باید فوراً اتوبوس را ولو اینکه از مامورین شهربانی در آنجا حضور نداشته باشد در محل واقعه نگاهداشته و پس از حضور مامورین شهربانی مطابق دستور آنها عمل کنند. کارکنان اتوبوسها باید در این قبیل مواقع فورا بپاس محل یا کلانتری مربوطه اطلاع دهند. ماده ۴۲
- رانندگان اتوبوسهای شهری بیشتر از۱۵ دقیقه در ابتداء و انتهای خط سیر خود حق توقف نداشته ولو مسافر بقدر کافی نداشته باشند باید حرکت کنند. ماده ۴۳
- تعمیرکاری و روغن گیری (جز در مواقع ضرورت) و شستن اتوبوس در ایستگاهها و معابر عمومی و انهار ممنوع است. ماده ۴۴
- رانندگان باید آلات و ابزار لازمه را همیشه در محل ویژه در اتوبوس داشته باشند. ماده ۴۵
- سرعت حرکت اتوبوسها در خیابانهای شهر از ساعتی ۳۰ و در میدانها و سرپیچها ۲۰ و حومه۴۰ و در خارج شهر از (۵۰) کیلومتر نباید بیشتر باشد. ماده ۴۶
- رانندکان [رانندگان] در میدانها و چهار راهها و سه راهها و سرپیچها و در مقابل آموزشکاهها و تماشا خانهها و نمایشگاهها و سایر امکنه اجتماعات و تفرجگاههای عمومی که علائم گذارده شده باید با سرعت ۱۵ کیلومتر و با احتیاط حرکت کنند. ماده ۴۷
- چراغهای جلو اتوبوسها باید به طوری باشند که در مواقع ضرورت راننده بتواند نور را کم و زیاد کند و کم و زیاد کردن نور یا خاموش کردن چراغ در موقع روبروشدن با اتوبوسها و اتومبیلهای دیگر در حرکت هستند اجباری است. ماده ۴۸
- رانندگان و بلیت فروشها در موقع خارج شدن از مالک اتوبوس اولی رضایتنامه از او تحصیل و قبل از ارائه خشنودی نامه دیگر حق استخدام آن را نخواهد داشت و اگر مالک اولی بدون جهت از دادن خشنودی نامه خودداری نماید شهربانی پس از رسیدگی گواهینامه لازم براننده و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروش خواهد داد. ماده ۴۹
- عبور از وسط ستونهای دستجات ارتش و شاگردان آموزشگاهها و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی و بوق زدن در این مواقع ممنوع است. ماده ۵۰
- رانندگان موظفند در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیلهای شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس را موقتا در کنار خیابان متوقف ساخته و راه عبور را برای آنها آزاد گذارده و بوق نزنند. ماده ۵۱
- توقف اتوبوس در ایستگاههای خط سیر فقط باندازه پیاده و سوار کردن مسافرین خواهد بود و بدون اعلام حرکت از طرف بلیط فروش راننده نباید حرکت کند. ماده ۵۲
- رانندگان چنانچه نوشابه خورده باشند نباید رانندکی [رانندگی] کنند و همچنین خوردن نوشابه و غذا و کشیدن سیگار در موقع رانندکی [رانندگی] و کار برای رانندکان [رانندگان] و سایر کارکنان اتوبوسها ممنوع است. ماده ۵۳
- راننده و شاگرد راننده و بلیت فروش هر اتوبوس که صبح اسامی آنها در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت و مشغول کار شدهاند نباید وظیفه خود را شخصا بدیکری [بدیگری] رجوع کنند و اگر ضرورتی پیدا کند باید بگاراژ رفته و به اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] تبدیل شوند و در موقعیکه راننده دچار حادثه شده و قادر برفتن کاراژ [گاراژ] نباشد باید اتوبوس را متوقف و به وسیله کارکنان اتوبوس برئیس گاراژ اطلاع دهد. ماده ۵۴
