مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۶۴۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

این ماده برای نمایش، ساخت، نگهداری، توزیع یا انتشار اقلامی که عفت و اخلاق عمومی را جریحه‌دار می‌کنند، مجازات و استثناهایی مقرر می‌کند.

خروجی پی‌دی‌اف

متن قانون

ماده ۶۴۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) (اصلاحی ۱۴۰۳/۰۳/۳۰): اشخاص ذیل به حبس از سه ماه تا یک سال و جزای نقدی از ۸۲/۵۰۰/۰۰۰ ریال تا ۳۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال و تا (۷۴) ضربه شلاق یا به یک یا دو مجازات مذکور محکوم خواهند شد:

هر کس نوشته یا طرح، گراور، نقاشی، تصاویر، مطبوعات، اعلانات، علایم، فیلم، نوار سینما یا به طور کلی هر چیز که عفت و اخلاق عمومی را جریحه‌دار نماید برای تجارت یا توزیع به نمایش و معرض انظار عمومی گذارد یا بسازد یا برای تجارت و توزیع نگاه دارد.
هر کس اشیاء مذکور را به منظور اهداف فوق شخصاً یا به وسیله دیگری وارد یا صادر کند یا به نحوی از انحاء متصدی یا واسطه تجارت یا هر قسم معامله دیگر شود یا از کرایه دادن آن‌ها تحصیل مال نماید.
هر کس اشیاء فوق را به نحوی از انحاء منتشر نماید یا آنها را به معرض انظار عمومی بگذارد.
هر کس برای تشویق به معامله اشیاء مذکور در فوق یا ترویج آن اشیاء به نحوی از انحاء اعلان یا فاعل یکی از اعمال ممنوعه فوق یا محل به دست آوردن آن را معرفی نماید.

تبصره ۱ - مفاد این ماده شامل اشیائی نخواهد بود که با رعایت موازین شرعی و برای مقاصد علمی یا هر مصلحت حلال عقلائی دیگر تهیه یا خرید و فروش و مورد استفاده متعارف علمی قرار می‌گیرد.

تبصره ۲ - اشیای مذکور ضبط و محو آثار می‌گردد و جهت استفاده لازم به دستگاه دولتی ذیربط تحویل خواهد شد.

توضیح واژگان

شخص: موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
جزای نقدی: محکومیت مجرم به دادن پول را «جزای نقدی» گویند.
مجازات: آزاری است که قاضی به علت ارتکاب جرم به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و مرتکب آن برای شخص مقصر، مطابق قانون تعیین می‌کند.
گراور: تصویری است که بر روی صفحه‌های فلزی، حکاکی می‌شود و در چاپ به کار می‌رود.
مطبوعات: مطبوعات در قانون مطبوعات عبارتند از نشریاتی که به طور منظم با نام ثابت و تاریخ و شماره ردیف در زمینه‌های گوناگون خبری، انتقادی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، کشاورزی، فرهنگی، دینی، علمی، فنی، نظامی، هنری، ورزشی و نظایر اینها منتشر می‌شوند.
علامت: منظور از «علامت»، نقش، تصویر، عبارت و هر چیزی است که برای تشخیص و معرفی یک امتیاز یا محصول به کار می‌رود.
عفت عمومی: مقصود از عفت عمومی، مجموعه امور جنسی است که ممکن است در یک برهه زمانی، آشکار و عریان بودن آن، برای عموم افراد جامعه آزار دهنده باشد.
تصدی: یعنی عهده دارشدن یا مبادرت نمودن به کاری.
معامله: به معنای عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند.
مال: مجموع دارایی‌هایی است که مالیت دارد.
موازین شرعی: اصول مسلم دین است که در صورت تردید در آن‌ها، نیاز به جذب نظر کارشناس است.
عرف: کاربرد یا رسمی است که جماعتی آن را لازم الاجرا می‌دانند.
ضبط: به معنای توقیف مال است که گاه به صورت موقت انجام می‌شود و گاه دائم.
دستگاه دولتی: وزارتخانه، موسسه یا شرکتی است که مطابق قوانین و مقررات، اعمال حاکمیت یا تصدی دولت جمهوری اسلامی ایران را در امری بر عهده دارد.

