ماده ۶۴۱ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲)

نظر اکثر فقها همان است که در این ماده بیان شده است، بر این اساس دیه نفس را باید میان انگشت‌های دهگانه توزیع نمود، لذا دیه هر انگشت معادل یک دهم دیه نفس خواهد بود، همچنین دیه هر انگشت هم بر بند‌های آن انگشت توزیع می‌شود، این دیدگاه را برخی از فقها هم در خصوص انگشتان دست و هم در باب انگشتان پا پذیرفته‌اند، در واقع برخی از فقها تصریح نموده‌اند که میان انگشتان در میزان دیه تفاوتی وجود ندارد، حتی اگر انگشت مذکور انگشت شست باشد، اما در این خصوص دیدگاه‌های مخالفی هم وجود دارد، برخی از فقها معتقدند انگشتان پا دارای یک دهم دیه هستند، اما دیه انگشتان دست، دو سوم دیه و دیه انگشت ابهام، یک سوم دیه می‌باشد. فقهای عامه، دیه انگشت را یک دهم دیه نفس دانسته‌اند، دلیل آنان در این خصوص، نامه ای از پیامبر (ص) به اهل یمن است، بر اساس این نامه، دیه هر انگشت دست و پا، ده شتر است، لذا اهل سنت در خصوص دیه انگشتان دست به این روایت استناد کرده و از قیاس آن با دیگر اعضا خودداری می‌کنند.

برخی از فقها در خصوص انگشتان دست و پا قائل به ارش بوده و آن را معادل یک دهم دیه کامل می‌دانند.