ماده ۸۷ قانون مدنی

به کسی که اداره موقوفه را به عهده گیرد، «متولی» گویند.

• اگر واقف، مال خود را به نفع اقاربش وقف نماید؛ ترتیب انتفاع هر یک از آنان، با عرف است؛ مگر اینکه تصریح به قاعده الاقرب فالاقرب نماید.
• اگر واقف، مال خود را به نفع اولادش وقف نماید؛ مذکر و مؤنث و خنثی، به‌طور مساوی، در منافع موقوفه شریک خواهند بود، و چنانچه واقف، مال خود را به نفع نوه‌هایش وقف نماید؛ نوه‌های پسری و دختری او، صرف نظر از اینکه مذکر یا مؤنث باشند، به‌طور مساوی، در منافع موقوفه شریک خواهند بود، به عبارت دیگر اگر واقف بگوید که مال خود را بر ذریه‌ام وقف نمودم یا بر اولاد و فرزندان اولادم وقف کردم؛ همه اولاد و نوه‌های مذکر و مؤنث او بدون رعایت ترتب و طبقات قرابت از موقوفه بهره‌مند می‌گردند؛ زیرا چنین عباراتی، دلالت بر شمول تمام اشخاص مزبور دارد.
• اگر واقف بگوید که مال خود را بر فرزندانم و سپس بر فقرا وقف نمودم؛ بعید نیست که منظور او از فرزندان، اولاد بلاواسطه‌اش باشد.
• در وقف ترتیبی، فرزند با پدر خود و خواهرزاده با دایی خویش، نمی‌توانند هم‌زمان از موقوفه منتفع گردند.