مصوبه درباره سیاست‌های کلان آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی

بدینوسیله «سیاست‌های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی» که در چهارمین جلسه شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۱۱ به تصویب رسیده است، به استناد بند (۱۰) ماده (۱) آیین‌نامه نحوه تشکیل و اداره جلسات شورای مذکور به شرح پیوست جهت اجرا ابلاغ می‌شود در این خصوص دبیرخانه موظف است: ۱

• ابزار لازم برای پایش و ارزیابی سیاست‌های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی را پیش‌بینی نموده و گزارش عملکرد سالانه را در شورا ارائه دهد. ۲
• تغییرات لازم در رویکردها و برنامه‌های عملیاتی آموزش‌های مهارتی متناسب با سیاست‌های کلان از دستگاه‌های ذیربط را پیگیری و به شورا ارائه نماید. ۳
• آسیب شناسی وضعیت کنونی و آتی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با همکااری دستگاه‌های مرتبط را تهیه و به شورا گزارش نماید. اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهور و رئیس شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی بسمه تعالی سیاست‌های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی

1. ارتقای جایگاه و منزلت آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در جامعه و در نظام آموزش عمومی و تخصصی به عنوان یکی از مولفه‌های اصلی پیشبرد برنامه‌های توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور
2. نظام بخشی و ساماندهی به آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی کشور برای تربیت و توسعه منابع انسانی ماهر، متخصص و کارآمد با تاکید بر نیازهای جامعه و بازار کار (فعلی و آتی) در جهت ایجاد اشتغال مولد و پایدار برای کلیه گروه‌های مختلف حرفه ای و شغلی.
3. متناسب سازی سهم آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و ارتقا کیفیت نظام آموزشی برای افزایش تولید ثروت ملی، کاهش فقر و تحقق عدالت آموزشی در جامعه.
4. تقاضا محور کردن آموزش‌های مهارتی برای افزایش تولید کالا و خدمات و بهره وری بنگاه‌های اقتصادی و پاسخگویی به تقاضای نیروی انسانی برای کار در کشورهای خارجی.
5. طراحی و بهبود نظام مدیریت و راهبردی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۵/۱. استفاده از ظرفیت قانونی شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در سیاستگذاری و برنامه‌ریزی کلان، تنظیم گری، تضمین کیفیت و نظارت بر آموزش‌های تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۵/۲. تنظیم نقش و اختیارات ارائه دهندگان آموزش‌های مهارتی ملی و منطقه ای در گروه‌های مختلف شغلی و حرفه ای با حکمرانی مشارکتی و چند سطحی در تحقق اهداف و ماموریت‌ها. ۵/۳. تقویت جایگاه و مشارکت بخش خصوصی، تعاونی، نهادها و تشکل‌های حرفه ای، خانواده، رسانه‌ها و سایر ذینفعان در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۵/۴. استفاده بهینه از ظرفیت‌های نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای تحقق اهداف و سیاست‌های کلی نظام در سایر بخش‌ها با تاکید بر اشتغال زایی، الگوی جمعیت، اصلاح الگوی مصرف و اقتصاد مقاومتی. ۵/۵ تقویت نظارت عالیه شورا بر تدوین و تنقیح لوایح و مقررات در چارچوب قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی جهت اجرایی شدن سیاست‌های کلان در این نظام. ۵/۶. حمایت و پشتیبانی از ابتکارات و نوآوری‌ها در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی.

6. طراحی و استقرار چارچوب و نظام صلاحیت حرفه ای با تاکید بر:

۶/۱ توجه همزمان و متعادل به شایستگی‌های حرفه ای، توسعه حرفه ای و صلاحیت‌های حرفه ای. ۶/۲. فراهم آوردن زمینه توسعه حرفه ای در چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی تا سطوح بالا. ۶/۳ سنجش صلاحیت‌های حرفه ای و اعطای گواهینامه‌ها در سطح ملی با قابلیت انطباق با سطوح بین‌المللی. ۶/۴ فراهم آوردن سنجش یادگیری مادام العمر در حرف و مشاغل گوناگون. ۶/۵ ارتباط دهی شایستگی‌ها و صلاحیت حرفه ای در حرف و مشاغل گوناگون مورد نیاز کشور با نظام اشتغال، نظام پرداخت و دستمزد.

7. بهبود و ارتقای نظام برنامه‌ریزی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر‌:

۷/۱ طراحی برنامه‌های آموزشی مهارتی مبتنی بر شایستگی حرفه ای و تغییرات سریع و متنوع دنیای کار به منظور ارتباط منطقی بین آموزش‌های مهارتی و بازار کار. ۷/۲ کل نگری در برنامه‌های آموزش مهارتی از طریق کسب شایستگی‌های غیر فنی توامان با شایستگی‌های فنی توسط مهارت جویان. ۷/۳ تولید و توسعه بسته‌های آموزشی و محتوای الکترونیکی و استفاده از ظرفیت‌های فضای مجازی با بکارگیری ظرفیت‌های بخش خصوصی ۷/۴ تحول در شیوه‌های سنجش و ارزشیابی مهارت جویان برای شناسایی نقاط قوت و ضعف و همچنین اصلاح و بهبود موقعیت حرفه ای و شغلی. ۷/۵ لزوم رعایت موارد ایمنی و بهداشت کار.