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

هر کس نوشته یا طرح، گراور، نقاشی، تصاویر، مطبوعات، اعلانات، علایم، فیلم، نوار سینما یا به طور کلی هر چیز که عفت و اخلاق عمومی را جریحه‌دار نماید برای تجارت یا توزیع به نمایش و معرض انظار عمومی گذارد یا بسازد یا برای تجارت و توزیع نگاه دارد.
هر کس اشیاء مذکور را به منظور اهداف فوق شخصاً یا به وسیله دیگری وارد یا صادر کند یا به نحوی از انحاء متصدی یا واسطه تجارت یا هر قسم معامله دیگر شود یا از کرایه دادن آن‌ها تحصیل مال نماید.
هر کس اشیاء فوق را به نحوی از انحاء منتشر نماید یا آنها را به معرض انظار عمومی بگذارد.
هر کس برای تشویق به معامله اشیاء مذکور در فوق یا ترویج آن اشیاء به نحوی از انحاء اعلان یا فاعل یکی از اعمال ممنوعه فوق یا محل به دست آوردن آن را معرفی نماید.

تبصره ۲ - اشیای مذکور ضبط و محو آثار می‌گردد و جهت استفاده لازم به دستگاه دولتی ذیربط تحویل خواهد شد.

توضیح واژگان

شخص: موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.
حبس: به معنای محدود کردن فرد از رفت و آمد و جلوگیری از تصرفات او، آنگونه که خودش می‌خواهد، است.
جزای نقدی: محکومیت مجرم به دادن پول را «جزای نقدی» گویند.
مجازات: آزاری است که قاضی به علت ارتکاب جرم به نشانه نفرت جامعه از عمل مجرمانه و مرتکب آن برای شخص مقصر، مطابق قانون تعیین می‌کند.
گراور: تصویری است که بر روی صفحه‌های فلزی، حکاکی می‌شود و در چاپ به کار می‌رود.
مطبوعات: مطبوعات در قانون مطبوعات عبارتند از نشریاتی که به طور منظم با نام ثابت و تاریخ و شماره ردیف در زمینه‌های گوناگون خبری، انتقادی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، کشاورزی، فرهنگی، دینی، علمی، فنی، نظامی، هنری، ورزشی و نظایر اینها منتشر می‌شوند.
علامت: منظور از «علامت»، نقش، تصویر، عبارت و هر چیزی است که برای تشخیص و معرفی یک امتیاز یا محصول به کار می‌رود.
عفت عمومی: مقصود از عفت عمومی، مجموعه امور جنسی است که ممکن است در یک برهه زمانی، آشکار و عریان بودن آن، برای عموم افراد جامعه آزار دهنده باشد.
تصدی: یعنی عهده دارشدن یا مبادرت نمودن به کاری.
معامله: به معنای عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند.
مال: مجموع دارایی‌هایی است که مالیت دارد.
موازین شرعی: اصول مسلم دین است که در صورت تردید در آن‌ها، نیاز به جذب نظر کارشناس است.
عرف: کاربرد یا رسمی است که جماعتی آن را لازم الاجرا می‌دانند.
ضبط: به معنای توقیف مال است که گاه به صورت موقت انجام می‌شود و گاه دائم.
دستگاه دولتی: وزارتخانه، موسسه یا شرکتی است که مطابق قوانین و مقررات، اعمال حاکمیت یا تصدی دولت جمهوری اسلامی ایران را در امری بر عهده دارد.

ماده ۶۴۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

متن قانون

توضیح واژگان

ماده ۶۴۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)

متن قانون

توضیح واژگان

۶ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده