با وجود اجماع فقهای امامیه در خصوص کامل بودن دیه دو لب، اما در باب میزان دیه لب بالا و پایین بهطور جداگانه اختلاف نظر وجود دارد. در این خصوص، ضمن پذیرش دیه کامل دو لب، میان فقها نظرات مختلفی در باب دیه هر یک از لبهای بالا و پایین مطرح شده است:
۱-لب پایین، دو سوم دیه و لب بالا، یک سوم دیه کامل دارد.
۲- دیه لب پایین، ششصد دینار و لب بالا، چهارصد دینار است.
۳-دیه لب بالا، نصف دیه و دیه لب پایین، دو سوم دیه کامل است.
۴-گروهی نیز معتقدند احتیاط در این است که برای لب پایین شصت دینار پرداخت شود، اما این نظر چندان مورد توجه قرار نمیگیرد، در واقع این احتیاط را نوعی احتیاط مستحب دانستهاند و بر حسب ظاهر، لزومی بر آن نیست.
گروهی از فقها معتقدند شکافته شدن لب موجب ارش است.
در میان فقهای سنی نیز این دیدگاه وجود دارد که ملاک قاعده در این موارد «تفویت منفعت» است، لذا میزان دیه را نیز باید وابسته به میزان منفعت یا زیبایی دانست که از دست رفته است، بنابراین اگر دو بخش از یک عضو در میزان زیبایی یا منفعت یکسان نباشند، دیه آنها نیز متفاوت خواهد بود.