8. بهبود و ارتقای نیروی انسانی مورد نیاز نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۸/۱ استقرار و ارتقاء کیفی و کمی نظام تربیت مربی و افزایش مستمر شایستگی‌ها و توانمندی‌های علمی، حرفه ای و اخلاقی نیروی انسانی مورد نیاز. ۸/۲. استقرار نظام سنجش و ارزشیابی صلاحیت‌های حرفه ای ملی و رتبه بندی مربیان در سطوح مختلف صلاحیت حرفه ای. ۸/۳ جلب همکاری و مشارکت استادکاران بخش خصوصی و تعاونی.

9. بهبود مستمر اجرای نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر:

۹/۱ گسترش دامنه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای کلیه مهارت جویان. ۹/۲ جلب همکاری و مشارکت تشکل‌ها، بنگاه‌های اقتصادی بخش‌های دولتی، تعاونی و خصوصی در امر آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای استفاده از ظرفیت آنها و متنوع سازی محیط‌های یادگیری حرفه ای. ۹/۳ ارزیابی نقش آفرینان و هماهنگی مستمر ذینفعان نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در اجرای آموزش‌ها. ۹/۴ تربیت نیروی کار حرفه ای متناسب با نیازهای دیگر کشورها و فراهم نمودن زیرساخت‌ها و گسترش همکاری و تعامل فعال و سازنده در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی به صورت آموزش دولتی، غیردولتی، نیمه دولتی (تعاملی) و مشارکت منطقه ای و بین‌المللی به ویژه کشورهای همسایه در قالب آموزش‌های حضوری (مستقیم)، نیمه حضوری و مجازی. ۹/۵ توسعه ساز و کارهای حمایتی و تشویقی مناسب برای ذینفعان آموزش‌های مهارتی. ۹/۶ اولویت دهی به توسعه مهارت آموزی در مناطق کم برخوردار، گروه‌های آسیب پذیر و افراد با نیازهای ویژه.

10. ارتقا جایگاه ارزیابی بیرونی آموزش‌های مهارتی (توسط کارفرمایان) با تاکید بر: ۱۰/۱. هماهنگی و ارتباط با نظام جامع اطلاعات بازار کار جهت ارتقاء اثربخشی. ۱۰/۲ تضمین کیفیت نظام آموزش بر اساس شاخص‌های ملی و منطقه ای و بین‌المللی. ۱۰/۳ توسعه پژوهش‌های کاربردی جهت تعیین نیازهای آینده بازار کار و مهارت برای تربیت نیروی انسانی کشور. ۱۰/۴ بکارگیری رویکرد متعادل به روش‌های علمی و ابتکاری در حل مسائل و پژوهش‌های مرتبط. ۱۰/۵ تولید فناوری‌های کوچک و متوسط آموزشی متناسب با اقتضائات مهارت آموزی.
11. بهبود و ارتقای تامین منابع مالی، تجهیزات و زیرساخت‌های کالبدی نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر: ۱۱/۱ تنظیم گری و متناسب سازی اعتبارات در ارائه بودجه مورد نیاز آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در بین دستگاه‌های ارائه دهنده آموزش در ارائه پیشنهاد برای درج در لوایح بودجه سنواتی با توجه نیازهای فعلی و آتی جامعه و بازار کار و کارآفرینی. ۱۱/۲ متنوع سازی و پایدارسازی منابع مالی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای از طریق ایجاد صندوق توسعه ملی مهارت، مشارکت خیزان، مشارکت تشکل‌ها، بنگاه‌های اقتصادی و افزایش سهم منابع دولتی. ۱۱/۳. متناسب در برنامه پنجساله آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارت آموزی در برنامه‌های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. ۱۱/۴ حمایت از به روزرسانی فضا، تجهیزات و زیرساخت‌های کالبدی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی و استقاده حداکثری از منابع موجود با مشارکت ذی نفعان آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی در بخش‌های دولتی، تعاونی و خصوصی در قالب سامانه جامع ملی. ۱۱/۵ توسعه آموزش‌های مهارتی مبتنی بر فناوری‌های جدید و حمایت از تولید داخلی.
12. ترویج و تقویت فرهنگ کار، تولید، کارآفرینی، توسعه مهارت و استفاده از تولیدات داخلی با الگوی اسلامی و ایرانی و عامل تربیت با بهره گیری از نظام مدیریتی، آموزشی و رسانه ای کشور.