دادرسAI
این ماده، میزان دیه از بین بردن بخشی از عضو یا منفعت و موارد تعیین ارش یا دیه قطع عضو را بیان می‌کند.
ماده ۵۶۵ قانون مجازات اسلامی (۱۳۹۲): از بین بردن قسمتی از عضو یا منفعت دارای دیه مقدّر به همان نسبت دیه دارد به این ترتیب که از بین بردن نصف آن به میزان نصف و از بین بردن یک سوم آن به میزان یک سوم دارای دیه است مگر این که در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد.
تبصره ۱ در مواردی که نسبت از بین رفته قابل تشخیص نباشد، اَرش تعیین می‌شود.
تبصره ۲ هرگاه جنایت، عضو را در وضعیتی قرار دهد که به تشخیص کارشناس، مجنی‌ٌ علیه ناگزیر از قطع آن باشد دیه قطع عضو ثابت می‌شود.
میان فقها در خصوص ماده فوق، نظرات مخالفی نیز وجود دارد، همچنین در خصوص عدم رویش بعضی از موی مجنی علیه (خواه زن باشد یا مرد)، گروهی از فقها بر این باورند که اگر میزانی که رشد نمی‌کند، نیمی از تمام موی او باشد، نصف دیه و اگر ثلث آن باشد، ثلث دیه و... عمل می‌شود. در خصوص قصاص عضوی نظیر بینی، برخی از فقها بیان نموده‌اند که چنانچه نصف بینی فردی قطع شود، نصف بینی جانی قطع می‌شود، اگر این مقدار یک سوم بوده باشد، ثلث آن قطع می‌شود، در این خصوص، کوچکی و بزرگی استخوان در نظر گرفته نمی‌شود.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز می‌کند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.