- راننده باید هر هفته اتوبوس را برای معاینه بشهربانی برده و برک [برگ] معاینه را همیشه همراه داشته باشد. ماده ۵۵
- رانندگان در موقع رانندگی باید گواهینامه رانندگی را همراه داشته باشند. فصل چهارم وظایف بلیت فروش و شاگرد راننده ماده ۵۶
- بلیت فروشها و شاگرد رانندهها باید دارای گواهینامه شهربانی بوده و در موقع انجام وظیفه همراه داشته باشند و همچنین باید در موقع کار لباس ویژه را که شهربانی تعیین نموده بپوشند و شماره ویژه خود را به سمت راست سینه خود داشته باشند. ماده ۵۷
- مسئولیت تعداد مسافرین در اتوبوسهای شهری با در نظرگرفتن ظرفیت اتوبوس با بلیت فروش خواهد بود و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند با راننده است. ماده ۵۸
- بلیت فروش باید حرکت و توقف اتوبوس را در ایستگاهها براننده اعلام دارد. ماده ۵۹
- موقع پیاده شدن مسافرین بلیت فروش موظف است هرگاه پول یا اشیائی از مسافرین مانده باشد فوراً بصاحبش مسترد و اگر مسافر رفته باشد مراتب را براننده و شاگرد راننده اطلاع داده و اشیاء جا مانده را در مدت ۲۴ساعت بکلانتری مربوطه تسلیم نماید و در اتوبوسهائی که از شهری بشهر دیگر کار میکنند این وظیفه بهعهده راننده است و باید اشیاء جامانده را باولین شهربانی تسلیم و رسید دریافت نماید. ماده ۶۰
- رانندگان و بلیت فروشها و شاگرد رانندهها حق طلبیدن مسافر نخواهند داشت. ماده ۶۱
- بلیت فروشها نباید اشخاصی را که لباس آنها باعث کثافت صندلی و لباس سایر مسافرین میگردد قبول نماید و همچنین قبول اشیاء کثیف و بار و مواد محترقه نیز ممنوع است در اتوبوسهائیکه در خارج شهر کار میکنند این وظیفه با راننده است. ماده ۶۲
- بلیت فروشها باید همیشه بقدر احتیاج پشیز همراه داشته باشند. ماده ۶۳
- بلیت فروشها باید در ایستگاهها اشخاصی را که قصد پیاده شدن دارند قبلا پیاده نموده و بعد مسافر سوار نمایند و تا مسافر به جای خودش ننشیند بلیت فروش نباید حرکت دادن اتوبوس را براننده اعلام کند. ماده ۶۴
- سوارکردن خانمها و اطفال و اشخاص پیر و کهن سال بر سایرین مقدم خواهد بود. ماده ۶۵
- تمیز نگاهداشتن داخل و خارج اتوبوس با شاگرد راننده است. ماده ۶۶
- بلیت فروش موظف است در موقع رسیدن بهر ایستگاه با ذکر اسم ایستگاه مسافرین را مطلع سازد. ماده ۶۷
- بلیت فروش موظف است قبل از حرکت اتوبوس درب آن را ببندد. و در اتوبوسهائیکه از شهری بشهر دیگر کار میکند این وظیفه به عهده شاگرد راننده خواهد بود. فصل پنجم مقررات مخصوصه ماده ۶۸
- کارکنان اتوبوسها باید همیشه با نهایت ادب و احترام با مسافرین رفتار نمایند. ماده ۶۹
- موقع حرکت اتوبوس ایستادن اشخاص اعم از بلیت فروش و شاگرد راننده و غیره روی رکاب ممنوع است. ماده ۷۰
- خط سیر اتوبوسها را شهربانی تعیین و در لوحه نامبرده در ماده ۱۴ نوشته خواهد شد. ماده ۷۱
