متن قانون
ماده ۷ قانون شهادت و امارات مصوب ۱۳۰۸,۰۴,۲۵: اماره عبارت از اوضاع و احوالی است که نوعا صحت اظهارات یکی از طرفین دعوی را برساند – هیچوقت نمی‌توان باستناد امارات حکم داد مگر اینکه امارات موجوده قوی و موجه باشد – در این صورت نیز محکمه مکلف است اوضاع و احوالی را که مدرک حکم قرار می‌دهد بطور روشن و کافی یک بیک تشریح کند – بعلاوه وقتی می‌توان باستناد امارات حکم داد که یا دعوی از نوع دعاوی باشد که موافق این قانون اثبات آن بوسیله شهود ممکن است یا وجود امارات دلایل موجوده دیگر را تکمیل کند.