ماده ۵۰۱ قانون مدنی

اگر شخصی، به دیگری بگوید که تا هر وقت که تمایل دارد؛ در منزل او زندگی نماید؛ و ماهانه فلان مبلغ بپردازد؛ و قصد مالک از بیانات خود، اجاره بوده باشد؛ چنین عقدی باطل است، اما چنانچه مقصود مالک، اباحه به عوض بوده باشد؛ اشکالی ندارد.

در امامیه بطورکلی ۳ نظر درباره چنین عقدی ذکر شده است؛ گروهی بعلت فقدان مدت مدعی بطلان شده‌اند. جمعی اجاره را بمدت مذکور در عقد نافذ دانسته، به مراضات حاصله تجدید می‌شود. و گروه آخر، اجاره را صحیح اما نسبت به بقیه مدت باطل دانسته‌اند. قانون مدنی از نظر گروه سوم پیروی کرده است.