پیشنهاد اصلاح آییننامه احداث بنا و تأسیسات خارج از محدوده شهرها
شورای عالی شهرسازی و معماری ایران بر اساس بند ۱ ماده ۲ قانون تاسیس شورای عالی مذکور مواد زیر را به عنوان تکمله و اصلاحیه آییننامه احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها در تاریخ ۱۳۶۸/۳/۲۹ تصویب نموده جهت طرح در هیات محترم وزیران پیشنهاد مینماید: ۱
- مناطق مجاور شهرهای بزرگ و یا حدفاصل شهرهای نزدیک به هم که امکان توسعه آتی و اتصال آنها به یکدیگر وجود دارد و همچنین اراضی مجاور و نزدیک به راههای عمده و اصلی کشور بر اساس ماده ۶ آییننامه مربوط به استفاده از اراضی و احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده قانونی و حریم شهرها پس از تعیین محدوده به عنوان مناطق مشمول صدور پروانه و نظارت ساختمانی اعلام گردیده و مورد نظارت دقیق استانداریها یا مراجعی که بر اساس ماده مذکور تعیین میگردند قرار گیرد. ۲
- تا عمق ۱۵۰ متر از بر حریم قانونی راه در طرفین ورودی کلیه راههای بین شهری اصلی به طول ۵ تا ۲۰ کیلومتر از محدوده استحفاظی هر شهر و همچنین تا همین عمق در طرفین آن قسمت از راههای کمربندی که خارج از محدوده استحفاظی شهرها واقع میگردند احداث هر گونه ساختمان به جزساختمانهای مورد نیاز کشاورزی موضوع ماده آییننامه فوق الذکر و تاسیسات جانبی مربوط به راهها که به تصویب مراجع قانونی مربوطه رسیده باشد ممنوع است. طول مناسب نوار حفاظتی فوق الذکر بر حسب اهمیت و قابلیت توسعه شهر توسط کمیسیون ماده ۱۳ آییننامه احداث بنا و تاسیسات در خارج از محدوده و حریم شهرها تعیین خواهد گردید. ۳
- کمیسیون ماده ۱۳ آییننامه مذکور همچنین موظف است مناطق حساسی را که در بقیه طول راههای بین شهری ممکن است در معرض ساخت و ساز قرار بگیرند با عمق مورد نیاز مشمول ممنوعیت کلی ساختمان و تاسیسات قرار داده و یا احداث بعضی ساختمانهای مجاز را پس از تعیین ضوابط مشمول مقررات صدور پروانه و نظارت ساختمانی قرار دهد. ۴
- چنانچه در خارج از نوار حفاظتی موضوع بندهای ۲ و ۳ یا در بر حریم قانونی در طول راه طبق ضوابط مقرر در آییننامه پس از اخذ پروانه، ساختمانها و تاسیساتی بخواهد احداث شود، نقشه کیفیت دسترسی به جاده اصلی میبایست به تایید وزارت راه و ترابری برسد. ۵
- مدیر کل راه و ترابری استان و مسئول سازمان جهاد سازندگی استان نیز به عضویت کمیسیون ماده ۱۳ آییننامه فوق الذکر در میآیند. ۶
- به منظور استفاده مناسب از حریم راهها و کمک به پاکیزگی و زیبائی منظر آنها و همچنین جلوگیری از باز کردن راه دسترسی برای ساخت و سازهای بعد از حریم راه، وزارت راه وترابری با توجه به ماده ۶ قانون ایمنی راهها و راهآهن اجازه کشاورزی و درختکاری در حریم راهها را تا زمانی که توسعه بیشتر عرض راه ضرورت پیدا نکرده است بدهد. مسئولیت درختکاری و نگهداری از فضاهای سبز ایجاد شده در خارج از محدودههای قانونی و حریم شهرها به عهده سازمان جنگلها و مراتع کشور میباشد که با هماهنگی وزارت راه و ترابری به این امر اقدام خواهند نمود.