- اطفال خردسال مسافرین تا شش سال در صورت عدم اشغال صندلی از تادیه کرایه معاف خواهند بود. ماده ۷۲
- اطفال از شش تا دوازده سال در شهر نصف بهای بلیت را پرداخته و حق نشستن در صندلی خواهند داشت. ماده ۷۳
- صحبت خارج از نزاکت و انداختن آب دهان و بینی در اتوبوسها ممنوع است. ماده ۷۴
- بلیت فروشها باید بهای بلیت را مطابق آنچه که در بلیت نوشته شده دریافت نمایند و حق ندارند اضافه از بهای بلیت وجهی مطالبه کنند. ماده ۷۵
- اتوبوسهای فعلی مادامیگه [مادامیکه] مطابق تشخیص شهربانی چه از جهت ظرفیت مندرج در ماده۳ و چه از جهات دیکر [دیگر] قابل استفاده باشند حق کارکردن خواهند داشت. ماده ۷۶
- شماره جلو یا عقب اتوبوس نباید تا شده و یا آثار شکستی [شکستگی] و تاخوردگی داشته و یا یکی از اعداد آن افتاده و یا روی شماره با گل و یا وسائل دیکر [دیگر] پوشیده باشد شماره عقب اتوبوس باید در زیر چراغیکه مخصوص روشن کردن شماره است نصب شود. ماده ۷۷
- رانندکان [رانندگان] و شاگرد رانندگان و بلیت فروشها موظفند هر یک وظائف مربوط بخود را مطابق این آییننامه در شهربانی امتحان بدهند و در گواهی نامه آنها ذکر شود. ماده ۷۸
- شهربانی میتواند از لحاظ حفظ انتظامات و در موقع بروز فساد اخلاق از راننده گواهینامه او را توقیف نماید. ماده ۷۹
- از کلیه اتوبوسهائیکه در خطوط مختلفه شهر و جادههای اطراف آن تا (۱۵کیلومتر) از قبیل شمیرانات و شهر ری و امثال آن کار میکنند اداره کل شهربانی صورتی با تعیین خطوط و اوقات کار تهیه و بصاحبان آنها خواهد داد که در ظرف سال بنوبه در اوقات معینه در خطوط مختلفه کار کرده و هیچ یک از خطوط مزبور منحصر بیک یا چند دستگاه اتوبوس نباشد چنانچه در روزهای تعطیل و مواقع لازمه در هر یک از خطوط مختلفه مسافر زیاد بوده و احتیاج باضافه کردن اتوبوسهای آن خط باشد به طور تساوی و بنوبه از اتوبوسهای سایر خطوط بان خط اضافه میشود. فصل ششم مواد خلافی ماده ۸۰
- اشخاص ذیل بسه الی هفت روز حبس تکدیری و یا بتادیه ده الی پنجاه ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهر دو مجازات تواماً محکوم میشوند: ۱
- کسیکه بدون پروانه شهربانی اتوبوس راه بیندازد. ۲
- مالک اتوبوسی که راننده را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام نماید. ۳
- راننده که بدون داشتن گواهینامه درجه (۲) شهربانی اتوبوس براند. ۴
- راننده اتوبوسی که سبقت از اتوبوس دیگری که در حرکت است بکیرد[بگیرد]. ۵
- راننده که در شب چراغهای جلو یا داخل اتوبوس او روشن نباشد. ۶
- راننده که در موقع بروز حادثه بدون اجازه مامورین شهربانی اتوبوس را حرکت دهد. ۷
- کارکنان اتوبوسها که در موقع بروز حادثه مراتب را فوراً بپاس محل و یا بکلانتری مربوطه اطلاع ندهند. ۸
- راننده که سرعتهای معینه در ماده ۴۵ این آییننامه را رعایت نکند. ۹
- راننده که در نقاط معینه در ماده ۴۶ این آییننامه بیش از ۱۵کیلومتر حرکت کند. ۱۰
