مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۶۴۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

این ماده افشای اسرار مردم توسط اشخاصی را که به مناسبت شغل یا حرفه خود محرم اسرار می‌شوند، جرم‌انگاری کرده و برای آن حبس یا جزای نقدی تعیین می‌کند.

خروجی پی‌دی‌اف

متن قانون

ماده ۶۴۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) (اصلاحی ۱۴۰۳/۰۳/۳۰): اطباء و جراحان و ماماها و داروفروشان و کلیه کسانی که به مناسبت شغل یا حرفه خود محرم اسرار می‌شوند هر گاه در غیر از موارد قانونی، اسرار مردم را افشا کنند به چهل و پنج روز و دوازده ساعت تا شش ماه حبس یا به ۶۶/۰۰۰/۰۰۰ تا ۲۰۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال جزای نقدی محکوم می‌شوند.

توضیح واژگان

شغل: طبق تعریف قانون استخدام کشوری ۱۳۴۵، شغل عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مستمر و مرتبط و مشخصی که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.
حرفه: به معنای مشغله ای است که بیشتر وقت انسان و دسته ای از مردم، جهت تأمین هزینه‌های زندگی، صرف آن می‌گردد.
سرّ: در لغت به معنای چیز پوشیده از دیگران است و در اصطلاح امری است که نوعا داعی بر اخفاء آن وجود داشته باشد.
قانون: به ضابطه‌ای کلی گفته می‌شود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته می‌شود.
افشا: یعنی برملا کردن و آشکار ساختن.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
جزای نقدی: محکومیت مجرم به دادن پول را «جزای نقدی» گویند.

۷ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

توضیح واژگان

شغل: طبق تعریف قانون استخدام کشوری ۱۳۴۵، شغل عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مستمر و مرتبط و مشخصی که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی به عنوان کار واحد شناخته شده باشد.
حرفه: به معنای مشغله ای است که بیشتر وقت انسان و دسته ای از مردم، جهت تأمین هزینه‌های زندگی، صرف آن می‌گردد.
سرّ: در لغت به معنای چیز پوشیده از دیگران است و در اصطلاح امری است که نوعا داعی بر اخفاء آن وجود داشته باشد.
قانون: به ضابطه‌ای کلی گفته می‌شود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته می‌شود.
افشا: یعنی برملا کردن و آشکار ساختن.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
جزای نقدی: محکومیت مجرم به دادن پول را «جزای نقدی» گویند.