مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۶۷ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

این ماده الزامات شکلی دادخواست تجدیدنظر و نحوه رسیدگی شعبه تجدیدنظر را بیان می‌کند.

متن قانون

ماده ۶۷ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری (اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰): دادخواست تجدیدنظر باید روی برگه‌های مخصوص نوشته شده و حاوی نکات زیر باشد:

الف مشخصات و اقامتگاه تجدیدنظرخواه

ب مشخصات و اقامتگاه تجدیدنظرخوانده

پ شماره و تاریخ صدور رأی تجدیدنظر خواسته

ت شعبه صادرکننده رأی تجدیدنظر خواسته

ث تاریخ ابلاغ رأی تجدیدنظر خواسته

ج دلایل و جهات تجدیدنظرخواهی

تبصره (اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰) پس از ارجاع پرونده به شعبه تجدیدنظر، مدیر دفتر در صورت کامل بودن پرونده آن را به نظر قاضی شعبه می‌رساند. رئیس و در غیاب وی، مستشار شعبه در صورت تکمیل بودن دادخواست و ضمائم آن دستور تبادل آن را صادر می‌کند. در مواردی که آرای مورد اعتراض شعب بدوی دیوان از نوع قرار رد باشد یا مستند به رأی وحدت رویه موضوع ماده (۸۹) این قانون یا ایجاد رویه موضوع ماده (۹۰) این قانون صادر شده باشد، شعبه تجدیدنظر بدون انجام تبادل، نسبت به رسیدگی و صدور رأی اقدام می‌کند.

توضیح واژگان

دادخواست: فرهنگستان دادخواست را به جای واژه عرضحال به کار برده‌است. دادخواست در معانی ذیل استعمال می‌شود:

ظلامه، شرح مختصر دعوی در مقام ارائه به دادگاه که در آن نام متداعیین و خواسته و غالباً با ذکر ادله مدعی همراه است.
ورقه رسمی که شرح ظلامه در آن نوشته شده باشد.

اقامتگاه: هر شخصی عبارت از محلی است که شخص در آن جا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نیز در آن جا باشد. اگر محل سکونت شخصی غیر از مرکز مهم امور او باشد مرکز امور او اقامتگاه محسوب است. اقامتگاه اشخاص حقوقی مرکز عملیات آن‌ها خواهد بود.

رأی: رای دادگاه یا حکم است یا قرار. چنانچه رأی دادگاه راجع به ماهیت دعوا و قاطع آن به‌طور جزئی یا کلی باشد، حکم، و در غیر این صورت قرار نامیده می‌شود.

۳ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.