- راننده که اتوبوس خود را از وسط دستجات ارتش و دانش آموزان و مشایعت کنندکان [کنندگان] جنائز و سایر دستجات تشریفاتی عبور بدهد و یا در این موقع بوق بزند. ۱۱
- راننده اتوبوس که در موقع عبور وسائل نقلیه آتش نشانی و اتومبیلهای بهداری و مامورین شهربانی که بمحل حادثه میروند اتوبوس خود را متوقف نساخته و یا بوق بزند. ۱۲
- راننده که نوشابه خورده و رانندکی [رانندگی] کند و یا در موقع رانندگی و کار نوشابه استعمال کند یا غذا بخورد یا سیگار بکشد و همچنین سایر کارکنان اتوبوس که در موقع کار نوشابه استعمال نمایند. ۱۳
- راننده که صبح اسم او در دفتر کاراژ [گاراژ] ثبت شده بدون اطلاع رئیس کاراژ [گاراژ] کار خود را بدیکری [بدیگری] محول کند. ۱۴
- راننده که اتوبوس را هر هفته برای معاینه به شهربانی نبرد. ۱۵
- مالک اتوبوسی که برخلاف مدلول ماده ۷۵ اتوبوس خود را به کار بیندازد و راننده که در اتوبوسی که مشمول ماده ۷۵ نیست رانندگی کند. ۱۶
- راننده که شماره جلو و عقب اتوبوس او برخلاف ماده ۷۶ این آییننامه باشد. ۱۷
- راننده یا بلیت فروشی که در شهر یا خارج شهر بیش از ظرفیت مقرره مسافر یا بار در اتوبوس سوار یا قبول کند. ۱۸
- مالک اتوبوسی که بدون عذر موجه و اطلاع شهربانی اتوبوس خود را از کار بازداشته یا بخارج شهر بفرستد و یا در موقع مسافرت اتوبوس شهربانی را مطلع نکرده و به معاینه متخصص نرساند: ماده ۸۱
- اشخاص ذیل بیک الی سه روز حبس تکدیری و یا بسه الی ده ریال جزای نقدی و در صورت تکرار بهردو مجازات تواماً محکوم خواهند شد. ۱
- مالک اتوبوسی که رعایت ماده (۴) این آییننامه را از لحاظ تعیین کارکنان اتوبوس ننماید و یا استخدام و اخراج هر یک از آنان را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد. ۲
- مالک اتوبوسی که دفتر ویژه سرب و منکنه [منگنه] شده نداشته و یا پس از اتمام دفتر را بشهربانی تحویل ندهد و یا دفتر جدید تهیه نکند. ۳
- مالک و یا راننده که ساعت کار معیننه [معینه] از طرف شهربانی را رعایت نکند. ۴
- مالکی که در موقع انتقال اتوبوس خود بدیگری یا بتعمیر دادن و خارج کردن از تعمیر یا اسقاط و اوراق کردن مراتب را به ترتیب مقرر در ظرف ۴۸ ساعت بشهربانی اطلاع ندهد. ۵
- مالکی که راننده یا شاگرد راننده یا بلیت فروشی را که ورقه خشنودی نامه از مالک قبلی نداشته استخدام نماید. ۶
- راننده اتوبوسی که گواهینامه خود یا برک [برگ] معاینه هفتکی [هفتگی] اتوبوسی را در موقع کار همراه نداشته یا لباس ویژه رانندگی را نپوشیده و شماره ویژه رانندگی را در موقع کار بسینه خود نصب ننموده باشد. ۷
- راننده که در موقع راندن با مسافرین صحبت کند و یا سرخود را برای جوابدادن بمسافر برگرداند. ۸
- راننده که از خط سیرمعینه در لوحه اتوبوس خارج شود. ۹
- راننده که به جزدر ایستگاههای معینه بدون ضرورت توقف نماید و یا بلیت فروشی که در غیرایستگاه بدون ضرورت اعلام توقف دهد و مسافر سوار یا پیاده کند. ۱۰
- راننده اتوبوسی که رعایت فاصلههای معینه را با اتوبوس دیکر [دیگر] موقع حرکت و توقف ننماید. ۱۱
