مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۶۵۶ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

این ماده شرایطی را بیان می‌کند که سرقتِ فاقد شرایط حد، با وجود آن شرایط، موجب مجازات حبس و شلاق می‌شود.

متن قانون

ماده ۶۵۶ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): در صورتی که سرقت جامع شرایط حد نباشد و مقرون به یکی از شرایط زیر باشد مرتکب به حبس از سه ماه تا یک سال و شش ماه و تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم می‌شود:

سرقت در جایی که محل سکنی یا مهیا برای سکنی یا در توابع آن یا در محل‌های عمومی از قبیل مسجد و حمام و غیر اینها واقع شده باشد.
سرقت در جایی واقع شده باشد که به واسطه درخت یا بوته یا پرچین یا نرده محرز بوده و سارق حرز را شکسته باشد.
در صورتی که سرقت در شب واقع شده باشد.
سارقین دو نفر یا بیشتر باشند.
سارق مستخدم بوده و مال مخدوم خود را دزدیده یا مال دیگری را در منزل مخدوم خود یا منزل دیگری که به اتفاق مخدوم به آن جا رفته یا شاگرد یا کارگر بوده یا در محلی که معمولاً محل کار وی بوده از قبیل خانه، دکان، کارگاه، کارخانه و انبار سرقت نموده باشد.
هرگاه اداره کنندگان هتل و مسافرخانه و کاروانسرا و کاروان و به‌طور کلی کسانی که به اقتضای شغل اموالی در دسترس آنان است تمام یا قسمتی از آن را مورد دستبرد قرار دهند.

توضیح واژگان

سرقت: ربودن مال متعلق به غیر است.
حد: مجازاتی است که موجب، نوع، میزان و کیفیت اجرای آن در شرع مقدس، تعیین شده است.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
محل سکنی: مکانی است که از سکینه و آرامش برخوردار باشد.
محل مهیا برای سکنی: مکانی است که آماده برای سکونت است، اما هنوز کسی در آنجا ساکن نشده است.
توابع محل سکنی: مراد از «توابع محل سکنی»، مکان‌هایی مثل انبار یا پارکینگ است.
محل‌های عمومی: محل‌هایی است که مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم می‌باشد همچون اماکن متبرکه دینی، بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مدارس، وسایل نقلیه عمومی و....
حرز: عبارت است از محل مناسب برای نگهداری اموال برای حفظ از دستبرد، که آنجا را قفل نموده یا به طریقی محفوظ و بسته نگه می‌دارند.
مال: شیئی است که اعتبار و ارزش اقتصادی داشته باشد.
شغل: طبق تعریف قانون استخدام کشوری ۱۳۴۵، شغل عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مستمر و مرتبط و مشخصی که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.

۵ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

رویه‌های قضایی
مواد مرتبط

لایهٔ دانشجو

مطالعات فقهی(۲ بخش)
مقالات و پژوهش‌ها
نکات تفسیری دکترین

حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز می‌کند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخش‌های بالا را.

ساخت حساب رایگان با شماره همراه مقایسهٔ سطح‌ها ←

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

سرقت در جایی که محل سکنی یا مهیا برای سکنی یا در توابع آن یا در محل‌های عمومی از قبیل مسجد و حمام و غیر اینها واقع شده باشد.
سرقت در جایی واقع شده باشد که به واسطه درخت یا بوته یا پرچین یا نرده محرز بوده و سارق حرز را شکسته باشد.
در صورتی که سرقت در شب واقع شده باشد.
سارقین دو نفر یا بیشتر باشند.
سارق مستخدم بوده و مال مخدوم خود را دزدیده یا مال دیگری را در منزل مخدوم خود یا منزل دیگری که به اتفاق مخدوم به آن جا رفته یا شاگرد یا کارگر بوده یا در محلی که معمولاً محل کار وی بوده از قبیل خانه، دکان، کارگاه، کارخانه و انبار سرقت نموده باشد.
هرگاه اداره کنندگان هتل و مسافرخانه و کاروانسرا و کاروان و به‌طور کلی کسانی که به اقتضای شغل اموالی در دسترس آنان است تمام یا قسمتی از آن را مورد دستبرد قرار دهند.

توضیح واژگان

سرقت: ربودن مال متعلق به غیر است.
حد: مجازاتی است که موجب، نوع، میزان و کیفیت اجرای آن در شرع مقدس، تعیین شده است.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
محل سکنی: مکانی است که از سکینه و آرامش برخوردار باشد.
محل مهیا برای سکنی: مکانی است که آماده برای سکونت است، اما هنوز کسی در آنجا ساکن نشده است.
توابع محل سکنی: مراد از «توابع محل سکنی»، مکان‌هایی مثل انبار یا پارکینگ است.
محل‌های عمومی: محل‌هایی است که مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم می‌باشد همچون اماکن متبرکه دینی، بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مدارس، وسایل نقلیه عمومی و....
حرز: عبارت است از محل مناسب برای نگهداری اموال برای حفظ از دستبرد، که آنجا را قفل نموده یا به طریقی محفوظ و بسته نگه می‌دارند.
مال: شیئی است که اعتبار و ارزش اقتصادی داشته باشد.
شغل: طبق تعریف قانون استخدام کشوری ۱۳۴۵، شغل عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مستمر و مرتبط و مشخصی که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.