ماده ۶۸ قانون مدنی

مقصود از «عین موقوفه» در ماده ۶۸ قانون مدنی، مال مورد وقف است که با بقای عین مال، بتوان از آن منتفع گشت.

• به دلالت قاعده فقهی «المعروف عرفاً کالمشروط شرطاً»، آنچه که به دلالت عرف، تابع وقف باشد؛ مانند شرطی است که بین طرفین منعقد شده است.
• میوه ای که حین وقف، بر روی درخت موجود بوده و نیز حمل حیوان، از توابع موقوفه نمی‌باشند؛ اما در مورد پشم گوسفند و شیری که هنوز دوشیده نشده؛ تردید وجود داشته و باید احتیاط نمود.
• سنگ ریزه‌ها و سنگ‌های معدنی موجود در اراضی موقوفه یا نهرهایی که از ملک مزبور عبور نموده و جزء حریم آن هستند، از توابع وقف محسوب می‌گردند.