مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۵۲۵ قانون تجارت

این ماده درباره نحوه سپردن وجوه طلبکارهای مقیم خارج و تقسیم وجوه مطالبات تصدیق‌نشده میان طلبکاران است.

متن قانون

ماده ۵۲۵ قانون تجارت: وجوهی که برای طلبکارهای مقیم خارجه موضوع شده‌است تا مدتی که قانون برای آنها معین کرده به‌طور امانت به صندوق عدلیه سپرده خواهد شد - اگر طلبکارهای مذکور مطابق این قانون مطالبات خود را به تصدیق نرسانند مبلغ مزبور بین طلبکارهایی که طلب آنها به تصدیق رسیده تقسیم می‌گردد.

وجوهی که برای مطالبات تصدیق نشده موضوع گردیده در صورت عدم تصدیق آن مطالبات بین طلبکارهایی که طلب آنها تصدیق شده تقسیم می‌شود.

توضیح واژگان

وجه: مقصود از وجه، عبارت است از پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک.
طلبکار: یا دائن شخصی است که دین، متعلق به او است.
قانون: به ضابطه‌ای کلی گفته می‌شود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته می‌شود.
امانت: اگر مال شخصی نزد دیگری باشد بدین نحو که نگهداری آن بر نگهدارنده مال واجب باشد، به این بودن مال در حفظ غیر مالک امانت گفته می‌شود.
قانون تجارت: به عنوان مهمترین منبع حقوق تجارت بیانگر مجموعه قواعد و مقرراتی است که امور مربوط به تجار و شرکت‌های تجارتی و روابط و معاملات تجاری را تنظیم می‌کند. این قانون در ۶۰۰ ماده مصوب ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۱۱ شمسی کمیسیون قوانین عدلیه می‌باشد.
تصدیق: تصدیق یعنی قبول، باور، تأیید، پروانه و گواهی. همچنین، در لغت به مفهوم راست و درست داشتن و به درستی امری گواهی دادن می‌باشد که متضاد تکذیب است.

۱ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

توضیح واژگان

وجه: مقصود از وجه، عبارت است از پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک.
طلبکار: یا دائن شخصی است که دین، متعلق به او است.
قانون: به ضابطه‌ای کلی گفته می‌شود که بر افرادی منطبق و حکم همه آن افراد از آن ضابطه شناخته می‌شود.
امانت: اگر مال شخصی نزد دیگری باشد بدین نحو که نگهداری آن بر نگهدارنده مال واجب باشد، به این بودن مال در حفظ غیر مالک امانت گفته می‌شود.
قانون تجارت: به عنوان مهمترین منبع حقوق تجارت بیانگر مجموعه قواعد و مقرراتی است که امور مربوط به تجار و شرکت‌های تجارتی و روابط و معاملات تجاری را تنظیم می‌کند. این قانون در ۶۰۰ ماده مصوب ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۱۱ شمسی کمیسیون قوانین عدلیه می‌باشد.
تصدیق: تصدیق یعنی قبول، باور، تأیید، پروانه و گواهی. همچنین، در لغت به مفهوم راست و درست داشتن و به درستی امری گواهی دادن می‌باشد که متضاد تکذیب است.