ماده ۵۳۹ قانون آیین دادرسی کیفری

«ورشکستگی» حالتی است که در آن تاجر از تأدیه وجوهی که بر عهده او است ناتوان باشد، لذا ورشکستگی را باید معلول توقف دانست. ملاک این توقف را باید دارایی حاضر دانست نه مال‌های دور از دسترس. بنابراین تاجر ورشکسته کسی است که متصف به وصف ورشکستگی بوده و به حکم دادگاه قادر به تأدیه دیون خود نبوده و لذا ورشکسته اعلام شده است.