ماده ۸۸۱ مکرر قانون مدنی

«حجب به وصف»، یعنی عاملی که به دلیل وجود در شخص وارث، او را از ارث محروم می‌نماید.

«کفر» در لغت، یعنی بی‌دین بودن، و در حقوق به کسی که به توحید یا پیامبری حضرت محمد، یا یکی از ضروریات دین، اعتقاد نداشته باشد؛ «کافر» گویند.

«کافر اصلی» به کسی گویند که از کودکی، به تبع پدر و مادر خود، کافر بوده است.

«کافر مرتد» کسی است که مسلمان بوده؛ اما پس از بلوغ، با عقل و اختیار کامل، از دین خارج شده است.

«مرتد فطری» کسی است که در وقت انعقاد نطفه وی، یکی از والدین او مسلمان بوده؛ و خود او نیز پس از بلوغ، اسلام را اختیار نموده؛ و سپس از دین خارج شده‌است.

به کسی که والدین او کافر بوده؛ و خود او نیز پس از بلوغ، به کیش آنان بوده و سپس مسلمان شده؛ و بعد، از اسلام خارج شده‌است؛ «مرتد ملی» گویند، در واقع مرتد ملی، کسی است که در زمان انعقاد نطفه وی، پدر و مادرش کافر بوده؛ و خود او نیز، پس از بلوغ، اظهار به کفر نموده؛ و سپس اسلام آورده؛ و دوباره کافر گردیده است.