- راننده که قبل از سوار کردن مسافر بنزین و آب و روغن تهیه نکند. ۱۲
- راننده اتوبوسی که در ابتداء و انتهای خط سیر خود بیش از ۱۵دقیقه توقف نماید. ۱۳
- راننده اتوبوسی و یا شاگرد راننده و یا بلیت فروشی که در معابر عمومی و ایستگاهها بتعمیر و روغن گیری غیرضروری اتوبوس یا شستشوی آن بپردازد و یا بدیکری [بدیگری] در این خصوص دستور بدهد. ۱۴
- راننده که آلات و افزار لازمه را در محل ویژه اتوبوس نداشته باشد. ۱۵
- راننده اتوبوسی که در مواقع روبروشدن با وسائل نقلیه دیکر [دیگر] نور چراغ را کم و زیاد یا خاموش و روشن نکند. ۱۶
- راننده اتوبوسی که بیش از اندازه پیاده و سوار کردن مسافرین در ایستکاهها [ایستگاهها] توقف نماید. ۱۷
- راننده اتوبوسی که قبل از اعلام بلیت فروش از ایستگاه حرکت کند و همچنین بلیت فروشی که حرکت و توقف اتوبوس را در ایستکاهها [ایستگاهها] براننده اعلام ننماید. ۱۸
- بلیت فروش و یا شاگرد راننده که دارای گواهی نامه از شهربانی نبوده یا در موقع کار کواهینامه [گواهینامه] خود را همراه نداشته یا لباس معین را نپوشیده و یا شماره ویژه را بسینه خود نصب نکرده باشند. ۱۹
- راننده و یا بلیت فروش و یا شاگرد راننده که مسافر طلب کند. ۲۰
- راننده و یا بلیت فروشی که اشخاصی را که خود یا لباس آنها آلوده بکثافت است سوار اتوبوس کند و یا اشیاء کثیف یا بار یا مواد محترقه قبول نماید. ۲۱
- بلیت فروشی که پشیز بقدر احتیاج همراه نداشته باشد. ۲۲
- بلیت فروشی که رعایت ماده ۶۳ این آییننامه را ننماید. ۲۳
- شاگرد راننده که اتوبوس را تمیز نگاه ندارد. ۲۴
- بلیت فروشی که در موقع رسیدن بهر ایستکاه [ایستگاه] با ذکر اسم ایستکاه [ایستگاه] مسافرین را مطلع نسازد. ۲۵
- بلیت فروش و یا شاکرد [شاگرد] راننده که در داخل یا خارج شهر قبل از حرکت درب اتوبوس را نبندد. ۲۶
- بلیت فروش یا شاکرد [شاگرد] راننده یا اشخاص دیکر [دیگر] که در موقع حرکت اتوبوس روی رکاب بایستند. ۲۷
- بلیت فروشی که رعایت مواد۷۱ و ۷۲ را در مورد اطفال ننماید. ۲۸
- کارکنان اتوبوس یا اشخاص دیکر [دیگر] که آب دهان و بینی در اتوبوس بیندازند و یا صحبتهای خارج از نزاکت ننمایند. ۲۹
- مالک اتوبوس که شاکرد [شاگرد] راننده یا بلیت فروشی را که دارای گواهینامه شهربانی نیست استخدام کند. ۳۰
- شاکرد [شاگرد] راننده و یا بلیت فروشی که در موقع کار غذا بخورد یا سیکار[سیگار] بکشد. ۳۱
- شاگرد راننده و بلیت فروشی که صبح اسامی آنان در دفتر گاراژ ثبت شده بدون اطلاع رئیس گاراژ کار خود را بدیگری محول کنند. ۳۲
- بلیت فروشی که اشیاء جامانده مسافر را به ترتیب مقرر در ماده ۵۹ بخود او یا بکلانتری مربوط تسلیم نکند و همچنین راننده که اشیاء جامانده در اتوبوس را که از شهری بشهر دیکر [دیگر] کار میکند بنزدیکترین شهربانی تسلیم ننماید. ۳۳
- کارکنان اتوبوسی که با ادب و احترام با مسافرین رفتار نکنند. ۳۴
- بلیت فروشی که پیش از بهای بلیت از مسافرین وجه مطالبه نماید. کفیل وزارت دادگستری سروری از طرف وزیرکشور فریدونی